nummer van 11/11/2013 door

‘Sunny’ van Bobby Hebb

klasse behoeft geen sier

BOBBY HEBB & RON CARTER – SUNNY.LIVE ACOUSTIC TV PERFROMANCE 1972

Eigenlijk zou ik de uitleg bij mijn nummer van vandaag heel kort kunnen houden.

Perfectie benaderd

of iets dergelijks, want wat is dit een goddelijke uitvoering van een fantastisch nummer. Je kan hier lang en breed over uitweiden, of je kan het heel simpel houden: “veel mooier dan dit wordt het niet.”

‘Sunny’ is een van de grootste soulklassiekers en die classics zijn zo goed als niet stuk te krijgen, in welke uitvoering je ze ook hoort. Het origineel van Hebb is al prachtig; James Brown maakte er een ontzettend funky versie van. Je kon Cher het nummer laten zingen tussen de koeien en het klonk goed. Ook in het Spaans werkt het en jazzsaxofonist Stanley Turrentine maakte er een mooie instrumentale versie van. En de lijst is nog veel langer. Zelfs de discoversie van Boney M vind ik te pruimen.

Maar deze uitgeklede versie die Hebb samen met bassist Ron Carter inspeelde topt alles. Het is een aaneenschakeling van hoogtepunten. Ik vind het openingsshot al fantastisch. Die close-up van Hebbs met gouden ringen overladen vingers. Na het introotje volgt er een spooky James Bond-achtige riff die de spanning opbouwt. En dan de eerste woorden uit de mond van de zanger: “Sunny, yesterday my life was filled with rain.” Zo zacht. De beladen blik in Hebbs ogen doet me smelten. De camera blijft op hem gericht en langzaam zie je pijn en verdriet plaats maken voor hoop en plezier.

BobbyHebb_fields12Wanneer Bobby op 2:18 zijn Sunny bedankt “for that smile upon your face” staat er een grote glimlach op zijn gezicht waarvoor we hem dankbaar mogen zijn. De gelukzalige gevoelens werken blijkbaar aanstekelijk. “You’re my spark of nature’s fire. You’re my sweet complete desire.” Hebb gooit het tempo omhoog en haalt op 2:50 uit: “you smmmmmmiiiiiiiiled at me.” Kippenvel.

Het nummer begon ingetogen, maar die kalmte is ondertussen helemaal weg. Bobby Hebb stampt stevig mee en ramt op zijn gitaar. Het lijkt wel alsof hij het nummer snel af wil werken zodat hij naar zijn Sunny kan rennen en haar hartstochtelijk kan zoenen. “Sunny, once so true. I do I do I do.” Weer twee van die oerkreten rond 3:40. Kort daarna keert de rust terug. Tijdens de groovende outro lijkt Hebb te beseffen dat hij niet naar Sunny kan en dat hetgeen wat hij net zong bijna therapeutisch was. “Sometimes, you just have to play some music, pick up an instrument.” Gelukkig deed Bobby dat, want hierdoor heeft hij ons vierenhalve prachtige minuten bezorgd en heeft hij perfectie benaderd.

Tags: , , , , , ,

-->