nummer van 15/10/2013 door

‘Hooray for the Salvation Army Band!’ van Bill Cosby

Dikke funk in een Mart Smeets-trui

Hooray for the Salvation Army Band – Bill Cosby

“That’s the worst fucking sweater I have ever seen. It’s a Cosby sweater. A Cosby sweater!” Met deze uitspraak wist Barry (gespeeld door Jack Black) de gevoelige snaar van Rob (John Cusack) te raken in High Fidelity. Toegegeven, het was vooral de sneer naar Robs stukgelopen relatie die de spreekwoordelijke druppel was, maar toch … het is geen verwijt dat je naar je hoofd geslingerd wilt krijgen. Een Cosby-trui is voor suffe oude mannen. Het is het Amerikaanse equivalent van de Mart Smeets-trui. Smeets, wiens spuuglelijke overhemden onderwerp zijn geworden van een eigen website.

De Cosby sweater, vereeuwigd door de naamgever in de sitcom die ook zijn naam draagt, The Cosby Show. De serie liep zeven seizoenen en was één van de meest populaire programma’s van de jaren tachtig. Toch kreeg het programma ook de nodige kritiek. Critici vonden The Cosby Show te braaf. De hoofdpersonages, gegoede zwarte Amerikanen, kaartten het probleem dat racisme nog steeds was niet aan. Het werd doodgezwegen. Cosby gaf zelf ruiterlijk toe dat het programma niet genoeg deed. Het resultaat: volgens een poll onder blanke Amerikanen werden Afro-Amerikanen niet langer meer gediscrimineerd.[1]

Mart Smeets eat your heart out.

Mart Smeets eat your heart out.

Cosby en zijn lelijke oude mannentrui. Het vriendje van The Man. Dat was toch wat overdreven. Cosby was altijd al gematigd, dat wel. Hij vermeed het conflict. Zijn stand-up acts in de jaren zestig en zeventig bleven gevrijwaard van raciale humor en scheldwoorden. Hierdoor brak hij sneller door bij het blanke publiek, maar dat betekende niet dat hij niet begaan was met het lot van zijn zwarte medemens. Bill was traditioneler, misschien zelfs conservatief.[2]

Toch is Cosby niet altijd een drager van Cosby sweaters geweest. Vooral wanneer hij met muziek bezig was, droeg hij vaker een vest die liet dat hij wel degelijk een brother was. Ook al bleef er een hoop brave humor op staan, zijn platen stonden vol prima soul, R&B, jazz en funk. Neem het nummer van de dag bijvoorbeeld. Bill heeft duidelijk geen Cosby sweater aan. Dankzij The Watts 103rd Street Rhythm Band is deze halve Jimi Hendrix cover lekker smerig geworden. Op dit album neemt Cosby onder meer The Beatles, Dyke & The Blazers en Bobby Hebb onder handen. Maar hier eindigt de muzikale nalatenschap van de komiek niet.

Badfoot Brown & the Bunions Bradford Funeral & Marching Band is een instrumentale plaat waarop Cosby elektrische piano speelt. Het is een uitstekend jazzfunk album waar onder meer A Tribe Called Quest samples vandaan haalde.

Bill Cosby – Martin's Funeral

Cosby jamde met de grote Quincy Jones.

Groovy Gravy – Quincy Jones & Bill Cosby

Herbie Hancock schreef de muziek voor Cosby’s tekenfilmserie Fat Albert.

Herbie Hancock – Fat Albert Rotunda

Achter die Cosby sweater zit dus dikke funk. Zou de Mart een verborgen muzikaal talent hebben?

  1. [1]Meer hierover in dit artikel uit Jump Cut: A Review of Contemporary Media
  2. [2]Getuige hiervan is zijn Pound Cake Speech die hij hield naar aanleiding van de vijftigste verjaardag van de uitspraak in de Brown vs. Board of Education rechtzaak. Hierin liet hij zich kritisch uit over het gebruik van African American Vernacular English (het dialect dat veel Afro-Amerikanen spreken), de grote hoeveelheid eenoudergezinnen, de belang dat gehecht wordt aan luxeproducten, het gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel en andere problemen die hij binnen de gemeenschap bespeurde

Tags: , , , , , , , , , ,

-->