nummer van 04/10/2013 door

‘Elephant – Todd Rundgren Remix’ van Tame Impala

De remix de het origineel overbodig maakt

Tame Impala – Elephant (Todd Rundgren Remix)

Bekentenis: ik ben niet zo van de remixes. Ja, ik ben me ervan bewust dat ik heel veel moois mis door het te vertikken me een weg te banen door de gigantische hoeveelheid aan remixes waar de b-kant van zowat elke hedendaagse single mee wordt volgepropt, maar ik heb er gewoon de tijd en het geduld niet voor. Of de kracht, zoals de sinds gisteren weer op televisie te bewonderen Geer en Goor zouden zeggen. Soms heb ik een goed liedje echter al zo ontzettend grijsgedraaid dat ik er hoofdpijn van krijg als ik nóg een keer exact dezelfde versie opzet, maar heb ik tegelijkertijd nog steeds een onstilbare honger, een bijzonder ongezonde verslaving voor datgene dat me zo gek maakt. Dat is voor mij het moment om eventueel naar een remix te grijpen, uiteraard met het risico dat het alleen maar tegenvalt.

Bluesy psychedelica

tame-impala-elephant-400x400De laatste keer dat ik een succesvolle poging deed om meer van hetzelfde liedje tot mij te nemen zonder dat het exact hetzelfde liedje was? Augustus 2012. Band: Tame Impala. Remixer: Todd Rundgren. Liedje: ‘Elephant’, wat al sinds de release twee maanden eerder in mijn hoofd zat. Een oersterk nummer dat met kop en schouders boven Tame Impala’s meest recente maaiveld Lonerism uitsteekt, vooral dankzij de bluesy invloeden die onder al het psychedelische geweld duidelijk aanwezig zijn. Zo’n Lekkere Riff als ‘Elephant’ zou op heel Lonerism ontbreken, aangezien de band ‘Elephant’ al sinds de oprichting in 2007 had liggen en het geluid van de band sindsdien langzaam is verschoven. Pas na vijf jaar sleutelen durfden ze het nummer aan de rest van de wereld te laten horen.

Tame Impala – Elephant (Official Video)

De Lekkere Riff

‘Elephant’ stormt je kamer binnen als een echte olifant. De Lekkere Riff is natuurlijk al honderd keer gedaan, maar niet met zo’n sound. Niet met zo’n vreemde zanglijn, waarbij je nooit precies kunt inschatten wanneer zanger Kevin Parker nu van plan is een zin af te maken. De bluesy basis van ‘Elephant’ is zo rechtlijnig als maar kan, terwijl alles eromheen verschrikkelijk off-beat is. Dit gegeven, samen met de passende psychedelische videoclip, maakte mij instant fan. En dan is er nog de fantastische solo die vanaf het gefluisterde “Here it comes” op 1:12 minutenlang doorstuwt, af en toe eventjes kort inhoudt, om daarna telkens weer met twee keer zoveel kracht terug te komen. Waarom zou je hier aan willen sleutelen? Vraag het Todd Rundgren.

b548c6adb3f540c077389afe4cfc0a25Door het dolle heen

Toen Kevin Parker via zijn platenmaatschappij hoorde dat psychedelica-guru Todd Rundgren had toegezegd om ‘Elephant’ in een nieuw jasje te steken, was hij door het dolle heen. De veelzijdige Rundgren heeft in zijn carrière met beide kanten van Tame Impala’s geluidsspectrum veel te maken gehad. Zowel zijn solowerk, als zijn albums met de bands Nazz en Utopia hebben een gigantische invloed gehad op muzikanten uit verschillende genres. Dan is er nog zijn productiewerk voor legendarische jaren 70-albums van onder andere The Band en Grand Funk Railroad en de innovatieve platen die hij vanaf de jaren 80 maakte, aangezien de man als een van de eerste grote muzikanten een buitengewone interesse kreeg voor computers en video. Zijn tijd vooruit, en dientengevolge een cv waar eigenlijk niemand tegenop kan. Natúúrlijk laat je zo iemand aan je nieuwste single prutsen, ook al had je zelf de afgelopen vijf jaar al gespendeerd aan exact dezelfde bezigheid. Het enige wat Parker al die tijd tenslotte had geprobeerd, was Rundgrens geluid zo goed mogelijk nabootsen:

So we got back from tour one day, and Jay pulled this purpley weird looking record out of his bag that he got from some record shop in some place I don’t even know. And he was telling me about it as I was walking upstairs but I wasn’t really listening as I was kind of tired and jetlagged… something about the guy from the Nazz’s solo thing… Anyway a few minutes later I heard some kind of cosmic-ness going on downstairs, I resisted a few more minutes but the cosmic-ness continued so I pulled myself downstairs to see Jay with this look on his face like he’d just had his tits blown. Turns out he had indeed just has his tits blown. A few minutes later I had my tits blown too. The song was ‘International Feel’ from the album A Wizard A True Star by Todd Rundgren. So from that day we were Todd Rundgren slaves.

En inderdaad, wanneer je nu naar Rundgrens ‘International Feel’ luistert, gebeuren er twee dingen:

  1. Je krijgt je tits blown
  2. Je beseft dat Tame Impala echt heel veel weg heeft van Todd Rundgren

Todd Rundgren – International Feel [Single Version]

Nog lekkerder

De psychedelica, de sound, de vreemde geluiden… Rundgren had ze al in 1973 onder de knie. Dus welke oude rot kan nu beter de uitdaging aangaan om een uitstekend nummer van een stel jonge honden uit te kleden en opnieuw in elkaar te puzzelen? Juist. Tot zover de theorie. Nu de praktijk: precies hoe goed is de nieuwe versie van de oude guru? Wat direct opvalt is dat Rundgren zich niet gemakkelijk in het hoekje laat drukken van de stoffige producer die een nieuw bandje eventjes van een vintage sound voorziet. Rundgren is vooral een innovator, en laat dat hier ook horen. Samples, een elektronische beat, vreemde computergeluiden, niks blijkt te gek, zo hoor je al in de intro. Maar wanneer De Lekkere Riff eindelijk invalt, merk je dat de man zich gelukkig heeft voorgenomen om de elementen die ‘Elephant’ zo goed maakten, vooral niet aan te raken. Op één ding na.

Toddrundgrencover

Dubstep

Wat deze remix écht ontzettend goed maakt, is de brutale ingreep die Rundgren heeft gedaan in de solo; op 3:00 knipt hij hem zonder pardon in tweeën. De muziek dimt, en de komende minuut hoor je eigenlijk helemaal geen Tame Impala meer, alleen maar lang stuk Todd Rundgren waarvan hij blijkbaar vond dat het nodig was. En het was nodig. De psychedelische geluiden vliegen je om de oren. Af en toe hoor je een kleine teaser van De Lekkere Riff, die direct weer verdrinkt in een poel van reverb en echo. De Lekkere Riff bouwt langzaam op. Steeds harder, doordringender. Eventjes denk je “wacht even, dit truukje ken ik. Ik weet precies hoe dit zich nu gaat ontwikkelen. Iedere gek die muziek maakt en ergens een opbouw naar een climax wil, doet het op deze manier.” En juist op dat moment heeft Rundgren een laatste troef, iets waar niemand aan zou kunnen denken: op 4:18 maakt hij de opbouw af met een minuscuul stukje dubstep. Eventjes horen we de typische oorverdovende tandartsboorgeluiden die normaal alleen aan hét dancegenre van 2012 worden toegeschreven, maar hier blijken ze dus ook bijzonder effectief te zijn in een psychedelisch bluesliedje. Eventjes maar. Wat gebeurde daar nou? Kevin Parker zou zeggen: you just had your tits blown. En precies dan is het weer tijd om vol de solo in te rammen. Rundgren doet een stap naar achter en maakt plaats voor Tame Impala om te knallen als nooit tevoor. Tja. Waarom zou je ooit nog naar het origineel luisteren?

Tags: , , , , , , ,

-->