nummer van 17/09/2013 door

‘Whatever Turns You On’ van Daniel Norgren

Op hoeveel verschillende manieren kun je de blues laten klinken?

Daniel Norgren – Whatever Turns You On (Studio Live)

Het kan soms raar lopen met ontdekken van nieuwe artiesten. Word ik vorige week nog nietsvermoedend getipt over de Zweedse Daniel Norgren, blijk ik na wat research voor dit stuk een half jaar geleden met mijn eigen band nog op hetzelfde kleine festival in Deventer als ‘m te hebben gestaan. Destijds helaas niets van meegekregen, maar dat zal ik met een volgende tour dan maar inhalen. Want na het luisteren van Buck, zijn eerder dit jaar verschenen album, is het eerste idee dat dit live nog veel beter moet zijn dan op plaat.

Niet dat er iets mis is met het album, want ook daarop doet de duister schurende bluesrock het uitstekend. Het gedoseerd toevoegen van elektronica en ronkende soundscapes geeft Buck zelfs een nog wat grimmiger sfeertje. Buck is trouwens de naam van zijn oude Volvo, waar hij graag mee door de donkere Zweedse nachten mag toeren. Of de lichte nachten in het geval van de Scandinavische zomer natuurlijk, maar dan kun je net zo goed overdag gaan rijden. Enfin, hij is dol genoeg op die wagen om z’n plaat ernaar te vernoemen en ook in de onaards klinkende soundscapes komt het geluid van die wagen op vervormde wijze steeds weer terug.

Daniel Norgren 2

Blues in bloedvorm

Het geeft het album een mooie, onheilspellende dreiging maar belangrijker is natuurlijk wat daar tussendoor gebeurt. En dat is een boel. Zo neemt Norgren in ‘Howling Around My Happy Home‘ − het eerste echte nummer van de plaat − ruim tien minuten de tijd om onder minimale begeleiding zijn bezwerende blues het werk te laten doen. Een doodeenvoudig gitaartje dat daardoor des te effectiever werkt in combinatie met zijn dromerige en tegelijkertijd messcherpe stem. Het is blues op zijn allersimpelst, zoals het hoort, maar tegelijkertijd in een vorm die het toch weer compleet nieuw laat klinken.

Het is slechts één van de vele kanten van Norgren, want in het erop volgende ‘Once A Queen’ hoor je weer een zwevende ballad die doet denken aan Fleet Foxes. Genoeg om te ontdekken dus, maar als je Norgren maar één nummer lang je aandacht wilt geven, dan is ‘Whatever Turns You On’ ongetwijfeld de beste keuze. Up-tempo rockend, catchy als de pest en met een gitaarlijntje dat moeiteloos de concurrentie aan kan met de zangpartijen in het nummer. Ik sta in ieder geval vooraan bij het podium om te kijken hoe die Norgren dat live allemaal tegelijk flikt. Wanneer? Eind oktober, want dan is ie voor een paar shows weer in Nederland, waaronder op het sublieme Let’s Get Lost Festival in Zwolle.

Tags: , , , , ,

-->