nummer van 08/09/2013 door Hannet Johannes

‘Where the bands are’ van Bruce Springsteen

Een kijkje in de wereld van roll calls

Het was een echte Springsteenzomer. The Boss speelde 33 keer in Europa. De 33-jarige Hannet Johannes, Groningse in Amsterdam en fervent concertbezoeker, zag hem deze zomer maar liefst zes keer. Dat brengt haar teller op dertig Springsteenshows. Vandaag neemt ze ons mee in de wereld van die hard Springsteenfans en hun eigen systeem waarmee ze de volgorde bepalen waarop je als eerste tot de show wordt toegelaten, de roll calls.

Bruce Springsteen – Where The Bands Are

Het is ’s morgens vroeg, zes uur. Ik ben op vakantie en mijn wekker gaat. Zonder tegenzin sta ik op en mijn blik gaat als eerste naar de spiegel. Gelukkig, de grote ‘74’ die geschreven staat op mijn hand heeft niet afgegeven op mijn gezicht. Snel even douchen en dan is het tijd om richting het stadion te gaan. Waarom? Omdat ik morgenavond naar een concert van Springsteen ga. Voor iedere diehard Springsteenfan klinkt deze eerste alinea volkomen logisch. Voor u als toevallige voorbijganger, lezer van dit mooie blog, roept het waarschijnlijk vooral vraagtekens op. Gun me de tijd, ik leg het met liefde uit.

I hear the guitars ringin’ out
Ringin’ out down Union Street
I hear the lead singer shoutin’ out, girl
Now I wanna be a slave to the beat

Maar voor ik begin kan ik misschien proberen uit te leggen wat me er toe drijft naar dit concert te gaan. Of misschien moet ik zeggen: zes keer naar Springsteen te gaan deze zomer. Springsteen omschrijft het zelf het beste in ‘Were The Bands Are’: een outtake van The River, zijn dubbel-lp uit 1980. Het nummer zelf verscheen pas voor het eerst officieel op het album Tracks, uit 1998. Een album bestaande uit 66 outtakes, b-kantjes en andere rariteiten. Een hit onder echte fans, al was het album geen commercieel succes.

In de rij voor de show. Foto Hannet Johannes

In de rij voor de show. Foto Hannet Johannes

‘Were The Bands Are’ is een nummer dat gaat over de liefde en genieten van het leven. Over rock-‘n-roll en over hoe goede (live) muziek een manier kan zijn om even aan de sleur van het dagelijkse leven te ontsnappen. I couldn’t agree more: ik kan me geen leven voorstellen zonder de plezier van muziek, het zien van briljante bands die plezier hebben op een podium en het ontmoeten van andere fans. Voor mij is livemuziek een belangrijk onderdeel van mijn leven. En zeker de muziek van Springsteen. Een raar soort verslaving, of, zoals de fans van Springsteen het zelf zeggen: “You’ve got Springsteen fans and people who’ve never seen him live.”

Downtown there’s something that I wanna hear
There’s a sound, little girl, keeps ringing in my ear

Maar goed, het is zes uur in de ochtend en ik probeer onder de douche te voorkomen dat het met stift op mijn hand geschreven nummer vervaagt. Na een snelle stop bij het ontbijtbuffet  (koffie!) lopen we het hotel uit. Het is nog één dag voor het optreden van The Boss en ik maak me op voor een bezoek aan het stadion. Of eigenlijk het park naast het stadion. Om 7 uur moeten we ons melden voor de eerste roll call van vandaag. Aangekomen bij het stadion zie ik bekende gezichten. Spanje, Ierland, Denemarken, België. Terwijl de zon langzaam begint door te komen, staan we met  zo’n honderdvijftig mensen te wachten, totdat om zeven uur de fan met nummer 1 op zijn hand vraagt of we op volgorde willen gaan staan.

Zorgen dat je op tijd je nummer krijgt, zodat je als eerste naar binnen mag.  Foto Hannet Johannes

Zorgen dat je op tijd je nummer krijgt, zodat je als eerste naar binnen mag.
Foto Hannet Johannes

En net zo snel als dat de mensenmassa was ontstaan, lijkt deze weer op te lossen. Tijd om de stad in te gaan, te ontbijten of om nog even in je tentje te gaan liggen. Je nummer in de rij is weer veiliggesteld. Want dat is waar de roll calls omdraaien: het behouden van je nummer.

I wanna be where the bands are
I wanna be where the bands are

Roll call is een systeem dat bedacht is door en voor Springsteenfans. Alles om de beste plaats tijdens het concert te bemachtigen zonder vijf dagen onafgebroken in een slaapzak voor het stadion te hoeven liggen. Alles om in het voorste vak te komen (de zogenaamde ‘pit‘) en het idee te hebben dat je bij een intiem Springsteen concert bent, in plaats van in een stadion met vijftigduizend anderen.

Bij iedere show is de roll call net een beetje anders, maar de basis is wel hetzelfde. Het enige wat altijd zeker is, is dat de fan die als eerste ter plaatste is (in Zweden soms zelfs veertien dagen voor het concert) zijn naam noteert in een schriftje, een grote 1 op zijn hand zet met stift en vanaf dan de baas is. Vaak logeert hij ook in een tentje bij het stadion, zodat voor andere fans snel zichtbaar is waar je je moet melden. Of hij hangt bordjes bij het stadion zodat je weet waar je moet zijn. Informatie die zich ook altijd snel verspreidt via communities, Facebook en Twitter.

Om de zoveel tijd moet je je melden (de eerste fan ter plaatse bepaalt vaak in overleg met de andere vroeg aanwezige fans hoe vaak) en zo zie je ook nog iets van de stad (een Springsteen-fan reist door Europa). Tenminste, als je niet bij de eerste tien nummers zit: omdat er altijd mensen bij het stadion moeten zijn om nummers uit te delen, net gearriveerde fans op te vangen, etc., ontstaat er vaak een vaste kern die wel bij het stadion blijft, dan heb je af en toe ‘roll call duty‘.

tracksEn het mooie is, ook de beveiliging van Bruce Springsteen weet inmiddels van dit systeem. Zijn nemen dan ook op de dag van het concert de roll calls over en bepalen zij de tijden waarop je je moet melden en hoe het verder gaat. En als de deuren van het stadion of park openen, wordt je één voor één naar binnengelaten, op volgorde van nummer. Verboden te rennen. De nummer 1 is zo de eerste die het stadion (en dus het voorvak)  betreedt en het beste plekje mag uitzoeken, gevolgd door de nummer 2, enzovoort. Het is de beloning voor dagen achter elkaar op allerlei tijdstippen je melden, omdat je zo graag vooraan wilt staan.

Tonight I wanna feel the beat of the crowd
And when I tell you that I love you
I wanna have to shout it out loud
Shout it out loud

Lachend kijk ik om me heen: mijn nummer leverde me een plaats op op de eerste rij, bij het kleine podium voor Nils. Om me heen de lachende gezichten van de mensen met wie ik naar het concert afreisde en de anderen die ik tijdens de roll call ontmoette. Voor ons op het podium start Springsteen zijn twintigste nummer van een show die in totaal ruim drie en een half uur zal gaan duren. Een show die zal bestaan uit oude hits, nieuwe nummers, crowdpleasers en die ene rare outtake, alleen verschenen op een album uit 1988.

This is a song for all the folks that’ve been following us around from place to place, place to place. And there’s many of you out there.

Tags: , , , , ,

-->