nummer van 25/08/2013 door Yolanda Ulger

‘Here’s Looking At You Kid’ van The Gaslight Anthem

Realitycheck in 3 minuut 36

Onze gastblogger van vandaag? Die ene met die krullen.  Al weer zeven jaar perspromoter van [PIAS] en vaak te vinden in Melkweg of Paradiso. Yolanda Ulger is naar eigen zeggen absoluut geen blogger, maar heeft wel een zwak voor ons blog en maakt daarom graag een uitzondering.

The Gaslight Anthem- Heres Looking at you Kid live reading 2010 pro shot

Muziek is altijd belangrijk voor me geweest. Ik heb zelfs het geluk dat ik er mee mag werken. Of ja, geluk … soms voelt het als een vloek. De dagen dat ik elke seconde met mijn walkman op rondliep leken heel even voorbij. Cd’s opgenomen op een cassettebandje omdat ik geen discman kon betalen. Ik kon maandenlang naar hetzelfde album luisteren. Zo vaak, dat ik tot op de dag van vandaag van bepaalde albums nog steeds weet tijdens welk nummer ik mijn bandje moest omdraaien. Ik merkte dat dit gevoel verdween toen ik, vanwege mijn werk, ineens elke dag in aanraking kwam met nieuwe goede muziek. Wat eens een lot uit de loterij leek, bleek me ineens onverschillig te maken. Het kon me niet meer bekoren. Ik voelde me als een rockster die elke avond weer gepijpt werd door een middelmatig knappe groupie … lekker, maar is er nog iets leuks op tv? Genieten van goede muziek deed ik uiteraard nog, maar zo gelukkig als ik er vroeger van werd, dat leek voorgoed verdwenen.

The Gaslight Anthem - The 59 SoundDe band die me redde

Toch hervond ik muziek. Een van de platen die me weer verliefd liet worden op muziek was het album The ’59 Sound van The Gaslight Anthem uit 2008. Dit tweede album was voor de band de doorbraak en ook inspiratiebron Bruce Springsteen was fan. Zo’n grote fan dat hij zelfs een aantal keren een nummer meespeelde. In Nederland vielen ze ook op. De zalen waren steevast uitverkocht, ze speelden op Pinkpop en Lowlands en langzamerhand kwamen ze, mede door Springsteen, in het vizier van steeds meer Nederlandse muziekliefhebbers. Met elk album dat uitkwam, volgde een groter succes. De albums American Slang uit 2010 en Handwritten uit 2012 zorgden ervoor dat de zalen groter werden en uitverkocht bleven. Maar The ’59 Sound blijft een favoriet van me. Hoeveel energie het prachtige album ook heeft, het op een na laatste nummer op de plaat, raakt me het meest. ‘Here’s Looking At You Kid’ is een rustig americana-nummer. Het is mijn eigen soundtrack geworden.

Levenslessen

Terug naar 2000. Ik kom uit Enschede en ben in dat jaar op kamers gegaan in Utrecht. Als eerste vrouw van de familie ongetrouwd het huis uit gegaan zelfs. Als Syrisch-orthodoxe meid was dat best een ding. Ik beloofde mijn moeder netjes te blijven, maar ik wilde de wereld zien. Weg uit Enschede, want daar gebeurde niks. Ik wilde actie, alles meemaken. En dat deed ik. Tientallen festivals per jaar, elke week concerten, wilde avonden met rocksterren, leuk voor in mijn memoires maar geen toevoeging op mijn wezen. Ik ben er niet van gegroeid, het heeft me geen beter mens gemaakt, ik ben er hoogstens maar een klein beetje wijzer van geworden. Dit gevoel bevestigt zanger Brian Fallon in dit nummer. Weggegaan uit een klein stadje, om het te maken in het spreekwoordelijke Hollywood. Wat hem uiteindelijk gelukt is, maar hem heel soms, heel stiekem doet terugverlangen naar wat hij voelde in dat kleine stadje. De hoop op iets beters. De liefde die hij daar heeft moeten achterlaten.

Brian Fallon

En ook al vertelt hij er stoer over in het nummer, hij maakt ook duidelijk dat het allemaal niks betekent. Met dat gevoel luister ik ernaar. Het nummer gaat niet over mij en vertelt mijn verhaal niet, maar toch herinnert het me aan wie ik ben en waar ik vandaan kom. Dat alles toch altijd maar relatief is. Dat wat je nodig hebt meestal in je naaste omgeving te vinden is, ongeacht waar je woont en op welke plekken je komt. Ik heb absoluut geen spijt van mijn beslissing om de wereld te gaan verkennen, maar besef me toch wel dat ondanks alle spannende dingen die ik soms meemaak, het gras bij de buren echt niet groener is. Iets wat ik vroeger, toen ik op mijn kamertje in Enschede zat, wel altijd dacht. Het heeft misschien toch meer met lichtinval te maken denk ik.

Tags: , , , ,

-->