nummer van 18/08/2013 door Justin Koornneef

‘Old Man’ van Neil Young

De lange autorit naar Italië

In het leven van gastblogger Justin Koornneef speelt muziek een grote rol. Vroeger had hij nog de intentie popjournalist te worden, maar hij is uiteindelijk toch andere wegen ingeslagen, richting nieuwe media, communicatie en journalistiek. Schrijven is altijd een van zijn favoriete bezigheden geweest. Als muziekliefhebber bezoekt hij natuurlijk veel concerten en festivals; op dit moment ontwaakt hij langzaam in zijn tentje op Lowlands. Lees vandaag hoe hij Neil Young alsnog ontdekte. 

NEIL YOUNG – OLD MAN (1971) – HQ

’s Nachts werden mijn broer en ik uit bed getild rond 03:00 uur, want dan begon de vakantie. Italië was een heel stuk rijden en je moest niet te laat bij de Gotthard-tunnel aankomen, want voor je het wist zou je daar uren stilstaan. Mocht het toch gebeuren, was ik toch voorbereid: heel de achterbank lag vol met Suske en Wiske-stripboeken en de batterijen van de Gameboy waren vol.

Ergernissen

Een aantal uren onderweg ontstonden de eerste ergernissen. Niet dat wij op de achterbank moeite hadden met de afstand; we wisten dat de mooie provincie van Toscane niet om de hoek lag en het vooruitzicht van een pizza maakte veel goed. Nee, we waren het niet eens met de muziekkeuze van onze ouders. Italiaanse muziek van Laura Pausini kwam langs, maar ook Eros Ramazzotti en soms zelfs Luciano Pavarotti. Toch was er één album waar ik echt niets mee kon: Harvest van Neil Young. De mondharmonica deed mij denken aan cowboys op paarden. Wij wilden stoere bands horen, zoals Stereophonics. Ronkende gitaren, niet dat softe gepingel. Mijn ouders protesteerden natuurlijk. “Wisten jullie wel dat Neil Young alle instrumenten kan bespelen?” Daar hadden wij geen boodschap aan. De vakantie was begonnen.

Inspiratiebron

Jaren later – de liefde voor Stereophonics was alweer wat afgezwakt – ging ik mij meer verdiepen in muziek. Ik bezocht steeds vaker concerten en ontdekte bands als I Am Kloot. Met het openbare vervoer naar Rotterdam voor een halfvol Nighttown en dan weer opgehaald worden door mijn vader. Muziek werd een dagelijks gespreksonderwerp en tijdschriften als de OOR werden doorgespit. En hoe meer ik mij verdiepte, hoe vaker ik Neil Young weer zag opduiken. Hij maakte zelfs nog albums. De popjournalisten omschreven hem als een grootheid, maar ook jonge artiesten zagen hem als een inspiratiebron. Ik besloot Harvest van Neil Young via Napster te downloaden.

Olijven

Kinderen vinden de bittere smaak van olijven nooit lekker, maar naarmate je ouder wordt, is het juist de sterke smaak die je waardeert. Zo ging het bij mij met Neil Young en zijn album Harvest. Het album draaide ik grijs, alsof er een kwartje was gevallen. Eén nummer sprong er vanaf het begin al uit: ‘Old Man’. Die melodie, de tekst en dan dat heerlijke geluid van de gitaar. Al mijn muziekvrienden moesten er aan geloven: ik pushte het nummer overal, zette het in elk lijstje en draaide het zelfs op feestjes. Ik ken tot op heden geen grotere moodkiller trouwens.

Rock Werchter

Weer enkele jaren later – Neil Young werd op zondagen steeds vaker gedraaid bij het avondeten – begon ik ook naar festivals te gaan. Rock Werchter, Pukkelpop, Lowlands: ik bezocht ze allemaal. In 2008 werd bekend dat Neil Young ook zou komen. Zijn protestalbum tegen de oorlog in Irak vond ik niet opvallend, maar toch stond ik op die zondagmiddag als een echte fan te kijken naar het hoofdpodium. Ik sms’te mijn vader toen ik de eerste tonen van ‘Old Man’ hoorde. “Ik sta nu bij Neil Young op Rock Werchter!” Hij sms’te snel terug: “Wij zijn jaloers.”

Tags: , , , , ,

-->