nummer van 27/07/2013 door

‘While you were sleeping’ van Elvis Perkins

Zij sliep, hij wachtte

Song of the Day 9-9-09: While You Were Sleeping by Elvis Perkins

Gisterochtend schrokken om precies 6 uur ’s ochtends overal in Parijs mensen wakker, op exact hetzelfde moment. Een bulderende donderslag, onaangekondigd, verstoorde hun diepe slaap, waarna er, met een paar seconden vertraging, licht door hun slaapkamers flitste. Een blik op de klok; nog tijd om te slapen voordat de wekker zou gaan. Het rook in de kleine Parijse appartementjes opeens naar regen en natte straat, de lucht was koel en het doffe geluid van de vallende druppels ging maar door, allemaal tijdens hun slaap.

In 2006 schreef Elvis Perkins op zijn debuutalbum Ash Wednesday een liedje over wat er allemaal gebeurde tijdens de slaap van zijn slaapmaatje, terwijl hij er slapeloos naast lag. “The heavens fell, the earth quaked, I thought you must be, but you weren’t awake.”

Perkins begint rustig met zijn gitaar met de opsomming van alles wat er plaatsvond tijdens die nacht. Tijd ging voorbij, telefoons rinkelden, de keuken maakt zijn gebruikelijke zoemende geluid, terwijl ze beiden urenlang hun blik richtten naar de hemel; zij met haar ogen dicht, hij met de ogen open.

De contrabas komt erin.

Ze draaide, ze bewoog, vast iets spannends aan het dromen. Van tuinen, kerstmis, haar toekomstige kinderen en hun toekomstige vrouwen. Oh oh, oh oh. Oh oh, oh oh.

De drummer slaat met kwastjes op zijn drumstel. De vioolspeler zet zijn eerste noot in.

Terwijl ze sliep steeg de waterspiegel, begonnen heksen te vliegen, bleven zeemeerminnen onder water. Diep in haar slaap, versliep ze zich en stond Elvis zo geruisloos mogelijk op om haar niet wakker te maken. De nachten van een insomniac zijn lang en eenzaam. “I’ll never catch up to you, who sleeps so sound, my arms are useless, my heart beats too loud to go to sleep, my mind’s too proud to bow out.”

De muziek blijft alsmaar opbouwen. In de verte voegt een zware panfluit zich bij het geheel. Hoe verder we in het ruim zes minuten durende nummer komen, hoe hoopvoller het wordt. Voor het album is het tegenovergestelde waar: tijdens het schrijven van Ash Wednesday overleed Perkins’ moeder tijdens de aanslag op 11 september. De eerste zes nummers van de plaat zijn van voor het trieste verlies; de laatste vijf van erna, met titels als ‘The night and the liquor’ en ‘It’s a sad world afterall’ (waar toch een hint van ironie in lijkt te zitten). Maar Perkins sluit Ash Wednesday hoopvol af; met een ‘Good Friday’. Terug naar zijn slapeloze nacht.

De drummer wordt alsmaar enthousiaster.

Had ze een vreemde droom? Het leek erop, want ze maakte in bed een vlinderbeweging. Ze ontwaakt. De trompettisten vieren het langverwachte samenzijn van de twee geliefden.

Thank God you’re up now
Let’s stay that way
Else there’ll be no mornings
and no more days.

Elvis gaat terug naar zijn meisje en laat het einde van ‘When you were sleeping’ aan een kinderkoor over.

Tags: , , , , , ,

-->