nummer van 10/07/2013 door

‘Man Out Of Time’ van Elvis Costello & The Attractions

Het verhaal achter een nummer dat even bizar begint als eindigt

Elvis Costello – Man Out of Time

Elvis Costello’s ‘Man Out Of Time’ is zo’n liedje dat door iedereen hartstochtelijk wordt geliefkoosd, maar altijd door vraagtekens omringd is geweest. Vol sentiment zingen we het refrein mee – “To murder my love is a crime, but will you still love a man out of time?” – maar wat moeten we nu precies van die hele tekst maken? Op een bijna Dylan-achtige manier hint Costello naar een narratief dat we kunnen begrijpen, maar blijft het toch voor vijftig procent gissen. En dan is er nog dat bizarre intro en outro, dat compleet losstaat van de rest. De eerste zeven seconden van het nummer bestaan louter uit een nauwelijks te begrijpen infadende kakofonie, die dan plotseling overgaat in de, wederom Dylan-achtige, orgelpartij, die pas het echte liedje inluidt. Aan het eind van het nummer komt hetzelfde lawaai weer terug. We horen snel aangeslagen gitaren en een Costello die schreeuwt als een speenvarken. Wat is dat precies, en hoe kwam hij er op?

Elvis Costello - Imperial BedroomDe laatste kwestie werd met de heruitgave van het album Imperial Bedroom in 2002 opgelost.[1] Nadat Costello jarenlang had samengewerkt met producer Nick Lowe, werd het tijd voor een nieuwe richting. In de woorden van Costello: “I wanted to try a few things in the studio that I suspected would quickly exhaust Nick’s patience.” Zijn laatste album met Lowe, Trust uit 1981, bevatte uptempo new wave-nummers met een sterke cynische ondertoon, vanwege Costello’s desillusie over de kersverse ultra-conservatieve Britse regering. Ook was het “easily the most drug-influenced record of my career.” Met Imperial Bedroom was hij zoekende. Moet de lijn van Trust worden doorgezet of is het tijd om meer verschillende invloeden te laten spreken?

Aanvankelijk probeerde Costello de eerste aanpak. Al zijn teksten werden voorzien van agressieve, op Trust voortbordurende achtergrondmuziek en de zanger ging tekeer als nooit tevoor. Het geheel werd echter genadeloos de prullenbak ingegooid. De voorspelling bleek juist: hier moet Nick Lowe inderdaad geen geduld voor gehad hebben. Maar de groep was hiermee ook stuurloos geworden. Wat nu? Diep ademhalen en terug naar de tekentafel. De aanpak werd gelaagder, de toon rustiger, de grenzen van referentiekaders zoveel mogelijk doorbroken. Het resultaat werd een hoogtepunt uit de carrière van de band, met het prachtige ‘Man Out Of Time’ voorop. De enige sporen van de oorspronkelijke opnamen die de plaat hebben gehaald, waren twee fragmenten uit de originele versie van ‘Man Out Of Time’. Deze werden, je raadt het al, voor en achter het nummer geplakt. Pas bij de heruitgave van 2002 werden alle originele uptempo-versies van de nummers vrijgegeven. Wanneer je het onderstaande beluistert geef je Costello groot gelijk met zijn beslissing om het destijds in zijn geheel als waardeloos te verklaren.

Man Out of Time (Alternate Version) by Elvis Costello on Grooveshark

  1. [1]Oorspronkelijk werd het album in 1982 uitgebracht

Tags: , , , , , , , ,

-->