nummer van 25/06/2013 door

‘Way Down In The Hole’ van Tom Waits

Vijf seizoenen, vijf versies

Tom Waits – Way Down in the Hole

Vorige week overleed acteur James Gandolfini, al leek het er door de in memoriams ter ere van Tony Soprano op Facebook en Twitter soms meer op dat het open einde van het zesde seizoen van The Sopranos alsnog tot een eenduidig slot was gekomen. Een goed excuus om de serie nog eens van voor naar achter te kijken, ware het niet dat er op dit moment al een andere serie voor de tweede keer een groot deel van mijn vrije tijd opslokt. Naast The Sopranos strijden er nog twee andere series constant om de hoogste plek in mijn top drie, namelijk Twin Peaks en The Wire. Aangezien Twin Peaks op één of andere manier toch meer een serie voor in de winter is, begon ik een paar weken geleden maar weer eens opnieuw aan The Wire. Net als The Sopranos en Twin Peaks ook een serie die zonder zijn geniale muzieksamensteller nooit zo goed zou zijn geworden.

The WireVerantwoordelijke voor de muzikale omlijsting van de misdaadserie die zich in het Amerikaanse Baltimore afspeelt, is Blake Leyh. Een man met een visie die net even anders is dan die van zijn collega’s bij andere series en films. Want waar muziek normaal gesproken gebruikt wordt om een bepaalde sfeer of emotie te versterken, is het bij The Wire simpelweg onderdeel van het decor, zo verklaarde hij eens in een interview. Zo zul je bijna nooit een nummer horen dat direct onder de beelden is gemonteerd, maar is het altijd afkomstig van een autoradio, jukebox in de kroeg of ghettoblaster op de hoek van de straat. Eigenlijk worden er alleen voor de afsluitende scènes van elk seizoen uitzonderingen op deze ongeschreven regel gemaakt.

Het is een keuze die de serie des te realistischer maakt. Zo doet Bill Withers’ ‘Use Me’ het perfect in stripclub annex Barkdale-hoofdkwartier Orlando’s. De Ierse roots van Detective Jimmy McNulty worden subtiel aangestipt als hij op het politiebureau The Pogues op heeft staan en Joan Jetts versie van ‘Have You Ever Seen The Rain’ geeft aan het einde van het tweede seizoen perfect de teleurstelling van het politieteam weer. Maar naast al die perfect geplaatste nummers is de manier waarop er met de opening theme wordt omgegaan minstens zo bijzonder. Ieder seizoen kent namelijk zijn eigen versie van ‘Way Down In The Hole’, dat oorspronkelijk door Tom Waits werd geschreven.

Seizoen 1: The Blind Boys Of Alabama

The Wire (Season 1) – The Blind Boys Of Alabama – Way Down In The Hole (Extended Version)

Zonder twijfel de meest toegankelijke versie en dus het meest geschikt om het publiek kennis te laten maken met de serie. De soepel glijdende contrabas, de voorzichtig tegendraads grommende gitaarakkoorden en fenomenale mondharmonicapartijen van Charlie Musselwhite vallen perfect samen met de soulvolle lead vocals van Jimmy Carter. De beste versie, volgens veel fans van de serie.

Seizoen 2: Tom Waits

De originele versie, zoals die ook bovenaan dit stuk te beluisteren is. Mijn persoonlijke favoriet, waar je ten opzichte van de versie uit het eerste seizoen eigenlijk alleen de groove in herkent. Het schuurt en knarst aan alle kanten, waardoor het vele malen rauwer is dan de uitvoering van de Blind Boys. Perfect passend bij het decor van het tweede seizoen, namelijk de  genadeloos ruwe havens van Baltimore.

Seizoen 3: The Neville Brothers

The Wire Season Three Titles (The Neville Brothers)

Van de havens gaan we weer terug naar de straat, waarbij steeds duidelijker wordt hoe die zich weer tot de politiek verhoudt. De Towers gaan tegen de vlakte en er wordt vol ambitie gebouwd aan nieuwe buurten, waarbij het in de uitvoering van The Neville Brothers bijna klinkt alsof deze versie op een bouwplaats is opgenomen.

Seizoen 4: DoMaJe

DoMaJe-Way Down in the Hole

Misschien wel de meest interessante versie, want DoMaJe bestaat uit vijf onbekende tieners uit Baltimore die voor de gelegenheid ‘Way Down In The Hole’ onder handen namen. Opnieuw een nummer dat perfect aansluit op het hoofdthema van het seizoen, dat zich dit keer grotendeels op een school in Baltimore afspeelt.

Seizoen 5: Steve Earle

The Wire Season Five Opening Credits

Een onvermijdelijke versie, want country-artiest Steve Earle keerde vanaf het begin al een paar keer terug in de serie. Zo is hij tijdens het eerste seizoen te zien als de drugsverslaafde Walon en sluit zijn nummer ‘Feel Alright’ op indrukwekkende wijze het tweede seizoen af. De meest subtiele cameo is echter nog wel in een opmerking van karakter Omar Little, die antwoordt op de vraag waarom hij naar New York vertrekt: “There must be something happening there. It’s just too big a town.” Een letterlijk citaat uit Steve Earles nummer ‘N.Y.C.’.[1]

  1. [1]Bron

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

-->