nummer van 17/06/2013 door

‘Thème de Yoyo’ van Art Ensemble of Chicago

Amerikaanse genialiteit op Franse bodem

ART ENSEMBLE OF CHICAGO Theme De Yoyo

Het was 1969 toen het zestal afreisde naar Parijs en hun thuisstad Chicago achter zich lieten. De Franse hoofdstad was het Mekka van de avant-garde, een plek waar de vooruitstrevende jazzmusici zich ongetwijfeld op hun plek zouden voelen. Saxofonisten Roscoe Mitchell en Joseph Jerman, trompetist Lester Bowie en bassist Malachi Favors Maghostut hadden elkaar leren kennen als leden van de AACM.[1] Onder verschillende namen brachten de getalenteerde muzikanten een resem albums uit tijdens de tweede helft van de jaren zestig. Toch konden ze de lokgroep van het Parijse avontuur niet weerstaan.

Met de toevoeging van drummer Don Moye en Bowies vrouw vertrok het Art Ensemble, want dat was de nieuwe naam van het gezelschap, richting Europa. Mevrouw Bowie was Fontella Bass en dat is niet de minste. Vier jaar eerder had de zangeres een gigantische hit te pakken met ‘Rescue Me’, maar haar carrière zat nu wat in het slop. Om mee met manlief te kunnen, moest ze haar contract met Checker Records opzeggen. Iets wat voor beide partijen geen probleem bleek.

Het ensemble with Fontella Bass, maar zonder haar op de hoes

Het ensemble with Fontella Bass, maar zonder haar op de hoes.

De verhuizing naar de Franse hoofdstad bleek niets voor niet te zijn. Art Ensemble of Chicago – de toevoeging kwam van een Franse promotor en beviel de band goed – speelde niet enkel heel vaak in Franse zalen, maar nam er ook meerdere goed ontvangen albums op, zoals A Jackson In Your House en Art Ensemble Of Chicago With Fontella Bass. En het is natuurlijk voor discussie vatbaar, maar ook de beste plaat van het ensemble, en volgens velen één van de beste jazzalbums aller tijden, werd in Parijs opgenomen.

Een jaar na hun aankomst ontmoette het zestal de Franse cineast Moshe Misrahi en kregen ze de uitnodiging om de muziek te verzorgen voor zijn film Les Stances à Sophie. Met nog maar twee weken te gaan voor hun visa verstreken, doken de Amerikanen de studio in. Het resultaat is verbluffend en een testament van het talent van de musici. Mitchell, Jerman en Bowie waren multi-instrumentalisten die graag experimenteerden met “instrumenten” zoals fietsbellen, windpijpen en gevonden voorwerpen die als percussie-instrumenten dienst moesten doen. De soundtrack van Les Stances à Sophie is dan ook een auditief kluwen doorweven met wat uiteindelijk een prachtige stof vormt, stevig, doch zacht. Een avant-gardistisch meesterwerk dat zich onderscheidt door de bijdrage van Fontella Bass. Luister maar naar ‘Thème de Yoyo’, het openingsnummer van de plaat. Bassist en drummer zetten de funky toon. Bass en de blazers doorklieven afwisselend de ritmesectie. Ik heb de film niet gezien, maar onderstaande scène doet me vermoeden dat de film de soundtrack geen recht aandoet.

Les Stances A Sophie – Theme de Yo-Yo [Discotheque Scene]

  1. [1]Association for the Advancement of Creative Musicians

Tags: , , , , , , ,

-->