nummer van 01/06/2013 door

‘Walking on the moon’ van the Police

Helemaal niet romantisch

The Police – Walking On The Moon

Een van de leukste dingen van liedjes is dat, wat de tekst ook is, je altijd alle vrijheid hebt om je erbij te verbeelden wat je zelf wil. Niemand die er wat van kan zeggen, niemand die je jouw beelden bij een nummer af kan pakken of kan zeggen dat het fout is. Er is geen goed of fout en niet veel dingen in het leven zijn zo.

Maar soms is het ook heel leuk als je onverwachts precies uit een nummer hebt gehaald wat de maker ermee bedoeld had. Precies. Zonder dat daar een reden voor hoefde te zijn, behalve dat het nummer het juiste gevoel op wist te roepen.

‘Walking on the moon’ van the Police deed dat. Met zijn lome reggaeritme, dromerige gitaargalm en allusies naar maanwandelingen was het in mijn ogen altijd een perfect dagdroomliedje voor nieuwe liefdes. Wat een mooie verrassing om Sting dan te horen zeggen dat het nummer gaat over hoe je je los voelt komen van de zwaartekracht als je verliefd bent. [1]

Pas later kwam ik erachter dat het feit dat dit liedje dat gewichtsloze gevoel oproept echt helemaal niks met de tekst te maken heeft.

Het idee voor ‘Walking on the moon’ kwam tot Sting op een dronken avond in een hotelkamer in München, terwijl hij op zijn bed lag en de kamer om hem heen draaide. Het ritme begon in zijn hoofd te spelen. Hij stond op, begon om zijn bed te lopen en mompelde de woorden “Walking ’round, walking ’round the room.” Toen hij de volgende ochtend wakker werd, had hij de riff nog zijn hoofd; hij was gelukkig niet te dronken geweest om het te vergeten. Om de tekst iets universeler te maken wisselde hij het woord room in voor moon. That’s all folks. Uiteindelijk toch niet zo’n romantisch verhaal.

  1. [1] Hij heet eigenlijk Gordon Matthew Thomas Summer, maar als zelfs zijn moeder hem Sting noemt, doe ik dat ook.

Tags: , , , , , ,

Leave a Reply

-->