nummer van 09/05/2013 door

‘You Keep Me Hangin’ On’ van The Supremes

Even zijn The Supremes van Florence

The Supremes: You Keep Me Hangin On w/ Lyrics

Op het lijstje dat ik nog eens ga maken met allermooiste liedjes ooit, staat zeker ‘You Keep Me Hangin’ On’ van The Supremes. Bijna alles aan dit nummer klopt, maar de grootste troef is toch wel de gejaagdheid die het liedje kenmerkt.

Wanneer je aan The Supremes denkt, denk je aan Diana Ross. Logisch. De leadzangeres en later ook naamgever van de groep (Diana Ross & The Supremes) staat al op de voorgrond vanaf het moment dat het serieus wordt met de meidengroep en ze aan de slag gaan bij het roemruchte soullabel Motown. Maar het is Florence Ballard, een van de achtergrondzangeressen, die de groep opricht en de naam kiest.

Op de achtergrond

The Supremes met van l naar r: Ballard, Ross, Wilson

The Supremes met van l naar r: Ballard, Ross, Wilson

Ze is niet zomaar een achtergrondzangeres. Begin jaren zestig valt ze zelfs in bij The Marvelettes, de eerste meidengroep van Motown. Ze komt pas een beetje op de achtergrond terecht als platenbaas Berry Gordy besluit dat Ross’ stem het beste te verkopen is aan het grote zwarte én blanke publiek. Samen met Mary Wilson schikt Ballard zich in de rol van achtergrondzangeres en geniet halverwege de jaren zestig van het succes dat ze met z’n drieën bereiken.

Maar al snel neemt het succesvolle levensverhaal van Ballard een tragische wending. Na de eerste successen van The Supremes raakt ze depressief. Ze is boos omdat Diana Ross wordt voorgetrokken door hun labelbaas Gordy (met wie Ross dan een relatie heeft) en grijpt naar de fles. Hierdoor komt ze kilo’s aan, past niet meer in haar showjurken, is onhandelbaar en wordt uiteindelijk in 1967 ontslagen. De jaren daarna doet ze verwoede pogingen om een solocarrière van de grond te krijgen, maar dat mislukt. De laatste jaren van haar leven – drie kinderen en verlaten door haar man – leeft ze van de bijstand in haar thuisstad Detroit om in 1976 op 32-jarige leeftijd te overlijden aan een hartinfarct. Het meest tragische is nog wel dat ze haar leven rond haar overlijden weer een beetje op de rails aan het zetten is. Een van de grotere tragedies van de popmuziek.

Gejaagd

Zoals ik al schreef, is de grootste troef van ‘You Keep Me Hangin’ On’ de gejaagdheid. Al tijdens de intro bruist het nummer van urgentie. De eerste tonen worden gespeeld door een gitaar die morsecode imiteert. Helaas niet op de deze YouTube-versie te horen, maar als ik mijn single draai, gaan de tonen van de ene speaker naar de andere om nog wat extra spanning toe te voegen. In eerste instantie contrasteert de gejaagdheid van het liedje zelfs met Diana Ross’ mooie stem. Maar die stem wordt door de muziek aangespoord om steeds gejaagder te klinken. Luister maar eens naar het eind van het eerste couplet, vanaf 0:50.

Imitatie

Die morsecode imiterende gitaar zou zijn verzonnen door Lamont Dozier, samen met de broertjes Brian en Eddie Holland, de schrijver van het nummer. Het trio schreef als Holland-Dozier-Holland tal van Motown-hits en definieerde het geluid van het soullabel. Maar had Dozier die herkenbare gitaar nou echt zelf verzonnen? Op de Wikipediapagina van ‘You Keep Me Hangin’ On’ wordt gesuggereerd dat Dozier erg goed heeft geluisterd naar de drum in onderstaande nummers die af en toe hetzelfde ritme speelt als de morsecode imiterende gitaar.

‘Shotgun’ van Jr. Walker, een jaar eerder opgenomen dan het Supremes-liedje. Je hoort het ritme al gelijk in het begin:

Jr Walker & Allstars – Shotgun

‘Born In Chicago’ van Paul Butterfield Blues Band, verscheen ook een jaar eerder. Hier zit de bedoelde drumfill door het hele nummer heen:

Born in Chicago-Paul Butterfield Blues Band

Wall Of Sound

Los van de morsecodegitaren, is de productie van het nummer ook in dienst gesteld van de al genoemde gejaagdheid. De drums, gitaren en stemmen zijn meermalen opgenomen en op elkaar gestapeld om het wat harder en ruiger te laten klinken. Het zijn de eerste stappen richting de Wall Of Sound, bekend van Phil Spector die in dezelfde tijd furore maakte als producer met deze opnametechniek.

Zelfverzonnen of niet, de gitaartonen treffen doel. Ze jagen het liedje en uiteindelijk ook de zang op die naarmate het nummer vordert ook steeds meer getergd klinkt. Ross zingt over een voorbije liefde waar ze maar niet van los komt. Met haar breekbare maar besliste stem smeekt ze hem haar de ruimte te geven om over hem heen te komen. Ze klinkt als iemand die iets heel moeilijks wil vertellen, dat eigenlijk niet durft maar het van zichzelf moet. De allermoeilijkste gesprekken in je leven.

Florence op een promotiefoto voor haar solocarrière

Florence

Florence Ballard

En dan komt het hoogtepunt van het nummer. Na de break op 1:35 – Ross: “And there ain’t nothing I can do about it” – verschijnt achtergrondzangeres Florence Ballard ineens op de voorgrond. Even mag ze Ross verlossen en zingt ze de eerste anderhalve zin van het refrein. En dat klinkt zo ontzettend mooi en verbeten. Iets in haar stem trekt je het nummer nog dieper in dan je al zat. Luister eens goed naar die ‘baaaaaabe’ en ‘liiiiiife’. Heel even vergeet je Diana Ross en is The Supremes helemaal van Florence Ballard.

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

-->