nummer van 04/05/2013 door

‘Can’t I Know’ van Avi Buffalo

Perfecte pop van de middelbare school

Avigdor Zahner-Isenberg. Het begon allemaal op zijn kamer, waar hij uren achter elkaar op zijn gitaar speelde en met de meest simpele opnametechnieken die hij binnen handbereik had zijn muziek opnam. Soms trad hij solo op in L.A., soms met een paar van zijn vrienden van de middelbare school waarmee hij later Avi Buffalo zou vormen. Die paar optredens en een liedje op Myspace waren genoeg. Voordat ze het wisten, en voordat de band ook maar iets dat op een serieuze opname leek als referentie kon gebruiken, begon de pers in superlatieven te schrijven over de jongen helden met dromerige popliedjes, zachte stemmen en indrukwekkende podiumprestaties. In 2010 kwam hun zelfgetitelde plaat uit en muziekjournalisten konden rustig ademhalen; ze hadden gelijk gehad. Avi Buffalo was een verrassing en Avi Buffalo was goed.

Terwijl de eerste single van de plaat (‘What’s in it for me?’) nog de indruk wekte een perfect Shins-liedje te willen zijn (de bands zijn ook labelgenoten), was aan de rest van het album te horen dat die soort ambities Avi Buffalo waarschijnlijk heel weinig kon schelen. De plaat klonk jong, een beetje rammelig maar nooit onafgewerkt en geheel vrij van complexen en te serieuze bedoelingen. Ze zongen bescheiden “I’ve never written a love song, but I will for you” , maar verpakten het dan in een foutloos popliedje. Gedragen door de visie van de charismatische frontman met de mooie naam, klonk Avi Buffalo’s muziek nu al als het product van jarenlange inspanning.

Can’t I know

 

Can’t I know what we’ve been through?
I won’t stay up, tolex fountain domes
Take my leg, I don’t need it, lost it in war
Stay here ‘til you’re stoned

Zahner-Isenberg begint ‘Can’t I know’ met een monoloog die als een lange zin doorloopt en waar we onmogelijk iets van kunnen begrijpen; teveel insiders-informatie uit de pen van Avigdor. Maar de grote lijn, trouble in paradise, is duidelijk en universeel genoeg om ons er allemaal een voorstelling bij te kunnen maken. Zijn hoge stem (met op de achtergrond die van keyboardspeelster Rebecca Coleman) klinkt kalm, maar bezit ook een nerveuze Pixies Black Francis-achtige kwaliteit die ieder moment in een losgeslagen kreet uit kan barsten. Hij blijft hier nog rustig. Op de achtergrond bouwt het nummer langzaam op, steeds dieper in dezelfde dromerige sfeer als waarin het begon: subtiel, een beetje mysterieus en zacht. Van couplet tot refrein en weer terug, de galmende gitaarlijnen roepen steeds meer vragen op en de drumpartij neemt alsmaar toe in intensiteit. “Though I’m trusting you too much…” Op 3:52 hakt de verteller eindelijk een knoop door en het nummer barst los. Ver weg horen we Avi nog meezingen met de jankende noten van zijn gitaar en twee maten verder komt de band weer tot een beheerst einde. Nog steeds geen idee waar ‘Can’t I know’ over gaat, maar het klinkt zo goed.

Hieronder een live optreden van ‘Can’t I know’ waarin te zien is dat Avi Buffalo geen grappen maakt.

Avi Buffalo – Can't I Know (Live on KEXP)

Tags: , , , , ,

-->