nummer van 02/05/2013 door

‘Balans’ van Opgezwolle

Het wordt niet kleiner en het krimpt niet

Opgezwolle – Balans

Hiphop en ik, het is een combinatie die nogal een lange aanlooptijd had. Zo’n 25 jaar zelfs, om wat preciezer te zijn. Daarvoor waren Osdorp Posse en Beastie Boys zo ongeveer het enige wat uit dat genre in mijn cd-speler belandde en dan voornamelijk vanwege de overduidelijke raakvlakken met rock. Natuurlijk hoorde ik af en toe wel hiphoptracks die ik te gek vond, maar wat betreft complete albums wilde het kwartje maar niet vallen. Tot 2006, het jaar dat er voor de verandering eens geen plaat met gitaren boven aan mijn jaarlijstje stond.

Het album in kwestie was Eigen Wereld, de derde plaat van Opgezwolle. Nog nooit was het zo makkelijk om een aanvoerder voor m’n eindejaarslijstje te bedenken als dat jaar, want er was simpelweg geen plaat die ik meer en intensiever had geluisterd. Sprak Vloeistof me in 2003 me nog vooral aan vanwege de herkenbare links met de stad Zwolle waar ik destijds woonde, met Eigen Wereld werd ik op veel meer vlakken gegrepen.

Rico, Delic en Sticks

Rico, Delic en Sticks

De beat van de Blom

De belangrijkste reden om deze plaat helemaal grijs te draaien was in eerste instantie de muziek. Want hoe goed de raps van Sticks en Rico ook zijn, wat mij betreft is producer Delic (Peter Blom) degene die de groep echt onoverwinnelijk maakte. Geen beat klinkt als iets wat je ooit eerder hoorde en elk nummer is met zoveel oog voor detail en kwaliteit in elkaar gezet dat het album in elke situatie weer anders kan klinken. Over je stereo, in de auto of over een koptelefoon, het is iedere keer weer een compleet nieuwe beleving.

Eigen Wereld zit vol met kleine verrassingen die ervoor zorgen dat na ik zeven jaar deze plaat nog steeds met evenveel plezier luister als toen ik ‘m net in huis had. Ik krijg nog steeds kippenvel als in ‘Werk Aan De Winkel’ halverwege het nummer de piano erbij komt en het nummer ineens zoveel meer lading geeft. Ik grinnik nog iedere keer om de sample van Eric Cartman in ‘Hoedenplank’ en als de naam van dat “niet nader te noemen café” in ‘Passievrucht/Bosmuis’ verstopt op de achtergrond toch te horen is. En zelfs na het honderden keren gehoord te hebben, blijft het refrein van ‘Vroeger/Nu’ één van de beste die ik ooit in hiphop hoorde.

Eigen WereldHet kwartje valt

Behalve een plaat waar ik na zeven jaar nog steeds van geniet, is Eigen Wereld nog meer. De deur naar hiphop die in mijn muziekbeleving altijd op een kiertje stond, ging na dit album ineens wijd voor me open. Niet dat ik sindsdien iedere dag naar hiphop luister, maar ondertussen maakt het genre een behoorlijk groter deel uit van mijn muziekcollectie dan daarvoor. Ik heb me vaak af zitten vragen wat het nu precies is geweest waardoor die sleutel werd omgedraaid en kom dan toch weer steeds uit bij de muzikale creativiteit van Delic.

Het nummer van vandaag is één van die nummers die ik de eerste keer ademloos aanhoorde en voor mij in één klap duidelijk maakte hoe diepgaand hiphop kan zijn. Vroeger dacht ik nog wel eens dat een beat maar een vulmiddel was, puur ter ondersteuning van de raps. In ‘Balans’ hoor je hoeveel lagen en genialiteit hierin kunnen zitten. Alleen al die geniale fill waarop Rico het nummer binnenrolt, of de manier waarop Delic spanning schept vanaf 1:07 als Sticks erin komt. Een geluid van een ratelslang die van links naar rechts sist, een accordeon die voorbij komt op een onbewaakt ogenblik, de loodzware beat die er vanaf 2:24 ineens op klapt of de saxofoons die het nummer tegen het einde nog wat funk meegeven… het zijn maar een paar voorbeelden van de sublieme details die de wereld van Opgezwolle tot een wereld maken die me tot vandaag de dag eindeloos blijft fascineren.

Tags: , , , ,

-->