nummer van 28/04/2013 door Bram Vermeersch

‘Try To Explain’ van The Flaming Lips

Durven veranderen is blijven

Het is weer tijd voor een gastblog en deze week komt die van de hand van Bram Vermeersch, lid van de bands Birds That Change Colour en Moony. Maar Bram is niet enkel muzikant. Hij is ook programmeur van Melkrock in Tielt en jurylid voor het rockconcours Westtalent. Verder is Bram ook muziekjournalist voor Poppunt magazine, Spoor 8 (de Belgische Twee Meter Sessies) en voor het blad RifRaf. Voor laatstenoemde interviewde Bram het legendarische Flaming Lips over hun nieuwste album. Het interview lees je in de RifRaf van deze maand, maar de bevindingen van Bram lees je bij Nummer van de dag.

The Flaming Lips – Try To Explain (Live)

Dertig jaar bestaan ze, The Flaming Lips. Drie decennia waarin Wayne Coyne en de zijnen een uniek parcours hebben afgelegd. Getuige daarvan zijn de documentaire The Fearless Freaks en Staring At Sound, een boek van muziekjournalist Jim Derogatis dat de geschiedenis van The Lips van 1983 tot en met 2006 belicht. Wie niet vertrouwd is met de vele gezichten van de groep uit Oklahoma City kan ook op de website enola.be terecht, een prima introductie.

Die beknopte selectie van vijftien songs bewijst dat de groep geëvolueerd is van een noisy punkgroep die aanleunde bij Butthole Surfers en The Who tot een band die anno 2013 volop experimenteert met (krautrock)elektronica. Daartussen bracht de groep ook twee platen uit die terecht niet ontbreken in het naslagwerk 1001 Albums You Must Hear Before You Die:The Soft Bulletin, het orkestrale doorbraakalbum uit ’99 en Yoshimi Battles The Pink Robots, de met poppy elektronica bestoven million seller uit 2002 waarop onder andere de evergreen ‘Do You Realize??’ staat. Het nummer is tegenwoordig het officiële lied van de staat Oklahoma. En het ganse album vormt momenteel het onderwerp van een musical.

cover-vl-april13-e1364497087368Tijdens een interview dat ik onlangs had met Wayne Coyne voor het muziekblad RifRaf (The Lips staan op de cover van de april-RifRaf) gaf de man nochtans dit toe: “We wisten niet wat we toen precies aan het doen waren. Dat werd pas op het eind duidelijk, toen we ‘Fight Test’ en ‘One More Robot’ hadden opgenomen. Dat bleken de minst abstracte nummers van de plaat. Ze hadden een verhaal. Muziek werkt soms zo. Uiteindelijk vind je iets waar je in gelooft. En daar ga je dan voor.” Intussen is er The Terror, een steengoede nieuwe plaat die je als debutant nooit zou kunnen uitbrengen. “Ik ben het er mee eens dat we zonder al onze tussenstoppen nooit The Terror hadden kunnen maken”, aldus Coyne. “Alles is met elkaar verbonden. Als je geluk hebt en een goed zicht heb op je leven belanden alle dingen die je meemaakt in je muziek. Er is geen reden om expressief te zijn als je niet wakker ligt van wat er met je gebeurt. Daarom kan muziek ook zo krachtig zijn.”

De donkere expressieve sfeer op The Terror vindt zijn oorsprong in de drugsproblematiek van multi-instrumentalist Steven Drozd en de recente breuk van Coyne en zijn levenspartner Michelle (een verbond dat vijfentwintig jaar stand hield). De kunstzinnige plaat, waarop Drozd net als op de soundtrack Christmas On Mars het muzikale laken naar zich toe trekt, heeft daardoor iets claustrofobisch en mechanisch. “The Terror moest een menselijke plaat worden. Ik heb spijt dat ik mensen heb gekwetst die het niet verdienden”, verduidelijkt Coyne.

Qua sound is die donkere state of mind helemaal niet instapklaar, maar na enkele luisterbeurten blijkt dat het nummer ‘Try To Explain’ een belangrijk ankerpunt is dat deuren opent. Hemels in zijn tristesse en triomfantelijk in mineur. Een verheffende hymne voor het moment waarop je aanvaardt dat de strijd verloren is. Pakkend verrijkt door synths die in je vel snijden en zanglijnen die het nummer doen openbloeien.

FL Live

Volgens het Britse muziektijdschrift Q is The Flaming Lips één van de vijftig bands die je ooit live moet hebben gezien. De existentiële confetti-euforie en de pure gekte zijn nu wel wat naar het achterplan verschoven en de meer statische inkleding van een nummer als ‘Try To Explain’ legt de nadruk meer dan ooit op de muziek. ‘Try To Explain’ bewijst dat The Flaming Lips, los van de vele spaced out experimenten van de laatste jaren (een song van 6 uur, een werkstuk van 24 uur…) meer zijn dan weirde folklore. Muziek als kunstvorm zonder high brow-arty-farty-accenten. ‘Try To Explain’ is het werk van een hard werkende band die altijd wil vernieuwen en qua productie elke plaat beter wordt. Een pluim op de hoed van Dave Fridmann die sinds ’90 op één na alle platen van The Flaming Lips heeft geproduceerd. Risico’s worden nooit uit de weg gegaan. Misschien is net dat het mooiste aspect aan de moedige keuzes van The Flaming Lips. Durven veranderen is blijven.

Tags: , , , , ,

-->