nummer van 23/04/2013 door

‘Tezeta’ van Mulatu Astatke

Te laat voor het afspraakje

Mulatu Astatke – Tezeta (Nostalgia)

Er bestaat muziek die meteen aan Bill Murray doet denken. Bill Murray op een zoektocht naar ex-vriendinnetjes die het liefst zo snel mogelijk wegrennen als hij bij ze in de buurt komt. Die Bill Murray zit in de film Broken Flowers (2005), van Jim Jarmusch. De muziek is van jazzman Mulatu Astatke.

Een paar jaar geleden hadden Arja en ik eenzelfde soort ontmoeting met Mulatu Astatke als Bill Murray met zijn exen in de film. We wilden elkaar iets laten horen: zij mij Marie Daulne van Zap Mama, ik haar Astatke. Beide artiesten  stonden geprogrammeerd tijdens een festival in Rotterdam; onze wensen leken haalbaar. We zochten een goede plek uit voor het grote buitenpodium en begonnen te wachten op de aanvang van de show van Astatke en zijn jazzband. Praten, wachten, wachten, praten. We merkten niet dat praten en wachten onze interne klok zo in de war had gebracht dat we uiteindelijk veel te lang voor een leeg podium waren blijven staan. We stonden voor het verkeerde podium. Astatke zag ons aan komen rennen en draaide zich als een boze ex-vriend van ons weg. Hij liep het podium af. De drummer sloeg nog precies drie keer op zijn drumstel, gooide zijn handen in lucht en riep: “Thank you so much! You were amazing!”

Ik geef Mulatu graag het voordeel van de twijfel en geloof dat hij die dag net zo amazing was als het publiek dat wel op tijd was voor hun afspraakje. Misschien was hij zelfs zo amazing om ‘Tezeta’ live te spelen. ‘Tezeta’ die op het album Ethiopiques, vol. 4 (1998) al zo amazing is.

Fade-in. We glijden weg in de muziek. De muzikanten zijn al bezig een nostalgische roes te creëeren die een paar minuten gaat duren. Het is makkelijk om hier de term ‘nostalgie’ te gebruiken, want dat is precies wat tezeta betekent. De pianonoten, steeds dezelfde, van laag naar hoog, bewegen mee met de korte gitaaraanslagen die ver op de achtergrond een onschuldige noot toevoegen aan het geluid. De saxofoon kraakt en speelt een melodie die onmogelijk is na te fluiten. Af en toe speelt de piano de blues. Op 2:40 begint de pianoman aan zijn solo en horen we hem achter de toetsen meeneuriën. Rustig, hij is niet gehaast. ‘Tezeta”s ritme gaat door, niet te langzaam, niet te snel, als een soort vredige hartslag. Dan, net zo mysterieus als het ons tegemoet kwam vanuit een onbekende plek vertrekken de muzikanten weer naar een volgende geheime locatie. ‘Tezeta’ is een droom zonder begin of einde. Fade-out.

Mulatu Astatqe – Munaye (My Muna) (Ethiopiques Volume 4)

Tags: , , , , , ,

-->