The Rolling Stones – Let's Spend the Night Together

“Either the song goes or you go.” Televisiepresentator Ed Sullivan keek Mick Jagger indringend aan om hem te laten weten dat het menens was. Hij deelde de lakens uit – The Ed Sullivan Show had immers zijn naam in de titel – en als de seksueel getinte songtekst van dat Britse bandje dat kwam spelen hem niet beviel, dan was het uit met de pret. En dus werd speciaal voor het televisie-optreden van The Rolling Stones in januari 1967 de tekst van hun nieuwste single veranderd van “let’s spend the night together” naar “let’s spend some time together.” Als het backstage akkefietje al niet illustreert dat dit niet van harte ging, dan zie je dit wel in de manier waarop Jagger tijdens de uitvoering zelf constant met zijn ogen rolt wanneer hij de gekuiste tekst geforceerd uit zijn lippen perst.

https://youtube.com/devicesupport

1-0 voor Sullivan dus. Maar de Stones kwamen terug, en dit keer schijnbaar in gehuurde nazi-uniformen (1-1). De televisiepresentator was furieus, stuurde de jongens terug om zich om te kleden (2-1), maar de Rolling Stones hadden er genoeg van en verlieten de studio zonder iets te laten weten. Ed Sullivan stond met zijn mond vol tanden (2-2). Zijn uiteindelijke reactie: een levenslange verbanning van zijn programma voor de Britse snotapen (3-2). Nu is het begrip “levenslang” in televisieland nogal relatief, zeker wanneer een groep zo populair is dat geen mens eromheen kan, en dus stonden de Rolling Stones binnen twee jaar alweer gewoon op het podium van The Ed Sullivan Show. 3-3. Oh, wacht, tijdens die terugkeer speelden ze ‘Satisfaction’, een nummer over seks. 3-4 voor The Rolling Stones.

Zingen over seks en drugs

Anno 2013 is het je moeilijk voor te stellen dat er zoveel ophef wordt veroorzaakt rondom een braaf zinnetje als “let’s spend the night together.” Zelfs een liedje als ‘Tonight I’m Fucking You’ van Enrique Iglesias choqueert al bijna niet meer, althans, alleen nog maar om de ontzettende domheid die er vanaf straalt. Van de tekst kijkt nauwelijks meer iemand op. Maar in het Amerika van de jaren 60 was zingen over seks niet iets wat op televisie hoorde. Zingen over drugs ook niet trouwens, want toen The Doors enkele maanden na het Stones-debacle hun opwachting maakten bij de Ed Sullivan Show, werd hen op even klemmende toen verzocht om de zin “Girl, we couldn’t get much higher” van hun hit ‘Light My Fire’ te veranderen. Men werd het eens over een stompzinnig, niet eens rijmend alternatief als “Girl, we couldn’t get much better”, maar zanger Jim Morrison “vergat” tijdens het optreden om de nieuwe tekst te zingen. Gelukkig voor hem werd het optreden live uitgezonden en kon CBS hier niets meer aan doen. Sullivan was zo kwaad dat hij weigerde de bandleden nog aan te kijken, laat staan een hand te schudden.

https://youtube.com/devicesupport

Casual sex

Bij ‘Let’s Spend The Night Together’  zat het probleem hem vooral in de verwijzing naar een one night stand, oftewel naar wat de Amerikanen zo mooi casual sex noemen. Niet dat men het nou bijzonder smaakvol zou vinden als je een liedje zou opnemen over seks tijdens het huwelijk, maar dat zou in ieder geval nog stukken acceptabeler zijn. Het idee dat er door tieners zo lichthartig werd gedacht over een wild nachtje in een motel, kon hun ouders tot waanzin drijven. The Rolling Stones waren wat dit betreft een even gevreesde vijand als de slang in de hof van Eden, want razend populair en niet vies van een potje viezigheid. Bovendien hadden ze met ‘Let’s Spend The Night Together’ dan ook wel een erg verleidelijk, bijna gevaarlijk wapen in handen. Ik doel hier vooral op de muziek, en dan nog specifieker op de ritmesectie. Die ademt seks. Beluister hem eens zonder leadzang:

Rolling Stones – Let's Spend The Night Together (Backing Track 1967) Lyrics

Rauw, lomp en weinig liefdevol

Charlie Watts

Charlie Watts, zich volledig bewust van zijn eigen seksuele superkrachten

Nummer van de dag-gastblogger Jenno Nijhoff maakte mij hier enkele jaren geleden op attent: ‘Let’s Spend The Night Together’ is opgebouwd als een wilde vrijpartij. In het begin klinkt het nummer, met de alsmaar doordreunende drumbeat van Charlie Watts, als een avond in een ruige kroeg. De protagonist probeert een meisje te versieren met beloften over de nacht van haar leven. Tijdens het eerste refrein komt de aap uit de mouw. Let’s spend the night together. Het meisje is geïntrigeerd door zijn directheid, maar heeft nog wat meer overtuiging nodig. Een tweede couplet met meer argumenten, maar de verborgen boodschap van iedere zin is onmogelijk te ontkennen – of komt dat omdat de achtergrondzangers hem constant blijven herhalen? Let’s spend the night together.

Dan is er op 1:40 een plotselinge omwenteling, een flash forward naar het moment waar het allemaal om draait. Jongen en meisje op bed, een beetje flikflooiend, liefkozend. Het moment duurt niet lang, want na enkele maten zijn daar alweer die oorverdovende snareklappen van Charlie Watts. Dit keer staan zij niet symbool voor het gedreun van de muziek in de kroeg, maar voor het bonzen van het bed tegen de stenen muur. Steeds harder, stiekem ook steeds een beetje sneller, naar een ultiem hoogtepunt toewerkend. “My tongue’s getting tired”, scandeert Jagger. Hoe hard hij ook probeert te provoceren, het is Watts die tijdens dit nummer de echte seks door je speakers heen ramt. Rauw, lomp, en weinig liefdevol.

Als je Sullivan hier voor zijn show attent op zou maken, was er geen mogelijkheid meer geweest om dit nummer te redden. Al laat je ieder woord uit de tekst weg, muziek laat zich niet kuisen.

Tags: , , , , , , , , , ,

-->