nummer van 23/03/2013 door

‘Mothertongue: I. Archive’ van Nico Muhly

Je weet veel meer dan je denkt

Nico Muhly – Mothertongue- I. Archive – Abigail Fischer.

ABCDEFGHIJKLMNOPGRSTUVWXYZ. 
ZYXWVUZWHHPFFKFEDCBABBUVWX.

Abigail Fischer zingt het alfabet op. Een keer, twee keer, drie keer. Er komen lagen overheen. Onverstaanbaar. De woorden en zinnen kronkelen door elkaar, nauwelijks van elkaar te onderscheiden. Soms, als de stemmen naar de achtergrond verdwijnen, komen enkele van de gedachten van de mezzo-sopraan naar de oppervlakte; ze is alle adressen aan het opnoemen waar ze ooit gewoond heeft, cijferreeksen, ideeën, regels. Soms helder, soms chaotisch. De muziek die fee-achtig begon gaat van majeur naar mineur, van zonneschijn naar regen, alsof Abigail een mentale wandeling maakt door de buurten die eens haar thuis waren en de herinneringen aan die wijken, de goede en de slechte, haar denkpatroon kleuren. Een diepe, krakende bas brengt zwaarte en angstigheid in de muziek. Dan weer magische belletjes; Abigail herinert zich het telefoonnummer van haar achter-achternicht in Texas. En, oh ja, dit is de straat waar ze haar eerste appartement huurde met ramen aan de zuidkant. Alle herinneringen vermengen zich tot een grote brei. Alle ideeën en gedachten die ooit als rationele eenheden haar hersenen binnenkwamen zijn allemaal geëindigd in hetzelfde archief waar ze nu nauwelijks meer van elkaar te onderscheiden zijn en allemaal voor een plekje vechten. Het enige wat die ideeën omlijst is een golvende beweging van lichte en donkere noten. Precies zoals de prachtige compositie van Nico Muhly.

Muhly aan het woord:

After the intense corporeal experience of ‘The Only Tune’ (which deals with the body exclusively: its two hundred and six bones, its skin, its hair), I wanted to turn my attention inwards to the body’s memory bank: all of the things we can remember without searching. I tested myself and managed to write down two pages filled with numbers, addresses, the names of the states, the capitals of the countries in West Africa (surprisingly), friends’ phone numbers in other countries, a social security number, my mother’s old, old studio number from the mid 80’s. The result of this is ‘Mothertongue’ the song, which mimics this process of discovering all the codes and numbers that make up my – and Abigail Fischer, the singer’s – personal archaeology. ‘Mothertongue’ is in four movements: the first engages the singer with all her addresses and ways to remember English grammar. The second takes place in a shower and at the breakfast table, and features an introspective and congested twitching and muttering. The third section (entitled ‘hress,’ the Icelandic word for being over-excited and stupidly joyful) is manic, frisky, and eager to please; this spirals into a violent, ecstatic recitation of addresses and zip codes antagonized by a ‘monster’ made out of over-amplified cereal and synthesizers.[1]

Nico Muhly componeerde Mothertongue voor het New Yorkse project AbSynth, Fischers zoektocht naar de overlappende grond tussen elektronica en vocalen. In 2008 verscheen ‘Mothertongue’ ook op Muhly’s gelijknamige plaat. ‘Archives I’ is het eerste deel van het vierluik. Luister naar hier naar de delen ‘Shower‘, ‘Hress‘ en ‘Monster‘.

  1. [1]Bron: Brassland.org

Tags: , , , , ,

-->