https://youtube.com/devicesupport

“Mijn favoriete dichter? Smokey Robinson.” Dit was het antwoord dat Bob Dylan wel eens gaf op een van de meest irritante vragen die je hem kunt stellen. Wat wil je ook met een prachtig liedje als ‘The Tracks Of My Tears’ (1965) op zak, dat minstens zo fanatiek om zijn tekst geroemd mag worden als om de muziek.

People say I’m the life of the party
Because I tell a joke or two
Although I might be laughing loud and hearty
Deep inside I’m blue
So take a good look at my face
You’ll see my smile looks out of place
If you look closer, it’s easy to trace
The tracks of my tears

Ook Elvis Costello bejubelt Robinson om zijn songwriting, hij noemde ‘The Tracks Of My Tears’ onlangs nog “a song that’s gonna be heard 50 years or even a 100 years from now and still be as new.” Het was niet voor niets dé single die Robinsons grote doorbraak betekende, niet alleen als liedjesschrijver, maar ook als de eigenaar van een van ’s werelds mooiste hoge mannenstemmen. Die stem heeft hij tot op de dag van vandaag formidabel onderhouden. Dat kan ik bewijzen door middel van vaste, 15-jaarlijkse steekproeven.

1981

Voordat ik deze pracht van een YouTube-video tegenkwam, kende ik The Merv Griffin Show alleen van mijn favoriete Seinfeldaflevering, waarin Kramer het decor van de talkshow in een container vindt en het in zijn appartement opnieuw opbouwt. Het duurt niet lang voor hij zichzelf niet meer kan onderscheiden van de illustere presentator en zijn visite bevlogen begint te ondervragen alsof er een publiek bij is. Maar ik dwaal af. Vanaf nu denk ik bij The Merv Griffin Show waarschijnlijk alleen nog maar aan een besnorde Smokey Robinson die een schit-te-ren-de ingetogen versie van ‘The Tracks Of My Tears’ zingt, alsof hij in een klein baptistenkerkje staat. Louter begeleid door een elektrische gitaar en een achtergrondkoortje dwingt zijn kleine stem je tot luisteren. En huilen.

Smokey Robinson- "Tracks Of My Tears" Live (Merv Griffin Show 1981)

1995

In 1995 kreeg Smokey wat hulp van Annie Lennox om het nummer ten gehore te brengen. Niet dat zijn stem dat nou echt nodig had, maar je moet toegeven dat dit buiten Annies inmenging een weinig bijzondere uitvoering is. Maar toch! Smokey bewijst dat De Stem in de jaren negentig, veertien jaar na The Merv Griffin Show, nog steeds prima in orde is.

Annie Lennox & Smokey Robinson TRACKS OF MY TEARS (live)

2009

En dan de zeros. Een lastig decennium voor veel oudgedienden en de ultieme test. Smokey betrad het podium met Stevie Wonder op het Rock & Roll Hall Of Fame 25th Anniversary Concert, een avond waarop de duizenden toeschouwers al met eigen ogen hadden mogen aanschouwen hoe Crosby, Still & Nash de eeuwwisseling door zijn gekomen als een stel uitgezakte oude mannen. En Smokey? Niks aan de hand. Deze extra langzame versie begint ingetogen maar eindigt overtuigend en bombastisch, met Smokey’s iets rauwer geworden stem als grootste troef. Als ik vijf minuten huil ben ik al zo schor als een aan Belindasigaretten verslaafde bejaarde vrouw, maar Smokey Robinson klinkt na vijftig jaar tranen nog steeds als een nachtegaaltje.

The Tracks Of My Tears (Live with Stevie Wonder) by Smokey Robinson

Tags: , , , , , ,

-->