nummer van 23/02/2013 door

‘Talk show host’ van Radiohead

Voor Baz Luhrmanns Romeo + Juliet

Romeo & Juliet (1996) – Radiohead – Talk Show Host

Toen Baz Luhrmann in 1996 een grungy film maakte van het klassieke Romeo en Julia verhaal, wisselde hij niet alleen zwaarden in voor geladen pistolen, maar ook vioolorkestraties voor elektrische gitaren. Producers/componisten Nellee Hooper, Craig Armstrong en Marius de Vries wonnen een BAFTA award [1] voor de soundtrack die ze voor de film samenstelden uit moderne composities uit de jaren 90.[2] Een soundtrack die, samen met de felle beelden van Luhrmann, precies hetzelfde gevaar aankondigt als Prokoviev deed in zijn moderne tijd (video onderaan dit stuk).

Ergens in het zweterige, stoffige Verona maken Romeo en zijn Capulet-vrienden zich klaar om verkleed het feest van de Montagues binnen te sluipen waar Juliet, het mooie, jonge, middelpunt van de familie, later op de avond haar ridder zal ontmoeten. De lucht is dik, de zon hangt laag aan de hemel en de jongens zijn opgefokt. Net als de muziek. “I feel just like a local god when I’m with the boys. We do what we want, yeah we do what we want” (Everclear).

Romeo ontdekt Juliet tijdens de stampdisco van ‘Young hearts run free‘, wordt voor het eerst verliefd op haar vanachter een aquarium tijdens Des’ree’s ‘I’m kissing you‘ en besluit nooit meer zonder haar te kunnen als hij haar op haar balkon engelachtig licht ziet geven tijdens Gavin Friday’s ‘Angel‘. Ondanks hun jonge leeftijd raken de twee tieners meteen aan elkaar verslaafd, tegen de wil in van hun respectieve families. De zware mineurgitaar van ‘Whatever (I had a dream)‘ van Butthole Surfers zet de toon voor de narigheid die komen gaat. Net zo snel als dat de nepwimpers van de disco-zingende travestiet van zijn zwaar opgemaakte oogleden afglijden en de onderliggende lelijkheid onthullen, begint de hele situatie te rieken naar viezige maffia-ellende. De liefde tussen Romeo en Juliet is noch warm, noch veilig. Het is gevaarlijk. “I would die for you, I would kill for you“, zingt Shirley Manson van Garbage. Het is nog erger dan gevaarlijk: het is hopeloos.

Onmogelijk als het is tegen de Montague/Capulet-vete te vechten, trekt Romeo zich terug uit Verona en zit zijn tijd uit met niet veel meer dat hij tot zijn bezit kan rekenen dan een oude camper en een pakje sigaretten. Radioheads Thom Yorke verwoordt Romeo’s diepste wens: “I want to…I want to be someone else or I’ll explode”. Onder een brandende zon bezingt Yorke hoeveel simpeler het leven van de 15-jarige was geweest als hij alleen maar een andere naam had gehad. In werkelijkheid schijnt Yorke het nummer te hebben geschreven over Chuck Barris, de televisiepresentator van The Gong Show die claimt in de jaren 60 en 70 door de CIA ingehuurd te zijn als huurmoordenaar en een geschift dubbelleven moest leren leiden (je kunt het allemaal zien in de film Confessions of a dangerous mind). De tergende eenzaamheid van Radioheads trieste gitaarnoten gaat voor beide mannen op. Net als hun woede; ze staan klaar om in de aanval te gaan. “You want me? Fuckin’ well, come and find me, I’ll be waiting. With a gun and a pack of sandwiches…and nothing.”

De afloop van dit verhaal is bekend. Zoals de nieuwslezeres in de film het zo goed zegt: “There never was a story of more woe, than this of Juliet and her Romeo”. Het werd niet vaak beter verteld dan hoe Baz Luhrmann en deze soundtrack het samen deden.

https://youtube.com/devicesupport

  1. [1]British Academy of Film and Television award
  2. [2]Dit was het eerste deel van de soundtrack. Het tweede deel bestond uit originele composities van hun hand.

Tags: , , , , , , , , , , ,

-->