nummer van 02/02/2013 door

‘Django’ van Luis Bacalov

Van 1966 tot nu

DJANGO UNCHAINED – MAIN THEME – Django

Hoe weet Quentin Tarantino filmfans net zo blij te maken als muziekliefhebbers? Hij is zelf beide. In Pulp fiction (1994) zette hij met de surfrock van ‘Misirlou‘ meteen de toon voor een bizar avontuur, ‘Stuck in the middle with you‘ en de soepel dansende Mister Blonde in Reservoir Dogs (1992) was één van zijn beste zwarte grappen en Jackie Browns fluwelen soul en funk soundtrack was waarschijnlijk zonder film nog een goede verkochte compilatie-cd geweest. Nu is er Django Unchained, een ode aan spaghettiwesterns, met een bijbehorende muzieklijst die even onlogisch als fantastisch is. Tarantino’s eigen platencollectie zit erin, origineel werk en misschien nog een grap of twee (‘I got a name‘ van Jim Croce). Een ding is zeker: wanneer u in de bioscoopstoel zit en u de naald van Quentins pick-up contact hoort maken met zijn eigen vinylplaten, kunt u er zeker van zijn dat hij net zoveel van dit moment geniet als u.

Anders dan bij Tarantino’s vorige films het geval was, zitten in de Django-soundtrack nummers die speciaal voor de film gemaakt zijn. John Legend, bijvoorbeeld, stuurde zijn ‘Who did that to you‘ op een cassettebandje naar Tarantino (slim, want Quentin zit schijnbaar niet graag achter de computer) en ‘100 black coffins‘ van Rick Ross was een idee van Jamie Foxx dat pas tegen het einde van de opnames uitgewerkt werd tot het boze hiphopnummer dat nu in de film te horen is. Is het niet ironisch dat deze moderne muzikale elementen het historische karakter van de film alleen maar lijken te versterken? Nee. Als de 19e eeuwse Django onze muzikale taal gesproken had, dan had hij op het moment van zijn vrijlating, zonder enige twijfel, ook de 2Pac en James Brown mashup ‘Unchained’ vanuit de hemel naar beneden willen horen bonken.

Django Unchained Soundtrack- James Brown and 2PAC – Unchained

Maar om zijn hoofdpersoon vanaf het begin goed neer te zetten, is Tarantino terug gegaan naar de wortels van het personage. ‘Django’, oorspronkelijk het titelnummer van de gelijknamige film uit 1966, geschreven door Italiaanse meestercomponist Luis Bacalov en gezongen door Rocky Roberts, is vet, kitsch, prachtig, spannend en geruststellend tegelijk. “Django! Django, have you always been alone? Django! Have you never loved again? Roberts (een voormalig professionele bokser) legt zijn galmende theater-vibrato over het nummer dat ergens tussen soul en de saloon in zit en we weten meteen dat we achterover kunnen gaan zitten voor het verhaal dat Tarantino ons gaat vertellen. “Oh Django! After the showers, the sun will be shining…” 46 jaar oud, maar nog steeds een foutloos titelnummer.

Alvast veel plezier in de bioscoop vanavond. En nog gefeliciteerd met uw nieuwe baan. Deze hieronder is speciaal voor u.

https://youtube.com/devicesupport

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

-->