nummer van 13/01/2013 door Tijs Oliemeulen

‘Speed Track’ van The Mummies

De stoerste band ooit

Gastblogger Tijs Oliemeulen heeft als vormgever aardig wat bandjes, promotors en zalen van artwork voorzien. Tegenwoordig werkt hij voor onder meer Speedfest en de Effenaar, nadat hij eerder voor Up Magazine schreef (en de vormgeving deed). Ook draaide hij als Perestroika Sound System overal in Nederland plaatjes en tegenwoordig speelt hij bas in De Stekkers, een Eindhovense garagepunkband die qua filosofie ongetwijfeld op de goedkeuring van The Mummies kan rekenen. Ook coveren ze het Nummer van de dag: ‘Speed Track’.

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen: The Mummies is de stoerste band ooit. Dat daar vijftien jaar na het uiteenvallen van de band nog steeds geen discussie over mogelijk is, bewees hun reünie-concert op 20 oktober 2008.

Discussiëren over The Mummies is sowieso onbegonnen werk. De band werd eind 1988 in Californië opgericht als reactie op de op dat moment hippe Paisley Underground-stroming. Bands als The Bangles en Dream Syndicate koppeldentumblr_makznrsoj61rgwgtco1_500 sixties garagerock aan folkrock, maar met een typisch jaren jaren tachtig-geluid. “Dat is geen garagerock!” zeiden Russel Quan en Trent Ruane en zij begonnen een band die in hun ogen ‘echte’ garagerock speelde. Onder de naam The Creeple Peeples haalden ze hun inspiratie van de beroemde Nuggets-lp’s. Maar na een tijdje werd het roer echter omgegooid. De muziek werd harder, rauwer, sneller, de bandnaam werd veranderd in The Mummies en er werd voortaan in mummiekostuums opgetreden. Het gerucht gaat dat de bandleden zelfs tijdens repetities hun stage outfits droegen.

Schijt aan alles en iedereen

Maar misschien nog wel beroemder dan hun outfits werd hun reputatie. The Mummies waren op tournee op z’n zachts gezegd onhandelbaar. Menig zaal zette de band op de zwarte lijst als er weer eens een kleedkamer gesloopt werd. The Mummies zette op hun beurt zalen op een zwarte lijst en jatte alles wat los en vast zat uit de backstageruimte als ze naar hun mening niet als artiesten behandeld werden. The Mummies was de ultieme ‘fuck you’-band. Schijt aan alles en iedereen. Ze creeërden het genre ‘budget rock’: ruige jaren zestig garagerock in combinatie met de DIY-mentaliteit van punkrock. Volgens de budget rock-regels mag muziek alleen op goedkope, tweedehandse apparatuur opgenomen worden, en enkel op vinyl verschijnen. Hun debuutplaat kreeg de titel Fuck C.D.’s, It’s The Mummies LP mee. Voor de opvolger hiervan regelde platenlabel Crypt Records een producer om de band in de studio te helpen. Deze opnames werden door de band resoluut naar de prullenbak verwezen: het klonk veel te goed. Er werd zelf een nieuwe plaat opgenomen. Jaren later werden de Crypt-opnames als bootleg uitgebracht (op cd!) met de toepasselijke titel Fuck The Mummies. Wie denkt dat de band zelf achter deze grap zit, moet voor de gein maar eens proberen om deze plaat op Ebay aan te bieden. Zanger Ruane (als sixties 7”-verzamelaar veel actief op de veilingsite) zorgt er hoogstpersoonlijk voor dat er niet in The Mummies-bootlegs gehandeld wordt.

es2100_frontBlijkbaar was de band niet alleen ontevreden over de kwaliteit van de opnames voor Crypt Records, maar ook over enkele liedjes. ‘Speed Track’ bijvoorbeeld, is op geen enkele later verschenen lp, single of live-bootleg terug te vinden. Zelfs niet op de door The Mummies zelf uitgebrachte compilatie van moeilijk te vinden opnames, ‘Death by Unga Bunga’. Deze compilatie verscheen trouwens op cd, een opvallende knieval van de band. Maar het is 2003, The Mummies heeft er op oudejaarsavond 1991 de brui aan gegeven, kwam in ‘93 en ‘94 nog kortstondig samen voor een Europese tournee. Originele platen van The Mummies zijn inmiddels bijna onbetaalbaar geworden. Vandaar deze geste naar de fans.

Het maakt van ´Speed Track´ een mysterieus nummer. En dat is opvallend, want in mijn ogen is ‘Speed Track’ het ultieme garage-nummer. Snel, rauw, catchy orgeltje, opvallende breaks, meebrulrefreintjes en het knalt van de energie. Toen begin 2008 bekend werd dat The Mummies de kostuums uit de verbandtrommels zou halen voor een reünieshow in Valencia was ik dan ook erg benieuwd of mijn favoriete Mummies-liedje gespeeld zou worden. Erg lang hoefde ik dan ook niet te twijfelen om een ticket naar Valencia aan te schaffen.

Funtastic Dracula Carnival

The Mummies speelde op het Funtastic Dracula Carnival, een driedaags garagerockfestival dat werd gehouden in een oude, aftandse discotheek op een afgelegen, donker en verlaten industrieterrein. Onderweg in de trein vanuit het centrum van Valencia naar deze desolate plek werden al de eerste als mummie verkleedde fans gespot. Met achthonderd verkochte kaarten was de zaal al een half jaar van tevoren stijf uitverkocht. Een levensgrote afbeelding van The Mummies bij de entree van de zaal, om je hoofd door te steken en zo als ‘echte’ mummie op de gevoelige plaat vastgelegd te worden, kondigde al aan waar het vanavond om zou draaien. Later op de avond zou aangetoond worden dat dit bord ook prima kon dienen als vierpersoons crowdsurfbord. In de zaal aangekomen bleek dat uit alle uithoeken van de wereld Mummies-fans naar deze reünieshow hadden uitgekeken. Topbands als The King Khan & BBQ-Show en Thee Vicars fungeerden slechts als voorprogramma en al vroeg op de avond was er geen enkel velletje wc-papier meer op de toiletten te vinden.

The Mummies storm Valencia

Ondanks het ontzettend slechte geluid in de zaal en het feit dat alle vier de mummies inmiddels Abraham hebben gezien, vloog de band er vol in. Al binnen twintig seconden rolde zanger/organist Ruane, inclusief orgel, voorover het podium af. Er werd als vanouds flink op elkaar gescholden en enthousiaste fans die het podium probeerden te beklimmen werden er door de band hardhandig af getrapt. Kortom: het was een legendarisch optreden voor een euforische zaal en The Mummies deden hun reputatie na al die jaren nog steeds alle eer aan.

Ook al hebben ze ‘Speed Track’ niet gespeeld.

Tags: , , , ,

-->