nummer van 27/12/2012 door

I Know What I Like (In Your Wardrobe) van Genesis

Gabriel = goed, Collins = slecht

‘I Can’t Dance’ is misschien wel het bekendste liedje van Genesis. Met die clip van een liftende Phil Collins in een door God verlaten woestijn en dat dan ineens een zwarte Porsche voor zijn neus stopt met achter het stuur een super mooie vrouw. De droom van iedere lifter, zelfs als je op plekken staat waar het wat drukker is. Maar als ze dan de deur maar een klein stukje open doet en tot Collins grote verbazing niet hij maar een leguaan op de bijrijderstoel mag, dan is het effe balen. Gitarist Mike Rutherford heeft ondertussen die oh-zo herkenbare gitaarriff ingezet. Op de radio hoorde ik gisteren (waar die Top 2000 toch nog goed voor kan zijn) dat Rutherford de riff verzon nadat hij de spijkerbroekenreclame zag met daarin ‘Should I Stay Or Should I Go‘ van The Clash. Grappig, maar als je het weet dan hoor je het wel.

Peter Gabriel hield in zijn Genesis-tijd van opvallende podiumoutfits.

Gniffelen

De clip kwam veelvuldig op tv ongeveer op het moment dat ik MTV ontdekte (en dat de zender te ontvangen was waar ik woonde). Ik vond het nummer echt heel erg kut. Sowieso, vond ik Genesis kut. Phil Collins kende ik al van dat vreselijke nummer ‘I Wish It Would Rain Down’. Goed, en daar hield het dan ook op voor mij. Behalve dan dat ik als jonge tiener altijd effe moest gniffelen als die leguaan de auto instapte.

Een andere bekende clip uit die tijd, die me ontzettend fascineerde en waarvan ik het nummer wel goed vond, is ‘Digging In The Dirt’ van Peter Gabriel. In de clip ligt hij de hele tijd op de grond en onder grond, en vergaat hij of komt hij weer tot leven. De vergankelijkheid die de clip op artistieke wijze verbeelde, sprak me erg aan weet ik nog.

Bateman

Het duurde daarna zo’n tien jaar voordat ik er achter kwam dat Gabriel in een ander leven de zanger was van Genesis. Dat kwam door de rants van Patrick Bateman in American Psycho over welke Genesis-plaat met Peter Gabriel hij nou beter vond. Veel deed ik daar niet mee verder, want ik kon me eigenlijk niet voorstellen dat Genesis ondanks een toffe zanger goed zou klinken. Zo ver had Phil Collins het al voor me verpest.

Genesis toen de band dus nog goed was.

En toen kwam ineens iemand met Selling England By The Pound (1973) aanzetten. Zo’n plaat waar in het eerste nummer al zoveel gebeurt dat je meegezogen wordt en de rest over je heen laat komen. Zo’n plaat die je na maanden intensief luisteren weglegt, maar waarop je ineens weer allerlei nieuwe dingen ontdekt als je hem na een tijdje weer draait. Zo’n plaat dus die je ineens goed vindt, ondanks dat je vijftien jaar eerder op je meest onverschilligste een ‘I Can’t Dance’ in je ene oor liet glijden en in het andere er weer uit. Ondanks dat de riff geïnspireerd is op een The Clash-liedje.

Tags: , , , , , , , , , ,

2 Responses to “I Know What I Like (In Your Wardrobe) van Genesis”

  1. Beetje vreemd stukje dit. Ten eerste gaat het helemaal niet over een nummer, maar zijdelings over een album. Maar vooral over Gabriel = Goed, Collins = slecht. Nu vind ik persoonlijk Genesis met Gabriel ook vee beter dan zonder. Maar juist in het nummer I Know What Like zijn de achtergrondvocalen van (jawel) Collins zo prominent aanwezig dat je bijna van een duet kunt spreken, al vraag ik me af of Vogels zich daarvan bewust is.

  2. Beetje zwart/wit. Ik geef toe, Collins is tegenwoordig redelijk verschrikkelijk, en Gabriel is mijn absolute favoriet (met name zijn soloplaten), maar desalniettemin heeft Collins ook zijn momenten gehad. Je kunt Genesis ten tijde van Duke misschien niet meer vergelijken met de progrock band die het 5 jaar daarvoor nog was. Maar moet dat altijd?

Leave a Reply

-->