nummer van 24/12/2012 door

‘Scrabble’ van René Costy

De bieb hoeft niet saai te zijn

René Costy and His Orchestra : Scrabble

Library music. Bibliotheekmuziek. Klinkt best saai hè. Het doet denken aan liftmuziek. Saaie, nietszeggende deuntjes die je in winkelcentra hoort. Of wanneer je in de wacht staat als je een bedrijf probeert te bellen. Je kent het wel. Echt irritante muziek. Maar library music hoef je niet stilletjes op de achtergrond af te spelen. Nee hoor, ondanks de wat stoffige naam kan bibliotheekmuziek heel boeiend zijn. Productiemuziek is een synoniem, maar dat maakt ons al niet veel wijzer. Sterker nog, ook hier zit een slechte bijklank aan. Het heeft wat weg van bandwerk, liedjes die in een fabriek worden gemaakt en niet door de vakmanshanden waar we zoveel van houden. Maar wat is het dan wel?

Simpelweg gesteld is het rechtenvrije muziek die televisie- en radiomakers daarom goedkoop kunnen gebruiken voor hun producties. Ook dit klinkt weer vrij banaal, maar desondanks de goedkope bijklank die de naam van het genre heeft en de relatieve onbekendheid van de artiesten die achter de muziek zitten, hoeft productiemuziek allesbehalve saai te zijn. Sterker nog, omdat de deuntjes vaak voor televisieseries gebruikt werden, klinken ze voor veel mensen bekend in de oren.[1] Een paar voorbeelden:

Alan Hawkshaw – Dave Allen at Large

The People's Court 1981-1993 theme music

Laurie Johnson Orchestra – "Theme From The Avengers"

Nu is library music de laatste jaren in trek geraakt bij vinylverzamelaars, daar zullen de beperkte oplages wel wat mee te maken hebben, en bij dj’s die de gigantische bibliotheken uitkammen op zoek naar funky ritmes en dikke drumbreaks.[2] Eén van die dj’s was wijlen J Dilla, die in de catalogus van Chappell (één van de library music-afdelingen van Universal Music) een nummer met de titel ‘Scrabble’ vond. Hij bewerkte het voor zijn track ‘Fuck The Police’.

J Dilla – Fuck the Police

‘Scrabble’ is een nummer van de Belgische violist René Costy, die na een succesvolle carrière bij variétéorkesten een baan aangeboden kreeg als componist bij de Belgische televisie. Hij schreef uiteindelijk meer dan vierhonderd liedjes in de meest uiteenlopende stijlen, maar altijd vol lef en zin voor innovatie. Vorig jaar liet de zoon van Costy van zich horen. Hij probeerde het oeuvre van zijn vader weer onder de aandacht te brengen in de hoop het bekend te maken bij het grote publiek. We zijn nu een jaar verder en het is mij niet helemaal duidelijk hoever Costy Junior met zijn queeste gevorderd is, maar ik hoop van harte dat het werk van zijn vader gemakkelijk (en schappelijk geprijsd) op vinyl verschijnt.

  1. [1]In dit geval vooral van Britten. Voorbeelden van Nederlandse of Belgische productiemuziek kon ik niet zo snel vinden.
  2. [2]Ook zo benieuwd geraakt naar library music, koop dan zeker deze verzamelaar op Soul Jazz Records

Tags: , , , , , ,

-->