nummer van 20/12/2012 door

‘Losing You’ van Solange

dit is nu, dit is alles

SOLANGE – LOSING YOU

Don’t call it a comeback, I’ve been here for years. Aan het woord? De synthesizer. Het instrument dat ooit werd beschouwd als het slappe aftreksel van de authentieke piano was uitermate hip in 2012 en lijkt voorlopig niet van de radar te verdwijnen. Dat laat ook Solange zien, wier fysieke album True in 2013 uitkomt en waarvan ‘Losing You’ een behoorlijk aangenaam voorproefje is. Ik bedoel, mijn god, wát een lekker nummer. De synthesizer is echter niet het enige spannende element uit bovenstaand liedje waarmee de contouren van het geluid van het nieuwe jaar worden geschetst. Er zijn meer invloeden te ontwaren en die invloeden gecombineerd maken dat alles klopt. Het liedje vat namelijk precies het muzikale tijdperk waarin we leven samen: indie meets afro meets r&b meets 80s en 90s pop.[1] Al het genoemde is in de juiste dosering terug te horen in de beat, melodie, synthesizer, tot aan de styling van de clip toe. Hoogste tijd om ‘Losing You’, een hedendaags anthem, te ontleden.

Beat

Deze beat kennen we. Naast in vele genres en stijlen doorgedrongen te zijn is er ook hier sprake van uiterst herkenbare Afrikaanse invloeden. Maar het doet ook denken aan de gladde r&b-hit ‘Addictive’ van Truth Hurts uit 2002 – kennen we ‘m nog? – die destijds op geheel eigen wijze de niet-Westerse ritmiek als basis gebruikte. Ontdaan van alle opsmuk zijn we met de beat in ‘Losing You’ een stuk beter af als je het mij vraagt.

SOLANGE – LOSING YOU

Melodie

Solange heeft zich na haar breuk met Interscope in 2009 ondergedompeld in het indiecircuit. Zich weinig aantrekkend van wat anderen daarvan vonden – vooral van hen die haar bleven vergelijken met grote zus Beyoncé – resulteerde deze interesse uiteindelijk in de release van ‘Losing You’ via Terrible Records, dat onder andere door Chris Taylor van indieband Grizzly Bear wordt beheerd. De samenwerking brengt een mix van stijlen samen die vóór Frank Oceans Channel Orange eerder dit jaar weinig voorkwam of nooit op deze schaal werd gewaardeerd: r&b zonder poespas en overdaad aan glamour, maar puur en authentiek zoals ook het imago van indiemuziek voorschrijft. Ingehouden qua zang en melodie, met hooks poppy genoeg om een dansvloer te vullen maar zodanig uitgekleed dat ook de indieliefhebber ervan smult. Andersom heeft het ook gewerkt; neem een band als The XX. Je kunt r&b nog zo hebben gehaat de afgelopen twintig jaar, nu kun je er gerust voor uitkomen.

Styling

Alsof beat, synthesizer en melodie niet genoeg waren om je te overtuigen is daar die heerlijke clip, een eclectisch geheel van een modieuze vriendengroep rondhangend in een wijk in Kaapstad. Afro à la Diana Ross, etnische prints, nerdy colbertjes, preppy vlinderdasjes, 80s blousjes? Alles kan, alles mag. De stijl wordt doorgetrokken naar het podium, zoals hieronder bij Jimmy Fallon:

Solange Performs *Losing You* On Jimmy Fallon 12/11/2012

Solange topt de lijst wat betreft een perfect gedoseerde stijlmix waarmee het nu kan worden gedefinieerd, maar er zijn zat andere vermakelijke indie/r&b-collaboraties. Neem deze door Diplo en Usher, of die van Kanye West met Bon Iver. Puike trend, ik ben fan.

  1. [1] Lees dit stuk van 3VOOR12 gelijk ook maar even.

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Leave a Reply

-->