nummer van 16/12/2012 door Tom Beek

‘Since You’ve Been Gone (Sweet Sweet Baby)’ van Aretha Franklin

Na 22 jaar nog beter dan ik dacht

Saxofonist Tom Beek schittert als solist al bijna twintig jaar in de eredivisie van de Nederlandse pop-, theater-, jazz- en studiowereld. Als begeleider en solist maakte hij naam bij de grootste Nederlandse artiesten, van Michiel Borstlap, Karin Bloemen en Sven Hammond Soul tot Rob Madna, Trijntje Oosterhuis, Kasper van Kooten en het Jazz Orchestra of the Concertgebouw. Onder zijn eigen naam bracht hij verschillende platen uit. Maar vandaag is hij gastblogger en vertelt hij hoe Aretha’s Gold uit zijn geboortejaar (1969) de soundtrack van zijn nieuwe leven werd.

(Sweet Sweet Baby) Since You've Been Gone – Aretha Franklin: Very Best Of Aretha Franklin, Vol. 1 CD

Op de Korte Mare, vlakbij café De Spons, was er een zaakje waar je voor een paar gulden jazzplaten kon kopen. Het was 1990 en ik was net op kamers gaan wonen, op de Hogewoerd in Leiden. Die dag kocht ik Aretha’s Gold.

Aretha's GoldHet was mijn eerste plaat van The Queen of Soul, die ik tot dat moment eigenlijk alleen kende van ‘Think’ uit de film The Blues Brothers. Wat ik toen niet wist, is dat deze plaat maandenlang op de draaitafel zou blijven liggen van mijn nieuwe, uitstekend klinkende maar foeilelijke Mitsubishi-stereo. Er ging een wereld voor me open. Eindeloos ging de naald bij Aretha op de repeat. Wat een sound. Dit is the real thing. Vond ik meteen. En dat vind ik nog.

Het geluid van vrijheid, van een nieuw leven, van op eigen benen staan. Van nieuwe vrienden, nieuwe plaatsen en vooral heel veel nieuwe muziek. Op Aretha’s Gold poetste ik ’s ochtends dansend mijn tanden, smeerde ik ’s middags mijn boterhammetjes, schreef ik mijn huiswerkopdrachten en draaide ik ’s nachts mijn shaggies.

Utrecht, 22 jaar later. Midden in een verhuizing begeeft het batterijtje van mijn carkit het. Dat batterijtje is belangrijk, want dat heb ik nodig om muziek uit mijn iPhone in de auto af te kunnen spelen. Tussen twee ritten door graai ik een paar cd’s uit een verhuisdoos, zie de cd Aretha’s Gold, duw ‘m erin en zwengel de cd-speler aan.

Het gevoel is er nog steeds. Jezus wat is dit goed. Fak, het is zelfs nog beter dan ik dacht. Ik ken nog alles uit mijn hoofd. De koortjes, de drumfills, de ad libs van Aretha, de krakende Atlantic-geluiden. Wat een bandje! Wat een feest. Ik zing mee, trommel op het dashboard, zet de stereo in de auto even op tien en geef gas.

Tags: , , , , , ,

-->