nummer van 02/12/2012 door Gijs Loots

‘Caterpillar’ van Unwound

90s Nostalgia, My First Download

Onze gastblogger van vandaag staat al jaren op alle verschillende soorten podia die ons land (en Europa) rijk is; van donkere kraakpanden met bijvoorbeeld het inmiddels opgeheven Dusty Blinds tot de gerenomeerde poppodia met zijn huidige band Houses. Daarnaast speelt hij ook nog bas in Bullerslug (met Ella Bandita en leden van Aux Raus, Adolf Butler en Malkovich). Gijs neemt ons vandaag mee naar het begin van de jaren negentig, naar de ontluikende indierockscene in de staat Washington nog voordat Nirvana doorbrak.

Unwound – Caterpillar

Net als de meeste mensen die deze blog lezen, heb ik een bijna onverzadigbare drang om nieuwe bands te ontdekken. Niet dat ik nummers snel beu ben. Ik blijf over het algemeen redelijk trouw aan de artiesten die ik goed vind en kan een mindere plaat vaak wel vergeven en omarmen. Toch blijft de zoektocht naar iets nieuws altijd doorgaan. De reden daarvan is dat maar eens in de tweehonderd bands ofzo, er eentje opduikt die me totaal overneemt en me in een nieuwe richting duwt. Er zijn honderden albums die ik graag luister, maar er is maar een handjevol bands dat me echt heeft beïnvloed.

‘Caterpillar’ van Unwound (1991)

Eén van die bands is Unwound, een trio uit Olympia (Washington) dat bestond tussen 1991 en 2002. Een band die de definitie van indierock zou kunnen belichamen, met hun eindeloze tours, hoekige riffs, het woord post-hardcore op hun voorhoofd getatoeëerd en altijd verbonden aan een van de in mijn ogen belangrijkste indielabels uit de jaren negentig: Kill Rock Stars.

Kill Rock Stars

Toen we voor het eerst thuis internet kregen (was dat 1998, 1999… leeftijdspoiler!) was de site van Kill Rock Stars een van de eerste die ik opzocht, omdat ik groot fan was van Bikini Kill en Sleater-Kinney, twee paradepaardjes van het label. Ik begon meteen met het downloaden van mp3’s. Een mp3 binnenhalen duurde toen nog een half uur, dus het was belangrijk daarbij een goede keus te maken. De naam Unwound klonk goed en het scheen noisy te zijn dus klikte ik het aan. Dat nummer was hun eerste single ‘Caterpillar’. Een schot in de roos voor mij. De meeste dingen waar ik tot dan toe naar luisterde, had ik uit liner notes en Nirvana-boeken gehaald en waren eigenlijk  niet zo underground als ik dacht. Unwound zette me dan ook in een keer op het spoor van andere indie- en post-hardcore bands, maar vooral was de band een bevestiging van de sound die ik zocht. Ik was al lang op zoek naar iets wat me dezelfde rush gaf als toen ik Nirvana voor het eerst hoorde en hier was het. De juiste mix van feedback, opbouwende woede en lethargische zang die ik uren op repeat heb gehad.

Productief

Unwound was zeer productief totdat de band in 2002 uiteenspatte. Los van ep’s en singles, maakte Unwound zeven albums. Dat is misschien wat veel om in een keer tot je te nemen. De compilatie A Single History (1999) is een goed beginpunt. Hun beste albums vind ik de laatste drie: Repetition (1996), Challenge For A Civilized Society (1998) en hun creatieve hoogtepunt Leaves Turn Inside You (2001).

Van hun laatste tour (als quintet met extra gitarist en toetsenist) in 2002 komt bovendien deze maand een live-album in eigen beheer uit, Live Leaves. Lees hier meer over die plaat. Veel grappige anecdotes en leuk om te zien hoe een band zijn digitale erfenis probeert terug te pakken. Helaas heb ik ze nooit gezien, maar hun shows mochten er ook zijn, getuige YouTube:

Unwound – Live in Nürnberg (Germany) June 17, 1999

Tags: , , , , , ,

-->