nummer van 20/11/2012 door

‘Cynthy-Ruth’ van Black Merda

De eerste zwarte rockband ooit, maar wie weet dat eigenlijk?

black merda – cynthy ruth 7''

Terwijl de protopunkband Death op dit moment een tweede jeugd beleeft, compleet met een documentaire en Europese tour, kwam ik vorige week een band tegen waarvan het verhaal verdomd veel overeenkomsten vertoonde. Eerlijk gezegd heb ik geen idee meer hoe ik er precies bij kwam, maar het begon met het luisteren van een plaat van Parliament op Spotify waarna ik na een stuk of twintig keer klikken in het vakje met “Vergelijkbare artiesten” bij Black Merda uitkwam. Dat leverde als eerste een plaat uit 2006 op die me niet echt kon boeien, maar het album dat eronder stond begon een stuk verrassender. Een riff die gelijk zowel de groove van soul als een liefde voor rock verraadt en vervolgens een paadje inslaat dat aangenaam aan Jimi Hendrix doet denken.

Black Merda dus, dat je uitspreekt als Black Murder als je een beetje thuis bent in slang. Net als Death een band rond twee broers uit de zwarte gemeenschap van Detroit. En net als die band begon ook Black Merda aanvankelijk als R&B-band. Niet onverdienstelijk ook, want drie van de bandleden begeleidden onder de naam The Impacts artiesten als Wilson Pickett, Gene Chandler en The Chi-Lites.  In 1965 nam Edwin Starr de band onder zijn hoede en doopte ze om tot de Soul Agents, waarmee hij één van zijn grootste hits ‘War’ opnam.

Een nieuwe koers

Niks te klagen zou je zeggen, maar de bandleden hadden eigenlijk hele andere interesses dan R&B en soul. In 1967 verscheen ‘Are You Expierenced’ van Jimi Hendrix en een nieuwe wereld ging open. Bands als The Who, Led Zeppelin en Cream hadden eveneens een grote aantrekkingskracht en deed de band besluiten een kant op te gaan die psychedelischer was, maar nog steeds geworteld in funk. De twee blazers die tot dan toe deel uitmaakten van de Soul Agents werden uit de band geknikkerd en Charles Hawkins,  het broertje van gitarist Anthony Hawkins, werd erbij gehaald als tweede gitarist.

De ideeën voor de muziek waren er, maar het imago van de band moest ook veranderen. Om te beginnen met de bandnaam, die moest choqueren en gelijk blijven hangen. In die tijd kostte de strijd om gelijke rechten veel jonge Afro-Amerikanen het leven, die vermoord werden door zowel de politie als de Ku Klux Klan. Die moord op zwarte stadsgenoten inspireerde uiteindelijk tot de naam Black Merda en moest gelijk een statement afgeven. De band toerde onder die naam nog een tijdje met zowel Edwin Starr als The Temptations. Zanger Eddie Kendricks zag wel een producersrol voor hemzelf weggelegd bij Black Merda en bracht ze in contact met zanger Ellington Jordan. Dat leverde in eerste instantie een plaat op die niet werd uitgebracht, maar bracht de band wel onder de aandacht van Chess Records.

Verdoemd tot de vergetelheid?

Er werd een debuutalbum opgenomen dat in 1970 werd uitgebracht en de band korte tijd succes bracht. Het rommelde op dat moment echter nogal bij het platenlabel, waardoor er niets aan promotie werd gedaan en de band zich uiteindelijk genoodzaakt zag om maar weer als begeleidingsband voor verschillende artiesten te gaan werken. Hetzelfde lot was een tweede album beschoren dat in 1972 uitkwam, waarna de band er maar helemaal mee stopte en de bandleden als sessiemuzikanten ieder hun eigen weg gingen. De platen waren jarenlang niet meer verkrijgbaar totdat een compilatie ervan in 2006 werd uitgebracht met de titel The Folk’s From Mother’s Mixer.

Aanvankelijk leek het erop dat Black Merda alsnog de erkenning zou krijgen die ze verdienden. ‘Cynthy-Ruth’, het nummer van vandaag, werd gesampled door Kanye West, Ja Rule gebruikte fragmenten uit ‘Lying’ en ook D’Angelo sprak zichzelf uit als fan. Veel heeft dat blijkbaar nog niet opgeleverd want op de website van de “first all black rock band” dateert de laatste update van 2006 en staat nog steeds te lezen dat de band op zoek is naar een manager. In een interview uit 2009 is te lezen dat de band aan nieuw materiaal bezig zou zijn en weer live wil spelen, maar ook daar valt verder weinig van terug te vinden. Zou de band dan echt nog een tweede keer in de vergetelheid raken?

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

-->