nummer van 12/11/2012 door

‘Evil’ van Howlin’ Wolf

Heerlijk eerlijk

Howlin' Wolf – Evil

Het belang van een goede platenhoes kan niet genoeg benadrukt worden. Of de voorkant van je muziekdrager nu oogverblindend, grappig, of heel simpel is, het maakt op zich niet zoveel uit. Als het maar opvalt. Een goede hoes zorgt ervoor dat je plaat opvalt in die bak vol andere platen. Het helpt je als band platen te verkopen. Net zoals eenieder van jullie kan ik zo een handjevol albums noemen waarvan ik de hoezen fantastisch vind om één of meer van bovenstaandere redenen, maar er zit ook een favoriet tussen om een heel andere, aparte reden: de hoes is zo heerlijk eerlijk!

Het album dat Howlin’ Wolf uitbracht in 1969 genoot niet de goedkeuring van de bluesman met de geniale artiestennaam. Een echte verbazing mag dat niet heten. Wolf, zijn bijnaam had hij te danken aan zijn huilerige vocalen, was groot geworden met de klassieke Mississippi Delta Blues. Toen Chester Arther Burnett, de echte naam van Howlin’ Wolf, op zijn achttiende verjaardag grootmeester Charley Patton zag spelen, werd hij betoverd door de blues. Burnett was een boer, geen muzikant, maar wilde spelen zoals Patton dat kon. Hij imiteerde zijn voobeeld zo goed als hij kon. De virtuositeit op gitaar benaderde hij niet, maar grommen en entertainen op het podium deed hij net zo goed als Patton. Wolf werd al snel een household name, ook omdat hij zijn beruchte liveoptredens kon promoten op zijn eigen radioprogramma.

Toch duurde het nog tot 1951 vooraleer Howlin’ Wolf in een opnamestudio zou belanden. Het was Sam Phillips (de man die ook onder andere Elvis Presley en Jerry Lee Lewis ontdekte) die Wolf op de radio hoorde en hem de studio insleepte. De eerste single van Howlin’ Wolf werd gelijktijdig door zowel Modern Records uit L.A., als door Chess Records uit Chicago uitgebracht en werd een groot succes. Wolf telde zijn royalties, pakte zijn spullen en vertrok naar The Windy City, waar Burnett uitgroeide tot één van de gezichten van de Chicago Blues.

Desondanks bleef het echte grote succes uit en moest Howlin’ Wolf wachten op erkenning – tot enkele blanke Engelse jongens zijn nummers gingen coveren. The Rolling Stones hadden een nummer 1-hit met ‘The Red Rooster’ en toen de band in 1965 naar Amerika kwam, werden ze gevraagd voor het populaire muziekprogramma Shindig. Jagger en co stemden in op één voorwaarde: hun grote voorbeeld Howlin’ Wolf moest ook optreden. De makers stemden in en zo geschiedde. Op zijn vijfenvijftigste genoot Chester Arthur Burnett zijn televisiedebuut. Een zwarte reus van 1 meter 92 en een kilootje of 130 stond te grommen voor de Stones, die met open mond stonden te kijken, en een hoopje blanke tienermeisjes die ongetwijfeld niet wisten wat ze zagen.

Howlin' Wolf on Shindig Broadcast Date May 20, 1965

De populariteit van Wolf onder blanke muzikanten en luisteraars steeg hierna. Zijn nummers werden gecovered door onder meer The Doors, Cream, en Jeff Beck. Chess wilde munt slaan uit de nieuw aangeboorde markt en liet haar twee grote sterren, Howlin’ Wolf en Muddy Waters (tweede beste artiestennaam ooit), respectievelijk de psychedelische rockalbums The Howlin’ Wolf Album en Electric Mud opnemen. In beide gevallen was het resultaat hetzelfde. Waters jammerde: “If you’ve got to have big amplifiers and wah-wahs and equipment to make your guitar say different things, well, hell, you can’t play no blues.” Wolf was wat minder subtiel. “Why don’t you take them wah-wahs and all that other shit and go throw it off in the lake — on your way to the barber shop?”. En je plaat “dog shit” noemen, spreekt ook boekdelen. Platenbaas Marshall Chess besloot de onvrede van Wolf te gebruiken voor de hoes en dat deed hij dus behoorlijk letterlijk, iets waar hij achteraf van moest toegeven dat het een slecht idee was. Zeggen dat de artiest de plaat maar niks vindt, blijkt slecht te zijn voor de verkoopcijfers. Daar verandert je gevoel voor humor en relativering niets aan, Marshall Chess.[1] Gelukkig heeft het wel een memorabele hoes opgeleverd.

  1. [1]Electric Mud verkocht ook beter dan The Howlin’ Wolf Album.

Tags: , , , ,

-->