nummer van 10/11/2012 door

‘I know places’ van Lykke Li

De donkere grot van pop

Lykke Li – I Know Places – Wounded Rhymes 2011

De tijden van zoete popprinsessen zijn voorbij. Britney, Christina, Jessica; ze zouden  tegenwoordig geen van allen ook maar een kleine kans maken. Het is nu meer dan een jaar dat  Lana del Rey laat zien hoe de verheerlijking van vintage L.A.-sterren-tragedie een lucratief  popproduct kan zijn, maar de roze popballon was lang daarvoor al geklapt. Tienermeisjes, volwassener dan ooit, zijn niet meer geïnteresseerd in zangeressen met schoolpakjes en  vlechtjes met elastiekjes. Ze kijken op naar vrouwen die lijken op hun toffe oudere zus. De  kuise top-40 zangeressen geven ze door aan hun jongere zusjes en zelf luisteren zij naar het meisje dat naast ze in een club zou kunnen dansen. En net betere kleren heeft uitgezocht.

In deze popcultuur kwam in 2008 een nieuw popfenomeen onze levens binnen: de Zweedse Lykke  Li. Lykke Li had de schoonheid, stijl en allure die aan alle nieuwe popvoorwaarden voldeed.  Ze was niet te zoet, niet te donker. Haar Zweedse afkomst maakte haar hip en exotisch. De  videoclips getuigden van goede smaak, en waren tegelijkertijd artsy genoeg om een afstand te  creëren met de meisjes die haar stijl zouden afkijken en vervolgens dromen over die onbereikbare esthetiek. Lykke Li was in deze generatie, en voor die doelgroep, de perfecte nieuwkomer. Meer dan dat zelfs: ze had één van de grootste kunnen zijn. Alleen leek ze zelf niet bezig te zijn met het gekke popsterren-spelletje.

Want in een wereld van snel nieuws en sensatie was Lykke Li soms moeilijk te vinden. Het werd zelfs verbazingwekkend stil rond Lykke Li na haar eerste plaat. Ja, ze schreef mee aan de soundtrack van één van de Twilight films, maar buiten muzikale updates bleef ze  bescheiden. En dat terwijl popsterren tegenwoordig zo goed als alles laten weten en zien: de leuke en minder leuke dingen, de succesverhalen en de schandalen, de galajurken en mugshots. De ene week vallen ze, de andere week staan ze weer op en nog een week later staan ze op één, dankzij de vergevingsgezindheid en vergeetachtigheid van het publiek. Lykke Li zette haar luisteraars niet in dat soort situaties. Ze was bezig met haar volgende plaat en zou dan wel weer iets van zich laten horen.

In 2011 kwam die plaat uit: Wounded Rhymes. Producer Björn Yttling (van Peter Bjorn and John, tevens producer van Lykke Li’s eerste album Youth Novels) slaagde er in een vol en donker, vervormd, rock’n roll geluid te creëren dat een wereld op zich is, los van tijd. Wounded Rhymes zweeft in zijn eigen sfeer, ergens tussen 1960 en 2011 in. We horen iets dat doet denken aan jaren 60 girl band-koortjes, maar zien Lykke Li zelf in een donkere grot zingen over gedoemde liefdes en een zekere onbereikbare Jerome (hieronder te beluisteren). Lykke Li’s vocalen, die op haar debuutplaat nog een beetje gebroken en schattig waren, klinken hier vol, rond en af, zoals in het nummer van vandaag het beste te horen is. Sterk en zonder terughoudendheid. Wounded Rhymes is echte popcultuur omdat het er terecht in thuishoort en vanzelf in belandt, niet omdat het er speciaal voor gemaakt is.

Lykke Li – Jerome

Tags: , , , , ,

-->