nummer van 05/10/2012 door

‘Solar Sister’ van The Posies

waar het ooit begon

Posies – Solar Sister

Ken Stringfellow duikt ineens weer overal op. Hij werkte niet alleen mee aan het debuutalbum van Carice van Houten, maar bracht begin deze week zijn vierde soloalbum uit. Het draagt de wonderlijke naam Danzig in the moonlight, waarmee ik hoop dat Ken verwijst naar de Poolse stad Gdańsk zoals deze voor 1945 werd genoemd; een stad vol geheimen badend in het romantische maanlicht. En niet naar Glenn Danzig, een stel wolven en een maan op een te groot zwart t-shirt. Hoewel een hommage aan Glenn Danzig natuurlijk altijd te rechtvaardigen is.[1]

Foto: Daniel Coston

Hoe het ook zij, het is prettig dat Stringfellow weer in de belangstelling staat. Dat gebeurt niet zo vaak; hij wil nog wel eens het donkerste hoekje van zijn projecten opzoeken om als een bevlogen, maar zachtaardige coach aan de zijlijn zijn pupillen gade te slaan en waar nodig bij te sturen. Zonder zelf het felle spotlicht op te eisen. Afgaand op zijn vriendelijk ogende uiterlijk stel ik me dus ook voor dat hij de toon van een ervaren leraar bezigt: “Dat heb je héél goed gedaan Patti Smith, let alleen nog even op je ad libs in de brug. Klein detail hoor!” Jawel, Stringfellow werkte met Patti Smith. Evenals met R.E.M, Lagwagon en aan de doorstart van Big Star. Namen die gedurende jaren van muziek luisteren en ontdekken op mijn pad zijn gekomen zonder dat ik direct de gemene deler kon benoemen. Dat is nu wel anders; je zou zomaar kunnen denken dat Ken Stringfellow overál achter zit. Niet eens zo’n heel vervelende gedachte.

Toch wordt van alle projecten waar Stringfellow mee in aanraking is gekomen, zijn eigen band The Posies hier thuis het meest gewaardeerd. De harmonietjes in combinatie met de gruizige gitaren; puur genot. Maar misschien ook omdat het me, kind van de jaren negentig als ik ben, doet terugverlangen naar de alternative scene waarin ik me zo thuis voelde. Ik mocht dan wel een korte periode erg intensief naar r&b hebben geluisterd (mijn smaak was eclectisch, mijn emoties vlogen alle kanten op, oftewel, een volstrekt normale puberteit), de énige manier om me te onderscheiden van de kakkers, aso’s en populaire hockeyers was toch echt door een beetje boos met een koptelefoon op door de gangen van het schoolgebouw te lopen terwijl ik dankzij mijn Overzeas-broek over lege colablikjes struikelde. Door net iets langer in het muzieklokaal te blijven hangen zodat de jongens uit de hogere klassen zouden horen dat ik liedjes kon schrijven. Door na een ruzie met mijn ouders keihard Lagwagon, Skunk Anansie of The Posies op te zetten. Elke zelfbenoemde alto deed het. Liedjes als ‘Solar Sister’ en ‘Burn and shine’ van het album Frosting on the Beater (1993) deden me geloven dat het oké was om iets alternatiever te zijn dan de rest. Daarbij zijn het natuurlijk ook gewoon steengoede nummers. Aan eenieder die besloten heeft fan te worden van Ken Stringfellow dus ook het volgende advies: begin bij The Posies.

En vlug een beetje, want Stringfellow staat 1 november in Paradiso (Amsterdam), 2 november in Rotown (Rotterdam), 3 november in Mezz (Breda) en 4 november in Tivoli (Utrecht).

  1. [1]Uit een interview met 3VOOR12 blijkt inderdaad dat Danzig verwijst naar Gdańsk; het maanlicht naar het onderbewuste. Had ons laten gissen, Ken!

Tags: , , , , , , , , ,

-->