nummer van 10/09/2012 door

‘High Of Your Love’ van Monophonics

Omdat je muziek toch het best live hoort

The Monophonics – Live at Wakarusa 6-1-2012 – High Off Your Love

Ik heb eergisteren het concert van het jaar gezien. Adrian Younge toerde door “Europa”. Samen met zijn band Venice Dawn speelde hij vier shows in Nederland en één in België. That’s it. Maar goed, ik zag Younge dus optreden in Utrecht. En hoe goed ik Something About April, zijn laatste plaat, ook vind, ik werd HE-LE-MAAL verrast door wat ik die avond voorgeschoteld kreeg. Het album is een ingetogen soulplaat, een soundtrack voor een film die niet gemaakt is, behalve in de fantasie van Younge en van de luisteraar. Maar die intimiteit moest op het podium wijken voor een een hoop energie en volume, voortgestuwd door een uitzinnige jazzdrummer. Met al die decibels en de lange uitgesponnen stukken kregen de toeschouwers uitermate psychedelische soul te horen. Ik heb tachtig minuten met open mond staan kijken.

Ze zien er als een bende watjes uit, maar mijn God, wat rockten Adrian Younge & Venice Dawn hard!

Weinig concurentie

Dé show van het jaar. Ongetwijfeld. In geen tijden gezien. Honderd toeschouwers en ik was er. Voer voor pochpartijen. Dit vertel ik mijn kleinkinderen. Een je-moest-er-bij-zijn-om-het-te-geloven-optreden. Maar ik moet wat opbiechten. Het optreden van Adrian Younge is één van de weinige liveshows die ik dit jaar gezien heb. Sterker nog, met het schaamrood op de wangen moet ik toegeven dat ik volgens mij maar een handvol keren naar een optreden ben geweest dit jaar. Even voor de duidelijkheid, dat doet niets af aan hoe absoluut fantastisch Adrian Younge donderdag was.

Het zijn duidelijk andere tijden dan de afgelopen jaren, waarin ik toch elke maand minstens één concert bezocht, en vaak twee. Want ondanks het feit dat ik een verwoed platenverzamelaar ben en ik ontzettend kan genieten van het ogenblik dat ik de naald op het vinyl laat vallen, ben ik er toch nog altijd van overtuigd dat je muziek best live ervaart. Het verrassingseffect, de grillen van het moment, de kleine foutjes die er in sluipen wanneer een muzikant uit zijn dak gaat, het unieke van dit alles, je hebt het (meestal) niet bij platen. Dus bij dezen neem ik me voor dit jaar nog naar zoveel mogelijk leuke optredens te gaan. Morgen speelt The Stepkids in de Amsterdamse Bitterzoet en 11 oktober reis ik af naar Antwerpen om Monophonics te zien. Gek genoeg speelt deze funkband uit San Francisco niet in Nederland. Maar goed, liveshows, who’s with me en waar moet ik absoluut nog heen?

Tags: , , , , , , ,

-->