nummer van 31/08/2012 door

‘The Never Ending Happening’ van Bill Fay

Na veertig jaar maar weer een plaat uitbrengen

Bill Fay – "Never Ending Happening" (Official Audio)

De Britse Bill Fay is 69 jaar oud, singer-songwriter en zijn vorige plaat (Time Of The Last Persecution) stamt uit 1971. In die tijd zit hij bij het label Deram (van Decca), dat hoopt door zoveel mogelijk platen uit te brengen er met eentje in de roos te schieten. De plaat van Fay is niet in de roos, die raakt niet eens de schietschijf. Deram ontslaat Fay en zijn carrière wordt in de knop gebroken. Toch is Fay altijd muziek blijven schrijven terwijl hij in fabrieken, winkels of zelfs in het park werkt om een paar centen te verdienen. En met succes. Deze maand kwam hij met een gloednieuwe plaat, Life Is People.

Life Is People is een intieme plaat vol verhalen over wanhoop, verlies, maar ook over verlossing en liefde. Fay is pianist en de piano vormt voor een groot deel de basis van de liedjes. Vaak klinken die bescheiden, donker en atmosferisch. Zijn stem is die van iemand die geleefd heeft, maar klinkt niet doorleefd.

De nieuwe plaat

Jeff Tweedy

Samen met een compilatiealbum vol oude liedjes van Fay, Tomorrow, Tomorrow and Tomorrow (2004), is het Jeff Tweedy (Wilco, Uncle Tupelo) die een kleine tien jaar geleden er voor zorgt dat de Britse singer-songwriter weer in de schijnwerpers verschijnt. Tweedy covert in die tijd ‘Be Not So Fearful’ van Fays debuutalbum uit 1971. In 2007 en 2010 weet hij Fay zelfs over te halen om met hem het podium te delen. Het lontje brandt bij de Brit en in 2011 begint Fay aan de opnames van het onlangs verschenen album.

Het is moeilijk om één liedje te kiezen van deze plaat. Het makkelijkste is om ‘This World’ boven dit stukje te zetten. Een mooi up tempo-nummer dat de hoopvolle kant van het album belichaamt. Maar dat zou een vertekend beeld geven, want het is een van de weinige up tempo-liedjes. Het prachtige ‘Jesus Etc.’ is een schitterend uitgevoerde cover van Wilco waarmee Fay Tweedy bedankt voor het aansteken van het lontje. Maar ik wil iets laten horen van Fay zelf.

‘The Never Ending Happening’

Vroeger

Ik ga voor ‘The Never Ending Happening’. Een prachtig, wat treurig, pianomelodietje begeleidt Fays stem. Het is een van de meest ingetogen nummers van de plaat. Fay verhaalt over hoe in zijn ogen alles maar doorgaat: “The never ending happening of what’s to be and what has been. Just to be a part of it is astonishing to me.” Zijn verbazing over dat hij een kleine rol speelt in what’s to be and what has been tekent zijn bescheidenheid. Richting het einde verrijkt een cello het nummer met een solo.

Met deze plaat komt Fay niet als de eerste de beste oude artiest een comeback maken, in het zadel geholpen door jonge hippe producers of muzikanten. Hij neemt muzikaal revanche op zijn afwezigheid. Hij speelt weer een rol. En dat doet hij op verdienstelijke wijze.

Tags: , , , , , , , ,

-->