nummer van 21/08/2012 door

‘Little Thoughts’ van Bloc Party

Ik geef het op…

https://youtube.com/devicesupport

Ik heb het echt geprobeerd hoor. Ik hoopte dat eerste single ‘Octopus’ niet al te representatief was voor Four, het nieuwe album van Bloc Party. De plaat kwam gister uit en afgelopen weekend ging ik er, dankzij het lekke mandje dat internet heet, alvast eens goed voor zitten. Vastberaden dat er toch echt een track op stond dat goed genoeg was om het tot nummer van de dag te schoppen. Opener ‘So He Begins To Lie’ begint lekker rommelig. Zouden ze weer wat van de vroegere onbezonnenheid teruggevonden hebben? Ondanks een aardige riff blijft het nummer toch wat in het niks hangen. Valt ‘Octopus’ ondertussen misschien beter op zijn plaats? Het lijkt erop, maar eigenlijk vooral omdat ik tot dan toe nog niks beters heb gehoord. ‘Kettling’ lijkt een nieuwe favoriet onder de fans te zijn, maar sleept zichzelf als een verveelde slak voort door mijn huiskamer. En dan ineens een akoestische blueslick die ‘Coliseum’ inluidt, wat is hier nou weer aan de hand? Bloc Party lijkt niet meer te weten waar ze het moeten zoeken. En eigenlijk weet ik ook niet meer wat ik met de band aan moet.

Kele weet het allemaal ook niet meer

Zoek het lekker zelf uit

Ik geef het op. Ik heb de band de afgelopen jaren tegen beter weten in verdedigd tegen alle kritiek die ze kregen. Die uitstapjes richting dance en electro op Intimacy leverden toch best een paar toffe tracks op? Ik zag het als een griepje dat frontman Kele Okereke er op zijn soloplaat The Boxer even uit moest zweten. Kwam wel weer goed op die nieuwe plaat met zijn band. Zijn bandleden zaten niet zo te wachten op zijn solowerk en begonnen alvast aan een nieuw album. Prima, konden ze zich misschien wat meer focussen op die loeifelle ritmesectie die nog steeds ergens verborgen moest zijn, zonder dat Okereke zich ermee bemoeide. En die hoogdravendheid op A Weekend In The City, dat rockte best lekker toch? Smoesjes, die ik mezelf wijs maakte om te blijven geloven dat de band nog steeds zo goed was als op het debuut Silent Alarm.

Na het luisteren van Four geef ik het eindelijk ook aan mezelf toe: zo goed als op dat debuut wordt het niet meer. Ik heb in alle hoeken en gaten van Four gezocht, maar niks gevonden dat m’n bloed zo snel laat stromen als bij Silent Alarm. Zoeken, dat is ook eigenlijk ook precies wat Bloc Party al jaren doet. Ik zocht ijverig mee, maar moet nu concluderen dat ik voor een nummer van de dag alleen Silent Alarm uit de kast kan pakken. In die eerste acht gedrumde maten van ‘Like Eating Glass’ zit simpelweg al meer vuur dan op de drie albums die erna volgden bij elkaar. Ook hier was Okereke al gefrustreerd en worstelde hij met de wereld en zichzelf, maar wist dat simpelweg geniaal in zijn muziek te leggen. Maar goed, over die plaat is al zoveel gezegd en geschreven dat ik toch voor een nummer kies dat nog aan die plaat vooraf ging.

Ongeforceerd geniaal

‘Little Thoughts’ is een van de vier singles die Bloc Party uitbracht voor Silent Alarm verscheen. Hoewel het niet bepaald hun grootste hit werd, is het wel een duidelijke blauwdruk voor wat Bloc Party muzikaal gezien voor ogen had. Een lo-fi intro bouwt mooi wat spanning op voordat het nummer op 0:20 zijn ware aard laat zien;  dansbare rock vol rafelige hooks en een ritmesectie die de boog constant gespannen houdt. Okereke had al een voorliefde voor house en miste elementen daarvan in rock, met name de ruimte voor melodie om op een vastomlijnde beat zorgvuldig een bepaalde sfeer op te bouwen. Vanaf 0:57 doet de band dat perfect in het refrein, met name door de spaarzame achtergrondzang en om elkaar wentelende gitaarlijnen. Het tweede couplet zet daarna gelijk veel dynamischer door dan het eerste, helemaal als drummer Matt Tong op de tweede helft de aanslagen op zijn hi-hat verdubbelt. Een simpel drummerstrucje, maar het werkt als een trein waardoor het aansluitende tweede refrein nog hoger boven het nummer uitstijgt. Hetzelfde geldt voor de doodeenvoudige solo, maar het valt in ‘Little Train’ allemaal zo logisch samen. Slim zijn zonder er teveel bij na te denken, een kwaliteit die Bloc Party helaas veel te kort vast heeft kunnen houden.

Tags: , , , , ,

-->