nummer van 16/08/2012 door

‘Out There’ van Dinosaur Jr.

Mascis en zijn malle roze hoedje

Dinosaur Jr – Out there

Met geen woorden kan ik beschrijven hoe gruwelijk die eerste beelden van bovenstaande videoclip zijn. Een helikopter cirkelt om J Mascis heen, die op de lange latten bovenop een besneeuwde bergtop staat. Hij is behangen met zijn onafscheidelijke Jazzmaster, de handen gestoken in leren handschoenen. Zijn bovenlichaam gehuld in een paarse lange jas, zijn voeten in oranje skischoenen en op zijn hoofd een mal mutsje. En dat malle mutsje wordt iets later ook nog eens ingewisseld voor een ander mal mutsje, maar deze keer in het roze. Het is 1993 en Mascis geeft er geen flikker om.

‘Out There’ staat op Where You Been (1993), een plaat die J Mascis maakte nadat het gouden trio Mascis, Barlow en Murph al lang uit elkaar was gevallen. Dat trio maakte de eerste drie alom geprezen platen Dinosaur (1985), You’re Living All Over Me (1987) en Bug (1988). Maar onbegrip en ruzie dreef het drietal uit elkaar. Mascis ging daarna door en maakte platen die ook goed werden ontvangen, zoals Where You Been. Maar voor de meeste fans was én is Dinosaur Jr.: J Mascis, Lou Barlow en Murph. Tot grote vreugde kwam het drietal in 2005 weer bij elkaar om te touren. En in 2007 kwam misschien wel een van de beste comeback platen ooit uit, Beyond, gevolgd door het iets mindere Farm in 2009. Volgende maand komt alweer de derde plaat uit sinds de reünie, I Bet on Sky getiteld. Ik ben benieuwd.

Blij als een kind

Awkward sfeertje jongens. Check Mascis’ (midden) trui van zijn oude hardcorebandje met Barlow, Deep Wound. Door moeders gebreid.

Ik was één van die mensen die in 2005 letterlijk van blijdschap stond te springen op mijn studentenkamer. Zo’n tien jaar daarvoor had ik de band leren kennen, omdat de wat oudere en coolere gasten in het jongerencentrum en masse dat ene paarse shirt droegen. Iets later kreeg ik ook nog eens een cassettebandje vol met Dinosaur Jr.-liedjes van een meisje waar ik verliefd op was. Daarna kon die band niet meer stuk natuurlijk. Ik zag ze op hun eerste tour in Paradiso in 2005 en moest aan die cassette en haar denken. De daarop volgende jaren probeerde ik alle concerten op christelijke afstanden mee te pakken. Elke keer stond ik ergens links van het podium, voor Mascis’ verzameling versterkers en boxen, spelend met het leven van mijn trommelvliezen. Op Motörhead na ken ik geen band die zo hard speelt als Dinosaur Jr., en dat is de verdienste van Mascis’ gitaargeweld.

Lowlands

Dit weekend wordt voor de twintigste keer Lowlands gehouden. Van al die twintig keer ben ik er één keer geweest. Ik ben sowieso geen festivalganger. In 1995 was ik op Dynamo Open Air, ook eenmalig. Waarom? Ik heb geen aversie van kamperen, met vieze douches kan ik goed omgaan als het moet, bandjes kijken is meestal geen straf en een feestje tot diep in de nacht vind ik meestal ook geen probleem. Laten we het er op houden dat ik niet op mijn best ben, omringd door tienduizenden andere festivalbezoekers. Maar in 2007 was ik er dus bij. Voor niks trouwens. De reden: Dinosaur Jr.

Dát shirt. Is toch super bekend?

In de weken voorafgaand aan Lowlands werden er op de radio steevast prijsvragen gehouden waarmee je de laatste Lowlandskaartjes kon winnen. Ik had geen kaartje, maar veel van mijn vrienden wel. Toen in de week voorafgaand aan het festival Eric Corton op 3FM kaartjes verlootte, greep ik mijn kans. De vraag was: welke band wil je het liefste zien en waarom? Nou was die line up dat jaar niet misselijk: Sonic Youth, Motörhead, Interpol, Jimmy Eat World, Dizzee Rascal, CocoRosie, LCD Soundsystem. En Dinosaur Jr.

Zoals ik al zei greep ik mijn kans en sms’te kort waarom ik Dinosaur Jr. wilde zien. ‘Omdat ik dankzij J Mascis leerde dat ik gewoon het volume van mijn versterker helemaal open moet draaien, fuck you moest zeggen tegen mijn gitaarleraar die mij allerlei klassieke muziek wilde leren en gewoon keihard moest rocken.’ Corton viel er voor en ik mocht op de nationale radio nog een keer mijn sms herhalen en het kaartje lag een paar dagen later op de deurmat. Mooi.

‘Out There’

Dinosaur Jr. speelde op zondagavond, vlak voordat ik naar huis ging. Ik ben bevooroordeeld, een fanboy, maar het was natuurlijk een schitterend concert. Een beetje meewiegen op de onwaarschijnlijke mooie melodieën van Mascis, met de vuist in de lucht op de wat harde stukken en af toe op het andere been leunen, omdat ik toch wat vermoeid was van een paar dagen festivalleven.

Na drie platen lijkt alles weer pais en vree bij de boys. Mooi.

En toen kwam het. Een nummer dat ik meende te herkennen maar niet zo één, twee, drie kon plaatsen. Een van de mooiste openingsmelodieën, de bekende laconieke toon waarop Mascis een onwaarschijnlijk tragisch verhaal bezingt en de van hem zo bekende verhalende en gierende solo. ‘Een jankende gitaar [die je kan beroeren] en dat gevoel kan losmaken is voor mij het mooiste wat er is’, schreef Gijs al eens over een Dinosaur Jr.-solo. Maar hoe heette dit liedje nou waar ik naar aan het luisteren was?

Roze hoedje

Maandagavond na het werk ben ik toen als een gek gaan zoeken. Ik heb alle liedjes van de band die ik in bezit had, geluisterd. Geen succes. Soms leek het er op, maar nee. Op internet legde ik de discografie van de band naast mijn verzameling en ineens gloorde er hoop. Ik had Where You Been helemaal niet! Zou het nummer daar op staan? Terwijl ik een download aanzwengelde, begon ik ook op YouTube een zoektocht. Ik tikte het eerste nummer van de plaat in en na even zoeken had ik een video te pakken. Het was gelijk raak. ‘Out There’ heette het nummer dat me een avond daarvoor bij de keel had gegrepen in een voor driekwart gevulde Lowlandstent. Ik was zo blij dat ik vergat te kijken naar de clip. Gelukkig zette ik het nummer nog een keer op, om ineens J Mascis te zien staan op zijn lange latten daar bovenop de besneeuwde bergtop. Het duurde nog een rondje of twee voordat ik het malle roze mutsje in de smiezen had.

Tags: , , , , , , , , , , ,

-->