nummer van 12/08/2012 door André Weststrate

‘Domination’ van Pantera

Anderhalf miljoen gekke Russen

Als gastblogger André Weststrate een dag geen muziek met gitaren hoort, is hij chagrijnig en bijzonder licht ontvlambaar. Hij schrijft voor de eerste online tabloid van Nederland, WTF.nl, waar hij soms berichten over ruige bands als Mayhem, Motörhead en American Nightmare er doorheen probeert te fietsen. Ook leeft hij naar eigen zeggen sinds een maand de ultieme jongensdroom: wekelijks bloggen op VIVA.nl.

Domination Live in Moscow 91' [HQ]

Ergens in de nazomer van 1993 kreeg ik op de verwilderde tuintegels tussen de barakken van het Buys Ballot College in Goes, een tape in mijn handen gedrukt. De broer van mijn klasgenote Miranda zat bij de motorclub van Schore en had van zijn zusje gehoord dat ik wel van harde gitaren hield. Ik kreeg een 60 minutenbandje met daarop Pantera’s Cowboys from hell. Metal, dat was pas echte muziek. Mijn leven was nooit meer hetzelfde.

Ik had dankzij mijn neven al kennis gemaakt met bands als Guns N’ Roses en W.A.S.P.. De laatstgenoemde zijn de eerste harde gitaren die ik me kan herinneren. Neef Sammy vroeg me naar zijn kamer te komen, want hij moest iets laten horen: ‘Animal (Fuck like a beast)’ schalde door zijn kamer. Eenmaal terug beneden in de huiskamer zei mijn tante Mary dat je hardrock vooral ook hard moest draaien. Een advies dat mijn ouders haar waarschijnlijk nog steeds niet hebben vergeven.

Moskou

Die middag na school fietste ik sneller dan normaal de tien kilometer naar huis, duwde bezweet de tape van Pantera in mijn deck en draaide de volumeknop omhoog. Het titelnummer rolde uit mijn boxen. Ik had nog nooit muziek gehoord die zo immens strak en hard was. Zelfs na bijna twintig jaar kan ik de sensatie niet zo goed uitdrukken. Alsof je voor het eerst harder dan honderd kilometer per uur rijdt tijdens je zoveelste rijles. Je wilt niet meer terug en je moet en zal harder. De ongekende precisie in de riffs van Dimebag Darrell, de pompende drums van zijn broer Vinnie, de rollende basgitaar van Rex en de gemene vocalen van Anselmo. Het is af.

Het beste komt het viertal tot zijn recht in ‘Domination’. Mind you: de liveversie op Monsters of Rock in Moskou in 1991. De Russische jeugd was net bevrijd uit de ijzeren greep van het communisme en op 28 september van dat jaar verzamelden zich naar verluidt ruim anderhalf miljoen Russen zich op het terrein van het Tushino vliegveld voor onder andere Metallica, AC/DC en Pantera. Gekke Russen voor de camera, aankondiging, aftellen en dan vijf minuten lang rammen. Anselmo springt en rent als een aap over het podium en zweept samen met Dimebag en Rex de Russen op tot totale manie.

Andere beelden van de Russische Monsters of Rock laten agenten zien die op het publiek inslaan met knuppels. Dat lijkt hard. Maar ik vraag me altijd af hoe het voor de waarschijnlijk gebrainwashte politie was om een maand na de val van Het Systeem vier Texanen je voormalige kameraden tot gekte te zien drijven. Ik heb de clip van ‘Domination’ zo vaak met open mond zitten kijken en even zo vaak had ik kippenvel van mijn kruin tot mijn tenen. De VHS van televisieprogramma Headbanger’s Ball met de clip is helaas verloren gegaan. Gelukkig staan de beelden van Moskou tegenwoordig all over Youtube. De ogen van de zanger die even wegdraaien op 01:04 en de bassist die op 01:34 als een blije idioot staat te lachen. Tot 03:45. De solo van Dimebag nadert zijn hoogtepunt om genadeloos over te gaan in een breakdown die je lichaamsdelen spastisch alle kanten op laat gaan.

Bad karma

Tegenwoordig heb je blogs als deze om je te vertellen welke bands je misschien gemist hebt en welke uithaal in welk nummer je nog eens goed moet naluisteren. Spotify en Bandcamp of Facebook om nieuwe bandjes te beluisteren. Toen ik in de eerste klas HAVO/VWO zat, was ik afhankelijk van gekke boeren die de moeite namen om een bandje vol met herrie te knallen. Na Cowboys from hell kreeg ik ook nog Vulgar display of power en Far beyond driven van Miranda.

Jaren later dronken we op de kippenboerderij van haar vader uit de flessen whisky van de motorclub. Op de terugweg gooiden we onze fietsen in de berm en wierpen we de lege flessen van een viaduct op de snelweg. Geen seconde de tijd genomen om na te denken over de consequenties. Nooit meer wat van gehoord. Dat stukje bad karma heeft er waarschijnlijk voor gezorgd dat ik Pantera nooit live zag. Mijn leven is anders, maar niet compleet.

Tags: , ,

-->