nummer van 09/08/2012 door

‘Head Full of Doubt/Road Full of Promise’ van The Avett Brothers

Bij welk liedje horen die tonen ook al weer?

https://youtube.com/devicesupport

Een stukje muziek, vier tonen die omlaag gaan. Het blijft maar rondzingen in mijn hoofd, maar wat het nou precies is. Geen idee. Keer op keer neurie ik het in de hoop dat het vervolg op die vier tonen ineens spontaan opkomt. Dat de tekst uit het niets opwelt en over mijn tong rolt. En dat je dan al een paar seconden weet wie het is en hoe het liedje heet, voordat je in jezelf duidelijk de naam van de artiest uitspreekt. Met alle macht probeer ik mijn gedachten in zo’n richting te sturen dat het liedje ineens verder speelt tussen mijn oren. Ik buig zelfs mijn hoofd wat naar links en omlaag, in de hoop de stroom van die gedachten te beïnvloeden.

Ik heb dat wel vaker, maar deze keer is het hardnekkig. Al een paar dagen word ik gek van die tonen en dat ik niet weet in welk liedje ze thuishoren. Normaal kost het me een intensieve sessie hersenen kraken, hooguit gaat er een nachtje overheen, als dan in een onbewaakt moment wanneer ik me er niet meer zo op concentreer, de rest van het liedje boven komt drijven. Ik vraag me wel eens af of anderen dat net zo erg hebben als ik.

Maar altijd komt dat moment, dat kleine beetje extra informatie die de deur op een kier zet. Net als vanochtend, toen ik nog met de ogen dicht de woorden ‘decide what to be and go be it’ prevelde. Natuurlijk! Ineens was er dat stukje muziek dat ik nodig had om het raadsel te kraken. The Avett Brothers. Die twee uit North Carolina zorgen er al dagenlang voor dat ik op gezette tijden van de dag strontchagrijnig word, maar nu heb ik ze. De opluchting is groot, als een soort maagzuuraanval die weer wegtrekt.

Juweeltjes

Ik heb The Avett Brothers vorig jaar augustus gezien in Paradiso. Heel goed kende ik ze niet, wel eens gehoord, wel eens getipt door andere mensen, ik kende een paar mooie rustige liedjes. Kortom: ik was nieuwsgierig. Tijdens het optreden werd me duidelijk dat de band een beetje een contrasterende mix van euforische en ingetogen liedjes heeft. En ik realiseerde me dat ik heel goed kan zonder  die van het eerste soort.

Maar tussen de ingetogen liedjes zitten juweeltjes. Zoals bovenstaand nummer, ‘Head Full of Doubt/Road Full of Promise’. Het staat op hun eerste plaat voor het major label American Recordings van muziekgoeroe Rick Rubin. Rubin was ook producer tijdens de opnames voor het album dat I And Love And You (2009) heet. Daarvoor brachten de twee broertjes al vijf platen uit op kleine onafhankelijke platenmaatschappijen, waarmee ze de aandacht trokken van Rubin. Ze spelen al sinds hun tienertijd samen. Eerst rock in verschillende bandjes, maar nadat ze de platenkast van pa eens hadden doorgespit, raakten ze toch meer beïnvloed door Kris Kristofferson, Townes van Zandt en Hank Williams dan door de alternatieve rockmuziek die voor handen was midden jaren negentig.

Die vier tonen die in mijn hoofd rondspookten trouwens, dat was het stukje muziek dat je twee keer hoort vlak na het refrein (op 1:33). Ze gaan ook niet helemaal omlaag hoor ik nu. Maar goed. Inmiddels heeft zich het volgende deuntje al weer aangediend. Gaan we weer.

Tags: , , , , , ,

-->