nummer van 06/08/2012 door

‘You Haven’t Done Nothing’ van Stevie Wonder

Het is je vergeven Stevie

Stevie Wonder – You Haven't Done Nothin'

Een man stapt een platenzaak binnen. “Ik ben op zoek naar ‘I Just Called To Say I Love You’ van Stevie Wonder. Verkoopt u die single?” Het is een van de leukste scènes uit de film High Fidelity, één van de weinige stukken die ook echt leuker is dan in het gelijknamige boek. Dat is vooral te danken aan de vertolking van Barry door Jack Black. In het boek laat de winkelhulp de klant er nog gemakkelijk vanaf komen wanneer hij vraagt of hij het plaatje mag kopen:

No, I’m sorry, but you can’t.
Why not?
Because it’s sentimental, tacky crap, that’s why not. Do we look like the sort of shop that sells fucking ‘I Just Called to Say I Love You’, eh? Now, be off with you, and don’t waste our time.’

Maar in de film gooit Black er nog een flinke sneer achterna: “Does your daughter even like this crap?! Oh wait, is she dead?”

In de daaropvolgende discussie met zaakvoerder Rob stelt Barry een gewetensvraag die niet in het boek voorkwam: Top five musical crimes perpetuated by Stevie Wonder in the ’80s and ’90s. Sub-question: is it in fact unfair to criticize a formerly great artist for his latter day sins, is it better to burn out or fade away? Op die eerste vraag kan ik wel een antwoord geven. In willekeurige volgorde: ‘I Just Called To Say I Love You’, ‘Ebony & Ivory’, ‘Happy Birthday’, ‘For Your Love’ en ‘With Each Beat Of My Heart’, een handjevol nummers die de blinde pianist voor mijn part niet had hoeven schrijven. Het had zo perfect kunnen zijn. Als kindsterretje kwam hij binnen bij Motown, waar hij de bedrijfscultuur wist te ontgroeien door het heft in eigen handen te nemen en zelf zijn muziek te schrijven en produceren. Hij schreef bovendien niet enkel singles, maar volledige, volwaardige albums. Dit resulteerde in vijf fantastische platen in vijf jaar tijd: Music Of My Mind (’72), Talking Book (’72), Innervisions (’73), Fulfillingness’ First  Finale (’74) en Songs In The Key Of Life (’76). Tussendoor speelde Wonder ook nog een bepalende rol in de introductie van de synthesizer in de popmuziek.

Bovenstaande moet genoeg bewijs zijn om aan te tonen dat de vlam van Stevie Wonder in de jaren zeventig heftig brandde. Je zou willen dat hij daarna zijn vingers had laten rusten. Een nagenoeg smetteloos oeuvre in een carrière van veertien jaar. Weinigen kunnen het zeggen. Helaas stopte Stevie niet. De gevolgen kennen we helaas maar al te goed.

Terug naar de gewetensvraag van Barry. Vergeven we het hem? Ik wel in ieder geval en de makers van High Fidelty volgens mij ook.

High Fidelity Final Scene

Nu is Stevie lang niet de enige artiest wiens mooie loopbaan de verkeerde kant op ging. Vergeven we het deze artiesten wel of niet?

Tina Turner

Ike & Tina Turner – River Deep Mountain High (original 1966 promo)

Tina Turner Simply The Best Live 1990

Rod Stewart

rod stewart the faces – maggie may 1971

Rod Stewart – Tonight I'm Yours (Don't Hurt Me) 1981

Metallica

Metallica – Whiplash ( Seattle 1989 )

Metallica St Anger video

Chicago

25 or 6 to 4- Chicago

Chicago – You're The Inspiration (Lyrics)

En een discussiefavoriet op onze redactie, Aerosmith

Mama Kin – Aerosmith w/ lyrics

Aerosmith – I Don't Want To Miss A Thing (Official Music Video) HD

Tags: , , , , , , , ,

-->