nummer van 30/07/2012 door

‘Are You… Can You… Were You?’ van Shabazz Palaces

Hip hop van de toekomst op het indielabel van het verleden

Shabazz Palaces – Are You… Can You… Were You? (Felt) [OFFICIAL VIDEO]

“I reject the notion that your career, your image, your story-you craft that and then you cultivate that and you embellish upon that. To me, that’s just a bunch of fuss. And I know where it comes from. It comes from motherfuckers like, ‘Yo I got to sell that shit!’ And how do you sell things? Well, you get a story together.” Muziek maken voor de muziek. Los van het verleden, van het oeuvre dat je zelf bij elkaar geschreven hebt. Natuurlijk klinkt het mooi, misschien zelfs logisch, maar wanneer je de eerste rapgroep op het bekende indielabel Sub Pop bent, dan gaan mensen vragen stellen: “Wie zijn die gasten en waar komen ze vandaan?”

Het zijn vragen waar de heren van Shabazz Palaces lang geen antwoord op wilden geven. “It’s just the choice we make is to make music, put it out; if motherfuckers want us to come and do shows, then, hell yeah, we gonna be there.” Maar zo simpel is niet, zeker wanneer je een noemenswaardig verleden hebt, een verleden dat terugreikt naar de Golden Era van hip hop. Die rijke geschiedenis behoort toe aan MC Palaceer Lazaro, die doorwinterde fans mogelijk herkennen als de stem van Ishmael ‘Butterfly’ Butler van het legendarische Digable Planets. Twee platen in twee jaar tijd, meer liet het trio uit Brooklyn niet achter, maar meer was ook niet nodig om in de analen van de rapgeschiedenis ingeschreven te worden.

Na de breakup midden jaren negentig bleef het lang stil. Nadat zijn bluesband Cherrywine weinig succes oogste, verhuisde Butterfly naar Seattle, zijn geboortestad. Het was daar dat Butterfly’s carrière opnieuw gelanceerd werd. Niet dat dit zijn doel was. Butler wilde muziek maken, maar voor een grote man uit de Gouden Tijd van hip hop is het nooit zo simpel, of hij het nu wil of niet. Het begon nochtans zo alledaags. Ishmael Butler en diens buurman, multi-instrumentalist Dumisani Maraire besloten samen een band te beginnen. Ze doken samen de oefenruimte in, noemden zich Shabazz Palaces en brachten onder deze naam twee CD-R’s uit. Het zelf uitgebrachte materiaal trok de aandacht van het indierocklabel Sub Pop, dat we vooral kennen als dé platenmaatschappij die ons grunge bracht. Butler was een tiener toen grunge zijn hoogtijdagen vierde en ging naar school met een hoop grungerockers. Toch kreeg hij er niet veel van mee. “Seattle was segregated in that way, culturally. Not in a bad way, but White folks didn’t really fuck with the brothers. We went to school together, but we still socialized in a more segregated way.”

Twintig jaar later zijn de grenzen vervaagd. Misschien is het wel de toekomst. We luisteren naar muziek, niet naar grunge of hip hop. De muziek van Shabazz Palaces wordt ook wel een toekomstmuziek genoemd, een eclectische sound die ons zowel aan de jazzprofeet Sun Ra als aan de excentrieke funkband Parliament doet denken. Futuristische hip hop, uitgebracht op het label dat de toekomst van indierock van koers deed veranderen. Klinkt best logisch eigenlijk.

Tags: , , , , ,

-->