nummer van 25/07/2012 door

‘Dos gardenias’ van Buena Vista Social Club

De wereld over en terug naar Cuba

https://youtube.com/devicesupport

Dos gardenias para tí. Er bestaat geen enkel Zuid-Amerikaans (of Spaanstalig) huishouden dat deze zin niet kent. Het hoort bij de cultuur, jong en oud, arm en rijk. Bij nieuwe liefdes, oude liefdes, iedere dag. Zowel voor de liefhebbers als voor de maker, Isolina Carillo. “‘Dos gardenias’, met zijn ontelbare opnames en versies, is meer dan een commercieel succes of populaire hit. Het is een deel van mijn leven”. [1]

Isolina Carillo componeerde en schreef ‘Dos gardenias’ in de jaren 30 in Cuba. Haar man, operazanger Guillermo Arronte, kreeg het stuk als eerste op de radio, maar het was pas in 1947 dat het liedje naar het grote publiek kwam, dankzij de interpretatie van Puertoricaan Rican Daniel (georkesteerd door Pérez Prado). Snel volgden andere Latijns-Amerikaanse artiesten waarmee ‘Dos gardenias’ het continent overging en later de rest van de wereld (zelfs naar werelddelen minder vloeiend in Spaans, met dank aan Nat King Cole). Iedere bolerozanger had ‘Dos gardenias’ in zijn repertoire; er was een nieuwe klassieker geboren.

Dos gardenias para tí
Con ellas quiero decir: te quiero, te adoro, mi vida
Ponle toda tu atención
Porque son tu corazón y el mío.

Twee gardenia’s voor jou
Waarmee ik wil zeggen: ik houd van je, ik adoreer je, mijn leven
Geef hun al je aandacht
Want ze zijn jouw hart en het mijne

Dos gardenias para tí
Que tendran todo el calor de un beso
De esos besos que te dí
Y que jamás encontrarás
En el calor de otro querer

Twee gardenia’s voor jou
Die alle warmte van een kus zullen hebben
Van de kussen die ik je gaf
En die je nooit zult vinden
In de warmte van een andere liefde

Het succes van ‘Dos gardenias’ attribueerde Carillo zeer bescheiden aan “puur geluk” dat niets te maken had met haar leven. Het was nóg een bolero, zoals ze er al zoveel geschreven had, maar dan net iets anders. “Misschien was het zo succesvol omdat het niet over jaloezie en leugens gaat, hoewel het wel insinueert dat, mochten er leugens zijn, ze ontmaskerd zullen worden door de twee gardenias.” Haar inspiratie? “Mensen. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en ik drink van die onuitputbare fontein”. Wat was dan dat kleine beetje magie dat ‘Dos gardenias’ die extra glans gaf? Gardenia’s waren Corilla’s lievelingsbloemen en de bolero haar lievelingsmuziekstijl. “De bolero laat het hart spreken. Daarom zal het nooit in de vergetelheid raken. De bolero is een gevoel met ritme.”

A tu lado vivirán y se hablaran
Como cuando estás conmigo
Y hasta creerás que te dirán: te quiero
Pero si un atardecer
Las gardenias de mi amor se mueren
Es porque han adivinado
Que tu amor me ha trahicionado
Porque existe otro querer

Aan jouw zijde zullen ze leven en met jou praten
Net zoals wanneer je met mij bent
En je zult zelfs denken dat ze zeggen: ik houd van jou
Maar als op een middag
De gardenia’s van mijn liefde sterven
Is dat omdat ze hebben geraden
Dat jouw liefde me heeft verraden
Omdat er een nieuwe liefde bestaat

Ibrahim Ferrer leerde ‘Dos gardenias’ zingen tijdens zijn jonge jaren in het orkest van van Cubaanse held Benny Moré. vijftig jaar later nam hij op 70-jarige leeftijd voor de Buena Vista Social Club (1997) plaat zijn eigen versie op. Het is vandaag nog de meest recente cover van het nummer, en een moeilijke om te overtreffen. Het lijkt erop dat ‘Dos gardernias’ en Carillo een tijdje samen in Cuba zullen blijven.

  1. [1]Bron: http://www.lajiribilla.co.cu/2003/n097_03/memoria.html

Tags: , , , ,

-->