nummer van 27/07/2012 door

‘One of These Nights’ van Eagles

Überglad, maar übergoed

https://youtube.com/devicesupport

Deur in huis: ‘One of These Nights’ is wat mij betreft het best geproduceerde rocknummer allertijden. De ritmesectie is funky zonder blazers, de opnameband staat tjokvol instrumenten en partijen zonder bombastisch te klinken, en ieder instrumentje is bovendien perfect hoorbaar en vervult een duidelijke rol. Een beetje het omgekeerde van de wall of sound van Phil Spector dus. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de ultieme troef van het nummer: de superstrakke koortjes die de heren Eagles op de band slingerden. Maar – hoe kan het ook anders bij een band met meer dan twee gitaristen – bij deze luisterbeurt wil ik toch graag vooral aandacht voor het aantal gitaren dat we tijdens ieder stukje horen. Telt u mee?

0:00-0:02 In twee seconden hoor je de ruggengraat van dit nummer. Een gitaar die als bas klinkt en omhoog glijdt, een bas die een funky lick speelt en bovendien verraadt dat de gitaar die je net hoorde echt een gitaar was, en een tweede reggaegitaar met reverb die precies het gat van de twee eerstgenoemde instrumenten opvult. Herhaal acht keer.

0:18-0:34 Drie leadgitaren spelen samen een harmonische solopartij, terwijl het thema ongestoord verder gaat. We luisteren nu dus naar twee ritmegitaren, drie leadgitaren en een basgitaar. Een belachelijk aantal voor een intro, dat bijna alleen geëvenaard werd in ‘Hotel California’.

0:34-0:49 Bambambambam “one of theeheese nights”: het couplet wordt ingezet. Naast de suikerzoete stem van Don Henley en diens zwoele beat gaan de slide en de reggaegitaar lekker door, terwijl de bas zijn lick iedere maat op een andere hoogte speelt om het akkoordenschema te ondersteunen. Dat akkoordenschema komt voornamelijk van een extra cleane gitaar op het rechterkanaal. Score: drie ritmegitaren en een basgitaar

0:49-0:54 Daar zijn de leadgitaren weer, ditmaal een tweetal. Ze vullen het gat dat de zang laat vallen prima op met een geslepen riff, inclusief Thin Lizzy-achtige tertsenstapeltjes. Ze komen onverwachts binnen, maar sluipen binnen vijf seconden ook weer geruisloos weg. Heel eventjes luisterden wij naar drie ritmegitaren, een bas gitaar én twee leadgitaren.

0:54-1:10 Qua instrumentatie identiek aan 0:34-0:49. Mooi zinnetje: “You’ve got your demons / you’ve got desires / but I’ve got a few of my own.”

1:10-1:18 Ah, het refrein. En wat doe je als je basis al zo zorgvuldig gearrangeerd is dat het staat als een huis? Dan laat je die lekker hetzelfde. Het refrein springt open, maar dat komt puur door de übergladde, bijna Bee Gees-achtige koortjes die de Eagles zingen. Muzikaal wijzigt er, op een subtiele wijziging in het akkoordenschema na, niets.

1:18-1:20 Het refrein wordt kort onderbroken door – hoe kan het ook anders – een klein riedeltje van het leadgitarenduo. Gezellig.

1:20-1:27 Tweede helft van het refrein. Hoe hoog is die hoge stem? Belachelijk hoog.

1:27-2:20 Identiek aan 0:34-1:27. Ook het tweede couplet bevat een tekstueel pareltje: “I’ve been searching for the daughter of the devil himself.”

2:20-2:34 De achtergrond: het coupletschema compleet met slidegitaar, reggaegitaar, cleane slaggitaar en basgitaar. De voorgrond: een epische solo.

2:34-2:39 Dit vind ik dus schitterend. Midden tijdens de solo komen de vertrouwde twee leadgitaartjes ook nog even om de hoek kijken. De solo houdt zich zelfs netjes in op precies de goede momenten. We bereiken hier een topscore met het aantal gitaren:  slidegitaar, reggaegitaar, cleane slaggitaar, basgitaar, sologitaar en twee leadgitaren. Zes stuks, de bas niet meegerekend.

Volgens mij is het punt wel duidelijk. Na dit hoogtepunt blaast de solo nog eventjes door, waarna hij wordt afgelost door het Bee Gees-koortje. Ze variëren er op los, gaan maar hoger en hoger. Het nummer is op dit moment gladder dan glad en de luisteraar wordt dankzij het arrangement, de productie, de spatzuivere stemmetjes en de algehele strakheid ieder seconde sceptischer over de kans dat dit nummer live ooit nog fatsoenlijk tot zijn recht gaat komen. Ik kan je geruststellen: dat doen ze best aardig. Vervang iedere keer dat het woordje “glad” in dit artikel voorkomt door “ROCK” en je krijgt een beetje een beeld van de live-ervaring van ‘One of These Nights’. Of je kijkt gewoon onderstaande video. Joe!

https://youtube.com/devicesupport

Tags: , , , , , , ,

-->