nummer van 30/06/2012 door

‘Letter to Hermione’ van David Bowie

Bowie’s methode van zelfbescherming

David Bowie – Letter to Hermione

Ooit sloot David Bowie een deal die hem een hele hoop meer opleverde dan hij inzette: hij zou muziek componeren bij de videobeelden van zijn vriend Lindsay Kemp (een danser en televisiemaker) als Kemp Bowie op zijn beurt leerde dansen. [1] Goede ruil. Wat Bowie niet wist, was dat hij op de dansvloer van een van Kemps televisie-opnames een vrouw zou ontmoeten die in korte tijd heel belangrijk voor hem zou worden: de jonge danseres Hermione Farthingale.

Bowie en Farthingale lieten elkaar na die opnames niet meer los. Ze  begonnen de multimediagroep ‘Feathers’ waarmee ze in de arty Londense underground scene toerden en enig succes hadden. Het moet een mooie tijd zijn geweest waarin Bowie en Farthingale samen werkten, verliefd werden en ook snel bij elkaar introkken. Maar het verhaal duurde slechts een paar maanden, tot kerst 1968. Farthingale ontmoette op een dansset een andere danser en besloot met hem verder te gaan. ‘Feathers’ ging uit elkaar en Farthingale en Bowie ook. De breuk viel hem zwaar. Als we de tekst van ‘Letter to Hermione’ (op het album Space oddity, 1969) moeten geloven, zelfs veel zwaarder dan voor haar. Zingt hij dan niet dat ook zij om hem huilt en dat ze per ongeluk soms nog zijn naam noemt? Ja, alleen weten wij dat dat niet waar is.

I care for no one else but you
I’d  tear my soul to ease the pain
I think maybe you feel the same
What can we do?

I hear your life is going very well
I hear you sparkle like a different girl

He makes you laugh and brings you out in style
And when he’s strong he’s strong for you 
And when you kiss it’s something new
But did you ever call my name, just by mistake?

Naarmate Bowie het verhaal vertelt, wordt het namelijk pijnlijk duidelijk dat er allang geen sprake meer is van een we, hoe graag hij dat ook zou willen. Hermione heeft een nieuw leven met een nieuwe liefde en Bowie staat er alleen voor. Hij weet het, heel goed, maar weigert het te accepteren. Bowie is hier opeens geen ruimteheld in een fictief ruimteschip, maar een gewone sterveling die net als iedereen soms te zwak is om de waarheid te aanvaarden. Alleen, met zijn velletje papier en de tranen die één voor één op het kussen vallen. ‘Letter to Hermione’ is één van Bowie’s meest eerlijke teksten waarin zijn gebroken hart op de meest oprechte manier een stem krijgt -juist doordat hij niet toegeeft dat de relatie over is. Of zou hij terwijl hij dit schreef écht gedacht hebben dat er nog hoop was?

Hieronder nog een cadeau: de demoversie van ‘Letter to Hermione’, ‘I’m not quite’.

David Bowie – I'm not quite #Pangaea's People

  1. [1] Kemp en Bowie ontmoetten elkaar in 1966 toen Bowie erachter kwam dat Kemp een liedje van hem gebruikt had in een van zijn series.

Tags: , ,

-->