nummer van 20/06/2012 door

‘Starman’ van David Bowie

Laat alle kinderen dansen

Precies een jaar geleden begonnen we vol enthousiasme aan de vernieuwde Nummer van de dag. Gijs trapte af met het onthutsende verhaal over Merry Clayton, de zangeres die ‘Gimme Shelter’ van The Rolling Stones tot ongekende hoogten wist te schreeuwen. Inmiddels zijn we 365 nummers verder. 365 mooie, grappige, ontroerende en onthullende verhalen. Van persoonlijke ontboezemingen tot verhalen die het nummer tot op de seconde ontrafelen. En vol enthousiasme gaan we verder. Want één jaar lang elke dag een mooi verhaal is natuurlijk iets om heel trots op te zijn, maar er is nog heel veel te vertellen. Zoals over David Bowie bijvoorbeeld.

David Bowie – Starman

Precies veertig jaar geleden (deze zomer) kwam ‘The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars’ uit en werd Ziggy Stardust ‘geboren’. Stardust is het alter ego van David Bowie dat de hoofdrol vertolkt op de plaat, een van de bekendste conceptalbums ooit. Ziggy Stardust belichaamt op die plaat de goede en slechte kanten van het leven van een popster. Met aan de ene kant de heerlijke verlokkingen van roem en hedonisme, maar aan de andere kant ook het verval. In 1972 was dat verval namelijk al pijnlijk duidelijk geworden: Janis Joplin en Jimi Hendrix stierven in 1970, Jim Morrisson een jaar later. The Beatles waren in 1970 uit elkaar gegaan. De hele wereld vroeg zich af: hoe moet de popmuziek verder?

Daar had Bowie een antwoord op: een prachtige plaat met mooie liedjes die ook nog eens raakte aan hoe de popwereld in elkaar zat.

Fragmenten van een ondergang

Heel duidelijk is het verhaal over Ziggy Stardust niet. Het zijn fragmenten van zijn opkomst en ondergang: Stardust is een buitenaardse rockster die naar de wereld komt om ‘hoop’ te verkondigen. De wereld heeft namelijk nog maar vijf jaar voordat die vergaat – de natuurlijke energiebronnen zijn op – zoals Bowie zingt op het eerste nummer van het album: “We’ve got five years, that’s all we got.” De aardbewoners, radeloos, kunnen die positieve boodschap van Stardust wel gebruiken.

Stardust is een typische rockster: genieten van veel wisselende seksuele contacten, creatief op de drugs en altijd met het idee om peace and love te verspreiden. Zeg maar the rise van Ziggy Stardust. Maar dan komt onherroepelijk the fall. Uiteindelijk gaat hij ten onder aan zijn drugsgebruik en wilde seksleven. In het laatste nummer, ‘Rock ‘N’ Roll Suicide’, lijkt Bowie zich bij Stardust te scharen om hem te troosten. Stardusts problemen zuigt Bowie namelijk niet uit zijn dikke duim, het zijn een versterkte weergave van zijn eigen leven:

I’ve had my share so I’ll help you with the pain,
You’re not alone just turn on with me,
You’re not alone let’s turn on and be,
You’re not alone gimme your hands,
You’re wonderful gimme your hands.

David Bowie als zijn alter ego Ziggy Stardust.

Isolement

Veertig jaar Ziggy Stardust. Reden voor een speciale uitgave van de plaat natuurlijk. Hoewel ‘The Rise And Fall…’ regelmatig wordt heruitgebracht, zijn er ter ere van de aanstaande veertigste verjaardag wederom enkele heruitgaves (een cd met minder bonustracks dan een vorige en een lp met mooie uitklaphoes, net als het origineel).

Dat is allemaal niet zo bijzonder natuurlijk. Wat wél opvallend is, is de grote afwezigheid van David Bowie zelf. Je zou denken dat te ere van de plaat die hem het grote succes bracht, hij de heruitgaves misschien zou voorzien van wat liner notes, of her en der in de media zou optreden. Maar vooralsnog niks van dat alles. Daarnaast: begin dit jaar (8 januari) werd Bowie 65 jaar. Maar ook omtrent die verjaardag was er weinig tot geen ruchtbaarheid voor de man die met zijn alter ego aan de basis stond van de androgyne popster.

“Bowie is al een paar jaar uit beeld”, zei Gijsbert Kamer, popjournalist van de Volkskrant, gisteren op Radio 1. “Een zelfverkozen isolement. Hij woont volgens mij in New York en besteed zijn tijd aan zijn gezin.” Ook zijn wankele gezondheid zou hem volgens Kamer er van weerhouden veel in de media op te treden.

Bowie is weer die starman die vanuit de lucht naar ons kijkt en ons graag zou ontmoeten, maar als de tijd weer rijp is. Tot die tijd moeten wij zijn goede advies maar ter harte nemen:

Some cat was layin’ down some rock ‘n’ roll ‘lotta soul, he said,
Then the loud sound did seem to fade,
Came back like a slow voice on a wave of phase,
That weren’t no D.J. that was hazy cosmic jive.
[…]
Let the children lose it,
Let the children use it,
Let all the children boogie.

Tags: , , , ,

-->