nummer van 11/06/2012 door

‘It’s My Thing’ van Marva Whitney & The J.B.’s

De mentor: Idolsjurylid avant la lettre

Marva Whitney & the J.B.'S – It's my Thing.Rare Live 1969 Filmed TV Performance

Het is evident dat het in deze tijd van YouTube en talentenjachten gemakkelijker geworden is om beroemd te worden. Als je filmpje maar genoeg bekeken wordt of als je maar even je talent kan laten zien op tv. Je hoeft niet te winnen, als je maar even opgemerkt kan worden. Het kan genoeg zijn om door te breken. Je eerste kans op fifteen minutes of fame. En daarna… hopelijk meer. Daar tegenover staat natuurlijk dat de concurrentie velen malen groter geworden is. Iedereen kan een clip uploaden. Iedereen kan zich aanmelden voor de talentenjacht. Of je nu ‘echt’ iets kunt of niet. En zelfs dat is al niet meer belangrijk. Voorbeelden genoeg op de buis. Oh Oh Cherso of Britt Dekker zijn maar twee recente voorbeelden.

Nee, dan was het vroeger moeilijker. Het was vaak lang en hard zwoegen, en hopen dat je opgemerkt werd. Tot die tijd moest je maar zorgen dat de kans groot was dat je gezien kon worden. Veel optreden dus. Liefst zoveel mogelijk. Elke avond was een nieuwe kans om ontdekt te worden. Meestal gebeurde dit door A&R scouts van platenmaatschappijen, maar soms zagen toerende artiesten jong talent aan het werk en besloten die grote namen de jonge snaken onder hun vleugels te nemen. Ze schreven nummers, deden de productie, lieten de protégés het voorprogramma verzorgen. Kortom, ze gaven talenten een podium voor er sprake was van YouTube of Idols. James Brown en Johnny Otis waren twee artiesten met een neus voor talent.[1]

Dankzij Otis kennen we onder andere Etta James, Hank Ballard en Jackie Wilson. De in januari van dit jaar overleden Otis is nooit een heel groot artiest geworden. Hij werkte dan ook lange tijd als talent scout en is in die hoedanigheid misschien wel bekender dan als zanger. Dat werk deed hij ook uitzonderlijk goed, want verschillende van zijn ontdekkingen hadden een succesvollere carrière dan hijzelf.

Hand Jive – The Johnny Otis Show

Van  danstalent had Otis duidelijk minder verstand.

De Funky Divas van James Brown samen op het podium voor een reünieshow. Dat zal wel geknald hebben.

Anders lag het bij James Brown. Soul Brother Number One is een van de grootste artiesten aller tijden en zijn ontdekkingen, veelal vrouwen die hij liet optreden tijdens zijn James Brown Revue, hebben lang niet zoveel succes gehad als die van Johnny Otis. Want zeg nu eerlijk, buiten de doorwinterde soul- en funkliefhebbers kennen waarschijnlijk weinig mensen Marva Whitney, Vicki Anderson of Lyn Collins.[2] Zou Johnny Otis dan een betere talentenjager geweest zijn dan Brown? Zou hij beter gepast hebben tussen de Simon Cowells of de Henk-Jan Smitsen van deze wereld? Zo ver wil ik in ieder geval niet gaan. Luister Marva maar eens knallen. The J.B’s met de strakke begeleiding, net zoals ze dat voor The Hardest Working Man In Show Business ook deden. Ik kan me niet voorstellen dat de talentjes van Brown geen fantastische show neer konden zetten. Dat zou hij als mentor ook niet aanvaard hebben.

  1. [1]Leuk weetje: Zangeres Sugar Pie DeSanto werd zowel door Brown als door Otis begeleid.
  2. [2]Tenzij je van rap houdt, want dan herken je waarschijnlijk de nodige samples

Tags: , , , , , , , , ,

-->