nummer van 03/06/2012 door Lisa Gritter

‘Heart-Shaped Box’ van Nirvana

Gered van de Euro house

Onze gastblogger van vandaag is de kersverse perspromoter van Suburban Records. Naast het aanjagen van het Nederlandse muziekjournaille schrijft Lisa Gritter over alledaagse zin en onzin op haar eigen blog en organiseert ze De Nachtmis, een nachtelijk rock ’n roll festijn in de kerk van Ruigoord. Daarnaast is ze wereldberoemd in de oefenruimte als zangeres van haar band Little Dogs & The Goddamn Revolution.

Nirvana – Heart-Shaped Box

Het is 1994, ik ben 12. Een paar maanden terug had ik mijn eerste tongzoen in de disco in Spaarndam. De tong die voor het eerste de mijne raakte was van Damian, een superstoere jongen uit Utrecht. Het is de tijd van Take That, Whigfield en 2 Brothers On The 4th Floor, Euro house kent zijn hoogtijdagen. Ik zit in groep 8, maar ben meer dan klaar voor de brugklas, ik heb zelfs al tieten. Als puber heb ik het natuurlijk veel te druk met al mijn verkeringen en stiekem roken in de bosjes om echt een muzieksmaak te ontwikkelen, tot die ene dag. Dinsdag 5 april 1994. Die dag dringt het nieuws zelfs door tot mijn zolderkamertje in Ruigoord. Kurt Cobain heeft zelfmoord gepleegd.

Puberteit

Nirvana was een naam die ik wel eens had opgevangen, ‘Smells Like Teen Spirit’ was een nummer dat ik wel eens gehoord had en toch maakte het nieuws van de zelfmoord van Cobain een enorme indruk op mij. Waarschijnlijk had dat meer te maken met mijn puberale brein waar emoties en hormonen als een soort moshpit mijn leven in de war schopten. Zelfmoord is sowieso een populair thema in de puberteit, waar je al bijna naar een scheermes grijpt als je om elf uur thuis moet zijn in plaats van half twaalf, maar het raakte me hard. Toen ging ik Nirvana luisteren. Ik ben er zo eentje, een postuum-fan. Vergeef het me, ik was twaalf. Dat luisteren begon bij ‘Heart-Shaped Box’.

Liefde en pijn zijn tijdloos

‘I’ve been locked inside your heart-shaped box for weeks’ was de enige zin in het nummer die ik verstond en begreep, nog steeds eigenlijk. Pas nu, bij het schrijven van dit blog, ben ik eens wat gaan googlen. Kurt zei zelf dat het over kinderen met kanker gaat en anderen beweren dat het over Courtney Love gaat. Het doet er niet toe. Dat de video gemaakt werd door Anton Corbijn en dat de riff erg veel lijkt op Killing Joke’s ‘Eigthies’, het doet er niet toe. Of dat de originele titel ‘Heart-Shaped Coffin’ was – doet er niet toe. De feiten, de weetjes, de aannames, het is allemaal onzin. Muziek doet iets met je of niet. Van Nirvana heb ik moeten janken, ik heb er op gedanst, gezopen, de liefde en slechts de lust op bedreven. Ik kan er blij, verdrietig, agressief, gedeprimeerd en zielsgelukkig van worden. Dat is al wat er toe doet.

Grunge

De noodzaak en de aanklacht tegen de maatschappij, verpakt in een enorme nonchalance, dat is voor mij grunge en Nirvana was koning, keizer, heer en meester van de grunge. Er zijn nog zo veel nummers die ik hier had kunnen beschrijven; ‘Come As You Are’, ‘About A Girl’, hun versie van ‘Love Buzz’, ‘Territorial Pissings’, ‘Something In The Way’, allemaal stuk voor stuk heerlijke Nirvananummers maar ‘Heart-Shaped Box’ is mijn nummer. Daar begon het mee. De een zijn dood is de ander zijn brood gaat in dit geval niet helemaal op, maar feit blijft; als Kurt Cobain niet z’n eigen kop er af had geknald, luisterde ik nu misschien nog steeds wel naar Euro house. Bedankt dus Kurt. En doe de groeten aan Janis, Jimi en Robert.

Tags: , , , , , , , ,

-->