nummer van 30/05/2012 door

‘You Can’t Put Your Arms Around A Memory’ van Johnny Thunders

Een junk met het hart op de tong

Johnny Thunders – You Can't Put Your Arms Around a Memory (1978)

“Je kunt een herinnering niet omarmen, dus probeer dat dan ook niet.” Wijze raad van een man die alleen nog maar voortleeft in herinneringen, foto’s, video’s en liedjes. Ik werd laatst weer aan Johnny Thunders herinnerd toen ik het macabere doch fantastische weblog LIVE! I See Dead People doorstruinde. Een site met legendarische albumhoezen waar inmiddels overleden bandleden uit weggephotoshopt zijn. Het klinkt allemaal zo modern, maar een bezoekje aan het blog maakt je bovenal erg nostalgisch. Het gemis, het onvermurwbare niet-zijn spat van de gemanipuleerde foto’s af. Jeff Buckleys Grace met enkel een microfoon voor een blauw gordijn en vooral een keihard afwezige Jeff Buckley. Ol’ Dirty Bastards identiteitskaart zonder Ol’ Dirty Bastard. En dus albumhoezen van Johnny Thunders waarop geen Johnny Thunders te bekennen is. Twee maar liefst.

New York Dolls

Op de linkerfoto zien we David Johansen en Sylvain Sylvain, twee originele leden van de New York Dolls. De lege plekken op de bank verraden het al: dat waren er ooit vijf. De band was dan minder obscuur dan de maandag door Kris besproken zwarte protopunkers van Death, binnen het genre waren de vijf travestieten minstens zo opmerkelijk en essentieel. Thunders speelde gitaar en schreef het grootste deel van de muziek. Dat het leven van een doll in de regel niet lang duurt, was al voor het maken van de legendarische albumhoes duidelijk: hun eerste drummer Billy Murcia werd slechts 21 jaar oud en leefde niet eens lang genoeg om de studiosessies voor de debuutplaat (1973) mee te maken. Per ongeluk verdronken aan het eind van een avond met teveel drank en drugs, een verslaving die niet ongewoon was in het ranzige wereldje waarin de bandleden zich begaven. Hoewel hun muziek later nog generaties zou gaan beïnvloeden, was het geen dankbare taak om in de band te spelen. Twee jaar na het verschijnen van het debuut werd het tijd voor Thunders om hogerop te komen en verliet hij de band.

Johnny Thunders and the Heartbreakers

In 1975 formeerde Johnny samen met Dolls-drummer Jerry Nolan de band Johnny Thunders and the Heartbreakers, waar hij de liedjes die hij schreef ook echt zelf ten gehore kon brengen. Toen in Engeland de punkhype begon, kreeg de band de ultieme kans erop mee te liften: een tour door Groot-Brittannië met de Sex Pistols, The Damned en The Clash. Hoewel iedere punker van na 1976 een moord zou doen om deze anarchy tour te hebben meegemaakt, was het hetzelfde ongeorganiseerde zooitje als toen de New York Dolls nog speelden. Thunders had het echter prima naar zijn zin met zijn nieuwe Engelse vrienden en hij besloot ook de Heartbreakers te verlaten om het bestaan in New York om te ruilen voor Londen.

So Alone

En dan bevind je je ineens in Londen. Zwaar aan de heroïne, met figuren om je heen die een allesbehalve goede invloed op je hebben. Was New York misschien zo slecht nog niet? Het was een smerige bende, maar tenminste wel een smerige bende die je kende als je broekzak. So alone. Hoewel Johnny door een hel moet zijn gegaan in Engeland, kon het niet anders dan dat hij juist daar zijn meesterwerk schreef. So Alone is het magnum opus van een junk met het hart op de tong. Een sleazy maar aangrijpende tragedie, met ‘You Can’t Put Your Arms Around A Memory’ als sleutelnummer.

Even aangrijpend is de manier waarop de man uiteindelijk aan zijn einde kwam. Hoewel hij na de opnamen van So Alone enig succes genoot, lukte het Thunders niet om aan het drugsmilieu te ontsnappen. In april 1991 werd zijn slechts 35-jarige lichaam gevonden in een hotelkamer in New Orleans. De exacte omstandigheden rondom zijn dood blijven mysterieus, maar het is zeker dat de zanger niet rustig of gelukkig is heengegaan. Aanvankelijk werd er gespeculeerd over een overdosis. Johnny’s gitarist is er echter van overtuigd dat hij is vermoord door drugdealers:

They told me that Johnny had gotten mixed up with some bastards… who ripped him off for his methadone supply. They had given him LSD and then murdered him. He had gotten a pretty large supply of methadone in England, so he could travel and stay away from those creeps – the drug dealers, Thunders imitators, and losers like that.

De hotelkamer was overhoop gehaald. Zijn kleren en paspoort gejat, en toen zijn verstijfde lichaam werd aangetroffen kwam de vorm volgens een getuige nog het meest overeen met een pretzel. Hulpeloos en so alone. Bij het maken van de plaat die hem uit het slop trok kreeg hij ooit hulp van enkele Sex Pistols, Chrissie Hynde, Peter Parrett, zelfs Phil Lynott van Thin Lizzy, maar uiteindelijk was Thunders precies zo alleen als hij op de hoes was afgebeeld. Diezelfde hoes waar hij nu uit weggephotoshopt is.

Tags: , , , , , , , , , , , ,

-->