nummer van 24/05/2012 door

‘Mambo Macoco’ van Tito Puente

Broeierig, zwoel en wild

Tito Puente – Mambo Macoco

Weertje hè. Ik woon in zo’n buurt waar zodra het kwik richting de dertig gaat, dikke zwarte vrouwen over het balkon hangen en naar elkaar schreeuwen. Hoe het met de kinderen gaat. “Ja toch, alles goed, ja!” Waar Ghanese en Surinaamse mannen in hun groepjes op de hoek van de straat staan en een joint en blikje rode Fernandes delen. Waar je in een smoezelige vreettent het lekkerste broodje tempeh uit de hele stad krijgt voorgeschoteld. Op straat heb je er meer aanspraak dan op de verjaardag van een vriend. Jonge exotische en prachtig opgedirkte meisjes lopen trots rond, terwijl de oogballen van die mannen met de joint uit de kassen rollen terwijl ze al dat schoons nagapen. Ook in de Bijlmer is het zomer.

Tito Puente zorgt er wel voor dat de voetjes van de vloer gaan.

Zo tussen vijf en zes bereikt het dagelijkse straatfeest zijn hoogtepunt. Dan komen de mannen en vrouwen die gewerkt hebben thuis en zetten ze de tuinstoel op straat. Ze nemen de dag door, roken een sigaret, praten met de buren en roepen wat tegen jongeren die vuil laten slingeren. Het is een mooi gezicht zo tussen de kaarsrechte appartementenblokken hier, die bekend staan als haven voor jonge criminelen, werklozen, alleenstaande moeders en spijbelende hangjeugd.

Uit de huizen klinkt inmiddels een kakofonie van muziek, waarbij de geoefende luisteraar een muzikale reis maakt door het zuidelijke en middelste deel van het Amerikaanse continent. In de binnentuinen klinkt het gezang van gekooide vinken, waarmee de eigenaren af en toe zangwedstrijden houden op straat. Overal klinkt muziek.

Dancing in the streets

Gisterenavond bereikte deze officieuze zomercarnaval zijn voorlopige hoogtepunt. Op weg van de supermarkt naar huis luister ik dromerig naar de vrolijke muziek die vanuit de open ramen mijn oren in- en weer uitgaat. Totdat een stuk muziek alleen maar harder en harder wordt terwijl ik richting de hoek van een van de huizenblokken loop. Terwijl ik steeds dichterbij kom, hoor ik ook mensen klappen en zingen. En als ik uiteindelijk de hoek omsla, zie ik naast het inmiddels bekende tafereel van tuinstoelen ook twee mensen dansen. Een ouder stel, allebei gedrongen en ergens in de vijftig, duidelijk van midden-Amerikaanse komaf.

“Een feestje?”, vraag ik een van de omstanders. “Nee jongen”, antwoordt de man met een brede glimlach. De meeste van zijn tanden missen. Hij trekt zijn petje recht. “Het is zomer”, met de nadruk op ‘o’. Wat ze dansen, vraag ik verder. Hij kijkt me met half gesloten ogen aan en ik hoor hem denken dat je die blanke ook alles moet uitleggen. Voor ons gaat het stel vrolijk verder en de man laat de vrouw ver achterover buigen terwijl hij met zijn linkerarm haar rug ondersteunt. Ze lachen naar elkaar en lijken verliefd. De vrouw schudt wild met haar kont en haar rok fladdert van links naar rechts. Het is een aanstekelijk schouwspel en iedereen die er getuige van is, geniet er van. Dan draait de man met het petje zich weer naar me toe. “Ze dansen de mambo.”

Tags: , , , ,

-->