nummer van 21/05/2012 door

‘Dead Stop’ van Dead Stop

Er zijn van die momenten…

Zo van die momenten dat je beseft dat je ouder wordt. En vooral beseft hoe snel dit gaat. “Coorde, Larry zoekt je adres,” kreeg ik vorige week op Twitter te horen. Sinds ik vijf jaar geleden van België naar Nederland verhuisde, zijn m’n oude vrienden en ik elkaar wat uit het oog verloren, ondanks alle links op de sociale media. Mijn adres hadden ze uiteindelijk toch niet nodig. De uitnodiging kwam via DM, of ik naar de Dead Stop-bbq wilde komen. Ik had er eigenlijk nog niet bij stilgestaan. Vorig jaar had ik dat wel gedaan. Toen was het alweer vijf jaar geleden dat we onze laatste show speelden, op 20 mei 2006. Afgelopen weekend vierden we niet alleen het zesjarig jubileum van dat optreden, maar vooral dat het alweer tien jaar geleden was dat we voor het eerst samen op een podium stonden, Lino, Michiel, Gert en ik. Op 19 mei 2002 was dat. De vier jaar en een dag die hier op volgden behoren tot op de dag van vandaag tot mijn mooiste herinneringen.

Vier van de beste jaren van m’n leven. “Ach, dat is lang geleden.”

Dat de jaren waarin we week in, week uit zalen plat speelden (bescheidenheid was nooit iets voor Dead Stop) al weer lang achter ons liggen, wordt vooral duidelijk wanneer je ziet dat twee leden ondertussen twee kinderen hebben, dat ik al langer in Nederland woon dan dat ik in de band gespeeld heb, dat ik bedenk dat ik die jongens vier jaar lang wekelijks zag en sindsdien onze ontmoetingen waarschijnlijk op twee handen te tellen vallen, dat ik sinds dat laatste optreden slechts een handvol punkshows bezocht heb. Ik was destijds maar wat blij toen we besloten op een hoogtepunt te stoppen. Het was mooi geweest. Niet alleen het parcours dat we afgelegd hadden, maar ook alle tijd die we samen doorgebracht hadden, in auto’s of busjes gepropt voor lange ritten en korte, intense optredens. Relaties hadden deuken opgelopen, deuken die pas na een paar jaar hersteld zouden zijn. Toen een van de jongens me een jaar of twee terug uitnodigde voor een feest, zei ik hem dat ik het ontzettend fijn vond dat hij me gevraagd had, ondanks de niet fantastische manier waarop we als groep gestopt waren. “Ach, dat is lang geleden”, zei hij en gelijk had hij.

Tags: , , ,

-->