Het is nog één dagje Beastie Boys-weekAdam “MCA” Yauch overleed op 4 mei jongstleden na een lang gevecht tegen speekselklierkanker. Sinds het begin van nummervandedag waren onze redactieleden volkomen vrij in hun nummerkeuze, alles wat spontaan in hen opkwam en een artikel verdiende was toegestaan. Dat is deze week ook zo, zolang het maar van de Beastie Boys is. Reden genoeg voor oud-nummervandedagger Ruben Steeman om een gastblog te schrijven! Over misschien wel het beste Beastie Boys-nummer, en hoe hij het met zijn eerste bandje coverde.

Beastie Boys – Sabotage

Er moet ergens nog een cassettebandje zijn met opnames. Ik heb altijd gehoopt dat die nooit boven water zou komen, maar de schaamte heeft met de tijd een beetje plaatsgemaakt voor nieuwsgierigheid en nostalgie. Ons bandje heette Platypus, en ik was de zanger. Het bandje heette eerst Beaker, met een andere zanger/toetsenist. Om volkomen onduidelijke redenen dachten we dat het een goed idee was dat ik (mijn stem was nog maar net gebroken en ik speelde geen enkel instrument) beter zou zijn voor het bandje. Het enige dat beter werd was het bandlogo op de bassdrum.

Liedjes verkrachten

Platypus oefende in de inpakfabriek van de vader van de basgitarist. We hadden een paar eigen nummers en probeerden een aantal covers.[1] Op een blaadje schreven we – deels fonetisch – de teksten uit van ‘Song 2’ van Blur, ‘Inside’ van Stiltskin, natuurlijk ‘Smells Like Teen Spirit’ van Nirvana en ‘Sabotage’ van de Beastie Boys. ‘Sabotage’ leende zich goed voor een bandje, het is immers ‘gewoon’ een nummer met bas, drums en snerpende gitaren. De turntable lieten we achterwege. Met een microfoon versterkt in een ghettoblaster verkrachtten wij vakkundig al deze liedjes, als het ons überhaupt lukte ze na te spelen. Eén keer kwamen wat meisjes uit onze klas luisteren en ik heb ze er daarna niet meer over gehoord. Platypus heeft nooit opgetreden.

Kanye West avant la lettre

‘Sabotage’ ken ik nog steeds uit mijn hoofd, en is naast mijn Playtypus-herinneringen vooral onlosmakelijk verbonden aan de clip die Spike Jonze bij het nummer maakte. Wat ons als bandje en vriendengroep verbond was humor, vooral Rembo & Rembo werd voortdurend aangehaald. Dezelfde jongenshumor zit in de clip, met dezelfde opplaksnorren en dezelfde slechtzittende pruiken. Maar dan retro-hip gemaakt door Spike Jonze, in hetzelfde jaar dat Pulp Fiction uitkwam. De clips van de Beastie Boys werden zoals Arja al schreef voor het grootste deel gemaakt door Adam Yauch, soms in hoedanigheid van zijn Zwitserse alter ego Nathaniel Hörnblowér. ‘Sabotage’ mocht jonge hond Jonze dus maken en was minstens zo briljant, en in retrospect zelfs te zien als een mijlpaal in de geschiedenis van videoclips. Desondanks kreeg de clip tijdens de MTV Video Music Awards 1994 geen enkele prijs. Nathaniel Hörnblowér, aanwezig bij de awardshow, was het daar helemaal niet mee eens. Zijn protegé Jonze had toch zeker één prijs moeten winnen. Hij pullde een Kanye West avant la lettre en crashte het bedankwoordje van Michael Stipe van R.E.M.

Beastie Boys & Spike Jonze – MTV Week in Rock (1994)

Na ‘Sabotage’ ben ik de Beasties blijven volgen. Ik leende Licence to Ill (1986) van mijn broer, die veel hiphop luisterde en als broekie nog gestagedived heeft bij een in canabisrook gehuld concert van Cypress Hill in Paradiso. De afgelopen dagen, sinds het overlijden van Adam Yauch, ben ik het allemaal weer gaan luisteren. Ik moet op zoek naar m’n cassettebandjes van De La Soul, want die staan niet op Spotify. Misschien kom ik dan toch de Platypus-opnames tegen. Misschien zet ik ze wel online.

  1. [1]Mijn eerste en enige sontekst: I am / dumb / you are / dumb / we are / dumb / everybody / DUMB / fight the lyrics / screw the lyrics / fuck the lyrics/ etc… Vreselijk. Laat die cassettebandjes bij nader inzien maar voorgoed verdwenen zijn.

Tags: , , , , , , , , ,

-->